II SA/Bd 1025/24

II SA/Bd 1025/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-03-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jerzy Bortkiewicz /przewodniczący/
Katarzyna Korycka
Mariusz Pawełczak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 1630/25 - Wyrok NSA z 2025-12-10
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Katarzyna Korycka asesor WSA Mariusz Pawełczak (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2025 r. sprawy ze skargi Z. K. na niewykonanie przez Starostę [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 25/24 ze skargi Z. K. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 8 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 25/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu skargi Z. K. (dalej: "skarżący") na bezczynność Starosty N. (dalej: "Starosta", "organ") w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej:
1) zobowiązał Starostę do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 stycznia 2024 r. o udostepnienie informacji publicznej w części dotyczącej karty oceny ofert oraz treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej;
2) stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, w zakresie określonym w pkt. 1 sentencji wyroku;
3) stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
4) w pozostałej części skargę oddalił.
Odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 maja 2024 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynął do Starosty w dniu 12 września 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy o sygn. akt II SAB/Bd 25/24 - k. 42).
2. Pismem z dnia 26 września 2024 r. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w N. działając w imieniu Starosty udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W załączeniu do pisma organ przekazał karty oceny ofert oraz części I, II i VI oferty wybranej wskazując, że część V (kalkulacja) została udostępniona wcześniej. W odniesieniu do części III i IV (opisowej) organ wskazał, że nie podlegają one udostępnieniu, gdyż treść złożonej oferty nie stanowi informacji publicznej.
3. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący wezwał organ do wykonania wyroku z dnia 8 maja 2024 r. wskazując, że przedmiotowe orzeczenie nie zostało wykonane w całości, gdyż organ nie udostępnił treści oferty w części III i IV.
4. Pismem z dnia 8 listopada 2024 r. skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika złożył skargę do tut. Sądu na niewykonanie wyroku z dnia 8 maja 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 25/24, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w szczególności opłaty od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika, według norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że we wskazanym powyżej wyroku Sąd uznał, że Starosta jest organem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu. Sąd zauważył również, że wszelkie dokumenty związane z przeprowadzoną procedura konkursową, wytworzone w trakcie tej procedury i z nią związane, stanowią informację publiczną podlegającą udostepnieniu na zasadach opisanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Dalej skarżący wskazał na ocenę Sądu, że treść oferty złożonej w konkursie na realizację zadania publicznego odnosi się do sposobu wykonania zadania publicznego oraz że oferta została złożona w konkursie, którego wynik decydował o powierzeniu wykonania tego zadania organizacjom pozarządowym z wykorzystaniem środków publicznych. Powyższe stanowisko Sąd podparł orzecznictwem sądów administracyjnych.
5. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podniósł, że zgodnie z zobowiązaniem Sądu zawartym w pkt. 1 przedmiotowego wyroku ponownie rozpoznał wniosek o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej karty oceny ofert oraz treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej. W ocenie organu wykonano nałożone przez Sąd zobowiązanie poprzez poinformowanie skarżącego, że w załączeniu do pisma z dnia 26 września 2024 r. przekazane zostały karty oceny ofert oraz udostępniono części I, II i VI oferty i wskazano, że część V została skarżącemu już uprzednio udostępniona, zaś treść oferty w części III i IV nie podlega udostępnieniu z uwagi na brak charakteru informacji publicznej. Ponadto organ wyjaśnił, że nie miał obowiązku wydania decyzji o odmowie udostepnienia informacji publicznej, gdyż wystarczające było poinformowanie skarżącego, że oferta nie zawiera informacji publicznej, wobec czego nie podlega udostępnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje:
6. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związane zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).
Sąd kontrolując w tak zakreślonych granicach legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia stwierdził, że wniesiona w sprawie skarga jest niezasadna.
7. Podstawą prawną jej rozpoznania jest art. 154 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie z art. 154 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z przepisu tego wynika, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia organowi grzywny. Ustawodawca formułuje zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
Podkreślenia wymaga, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienie sprawy. Strona nie ma bowiem innych środków prawnych służących przymuszeniu biernego organu do załatwienia jej sprawy. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" oraz wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00; wyrok NSA z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 230/11). Skuteczność skargi na niewykonanie wyroku zależy od tego, czy organ podjął czynności zmierzające do wykonania wyroku, bez zbędnej zwłoki (terminowo) wykonał wskazania sądu.
W niniejszej sprawie skarżący spełnił wskazany w art. 154 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności wniesienia przedmiotowej skargi na niewykonanie wyroku, czyniąc to skierowanym do organu pisemnym wezwaniem z dnia 4 października 2024 r., czemu zresztą organ administracji nie zaprzecza.
8. Przystępując natomiast do oceny, czy Starosta pozostawał w bezczynności w wykonaniu prawomocnego wyroku w pierwszej kolejności trzeba wskazać, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 25/24 Starosta został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej karty oceny ofert oraz treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej – w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem. Odpis prawomocnego wyroku z dnia 8 maja 2024 r. wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynął do Starosty w dniu 12 września 2024 r. Podkreślić należy, że organ pismem z dnia 16 września 2024 r. zgodnie z treścią powyższego wyroku udzielił w wyznaczonym terminie odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej udostępniając karty oceny ofert oraz część I, II i VI oferty wybranej w konkursie, wskazując jednocześnie, że część V (kalkulacja) została już skarżącemu udostępniona, natomiast część III i IV (opisowa) nie podlega udostępnieniu, jako że nie stanowi informacji publicznej.
O treści oferty realizacji zadania publicznego stanowi art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1491 z późn. zm.) zgodnie z którym oferta realizacji zadania publicznego złożona w trybie otwartego konkursu ofert albo w trybach, o których mowa w art. 11a-11c, zawiera w szczególności:
1) szczegółowy zakres rzeczowy zadania publicznego proponowanego do realizacji;
2) termin i miejsce realizacji zadania publicznego;
3) kalkulację przewidywanych kosztów realizacji zadania publicznego;
4) informację o wcześniejszej działalności organizacji pozarządowej lub podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 składających ofertę w zakresie, którego dotyczy zadanie publiczne;
5) informację o posiadanych zasobach rzeczowych i kadrowych zapewniających wykonanie zadania publicznego oraz o planowanej wysokości środków finansowych na realizację danego zadania pochodzących z innych źródeł;
6) deklarację o zamiarze odpłatnego lub nieodpłatnego wykonania zadania publicznego.
W udostępnionych skarżącemu częściach I, II i VI oferty wybranej w konkursie znajdują się podstawowe informacje o złożonej ofercie, dane oferenta oraz inne informacje (deklaracja o zamiarze odpłatnego lub nieodpłatnego wykonania zadania publicznego; działania, które w ramach realizacji zadania publicznego będą wykonywać poszczególni oferenci oraz sposób ich reprezentacji wobec organu administracji publicznej – w przypadku oferty wspólnej; inne działania, które mogą mieć znaczenie przy ocenie oferty, w tym odnoszące się do kalkulacji przewidywanych kosztów oraz oświadczeń zawartych w sekcji VII).
W tym miejscu należy przywołać pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie oceny, czy oferta organizacji pozarządowej złożona w otwartym konkursie ofert na wykonywanie zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej stanowi informację publiczną stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej: u.d.i.p.). Zgodnie z powyższym oferty złożone przez uczestników otwartego konkursu na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej nie stanowią dokumentów urzędowych. Oferty te nie tracą waloru dokumentów prywatnych i nie posiadają charakteru informacji publicznej w myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p., nawet jeśli zostaną wybrane przez organ w ramach konkursu ofert. Powyższe wynika z faktu, że oferty złożone przez uczestników otwartego konkursu na realizację zadania publicznego nie pochodzą od funkcjonariusza publicznego, nie zawierają oświadczenia woli funkcjonariusza złożonego w ramach jego kompetencji i skierowanego do innego podmiotu. Charakteru informacji publicznej nabywają dopiero dokumenty dotyczące samego uzasadnienia wyboru, jak i sama umowa zawarta z wybraną organizacją pozarządową (vide: wyrok NSA z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt III OSK 2056/24).
W tym stanie rzeczy Starosta wykonując nałożone wyrokiem z dnia 8 maja
2024 r. zobowiązanie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 stycznia 2024 r. udostępnił skarżącemu informację objętą wnioskiem w części w jakiej stanowi ona informację publiczną. Natomiast w zakresie informacji objętej wnioskiem, która nie ma charakteru informacji publicznej, jedynym obowiązkiem organu było poinformowanie skarżącego na piśmie, że przedmiotowa informacja nie posiada takiego waloru. Obowiązek ten organ wykonał prawidłowo doręczając skarżącemu taką informację wraz z odpowiedzią na wniosek o udostepnienie informacji publicznej pismem z dnia 26 września 2024 r., wskazując że część III i IV (opisowa) oferty nie podlega udostępnieniu.
Stwierdzić należy zatem, że Starosta wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 25/24, ponieważ w wyznaczonym przez Sąd terminie organ rozpatrzył wniosek skarżącego z dnia 15 stycznia 2024 r. o udostepnienie informacji publicznej w części dotyczącej karty oceny ofert oraz treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej. Wykonując zobowiązanie nałożone powyższym wyrokiem organ pismem z dnia 26 września 2024 r. odpowiedział na wniosek o udostępnienie informacji publicznej i w załączeniu udostępnił skarżącemu karty oceny ofert, a także część I , II i VI oferty. W odniesieniu do pozostałej części przedmiotowej oferty (części III i IV) Starosta prawidłowo w myśl art. 1 ust. 1 u.d.i.p. poinformował skarżącego, że informacje te nie stanowią informacji publicznej, wobec czego nie podlegają udostepnieniu. Ponadto część V oferty (kalkulacja) została wcześniej skarżącemu udostępniona.
9. Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako nieuzasadnioną.
J. Bortkiewicz K. Korycka M. Pawełczak