II SA 449/02

II SA 449/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-02-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Czarnecki
Danuta Szydłowska...
Stanisław Gronowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6460 Znaki towarowe
Sygn. powiązane
II GZ 71/06 - Postanowienie NSA z 2006-07-18
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Dnia 25 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Bartłomiej Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi R. GmbH H., Niemcy, na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie polega wykonaniu, III. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz strony skarżącej R. GmbH H., Niemcy, kwotę 1.300 zł (słownie: jeden tysiąc trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, IV. przyznaje kuratorowi uczestnika postępowania C. Limited L., Wielka Brytania, rzecznikowi patentowemu B. B., Kancelaria Prawno-Patentowa, ul. Z. kwotę 600 zł (słownie: sześćset złotych) tytułem wynagrodzenia za czynności w sprawie, V. zwraca pełnomocnikowi skarżącej H. H. S. kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) tytułem reszty niewykorzystanej zaliczki na koszty związane z ustanowieniem kuratora.
Uzasadnienie
W dniu [...] listopada 1995 r. wpłynęło do Urzędu Patentowego RP podanie firmy C. Limited, L., Wielka Brytania o zarejestrowanie znaku towarowego słownego WESTBURY dla oznaczania papierosów, tytoniu i wyrobów tytoniowych, a także zapalniczek, zapałek i artykułów dla palących. W trakcie postępowania rejestrowego w dniu [...] kwietnia 1996 r. wpłynęło do Urzędu Patentowego RP pismo firmy R. GmbH w H., zwanej dalej "skarżącą", w którym sprzeciwiono się rejestracji wspomnianego znaku towarowego. Zarzucono zgłoszeniu naruszenie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), zwanej u.z.t. W myśl tego przepisu niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.
Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 1999 r. nr [...] zarejestrowano na rzecz Carreras Limited znak towarowy WESTBURY, zgodnie ze zgłoszeniem z dnia [...] listopada 1995 r., dokonując wpisania tego znaku do rejestru znaków towarowych pod numerem 110289.
R. GmbH w dniu [...] lipca 1999 r. złożyła do Urzędu Patentowego RP, działającego w trybie postępowania spornego, wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na omawiany znak, podtrzymując zarzut, że rejestracja tego znaku naruszyła przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. W świetle wniosku, jeszcze przed zgłoszeniem do rejestracji znaku WESTBURY, były zarejestrowane na rzecz R. GmbH dla wyrobów tytoniowych 3 znaki słowno-obrazowe: WEST (IR-570125), WEST (R-60661) i WEST (R-72181). Według R. GmbH przeciwstawione znaki towarowe są podobne i mogą wprowadzić w błąd odbiorcę co do pochodzenia towarów, gdyż znak WESTBURY jest odmianą znaku WEST. Akcentuje niewielkich rozmiarów pudełko do papierosów i mało czytelną grafikę znaków skarżącej, toteż odbiorca dostrzega jedynie nazwę papierosów. Ponadto skarżąca zarzuciła, iż znak WEST jest powszechnie znany w Polsce, a tablice reklamowe papierosów WEST sa rozmieszczone na wszystkich głównych ulicach W.. Zarzut ten skarżąca podtrzymała na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP.
C. Limited wniosła o oddalenie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak WESTBURY. Według niej pomiedzy omawianymi znakami nie zachodzi podobieństwo, które rodziłoby niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorcy co do pochodzenia towarów. Podnosi, że znak WESTBURY jest znakiem słownym, podczas gdy przeciwstawione znaki są znakami słowno-graficznymi. Wskazuje też na odmienną grafikę liter użytych w omawianych znakach.
Decyzją z dnia [...] marca 2000 r. [...] Urząd Patentowy RP oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WESTBURY. Urząd Patentowy RP ustalił, co zresztą było niesporne miedzy stronami, że przeciwstawione znaki towarowe służą do oznaczania towarów tytoniowych, a więc towarów tego samego rodzaju. Niemniej, według tego organu, w sprawie nie ma miejsca na podobieństwo przeciwstawionych znaków w stopniu mogącym wprowadzić w błąd odbiorcę co do pochodzenia towarów. Podzielono stanowisko firmy C. Limited, że znaki różnią się we wszystkich płaszczyznach, w których dokonywana jest ocena podobieństwa oznaczeń, tj. w płaszczyźnie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej. Znak WESBURY, jak podkreślono, jest znakiem słownym, podczas gdy znaki skarżącej są znakami słowno-graficznymi. Odmienny charakter tych znaków determinuje ich różny sposób postrzegania i odbioru przez odbiorcę towarów oznaczanych tymi znakami. Podkreślono również różnicę w długości części słownej omawianych znaków, co wiąże się z krótszą bądź dłuższą ich wymową. Ponadto, jak podkreślił Urząd Patentowy RP, przeciwstawione znaki różnią się pod względem znaczeniowym. I tak, nazwa WEST w języku polskim nie ma konkretnego znaczenia i odbierana jest przez przeciętnego odbiorcę jako nazwa abstrakcyjna. Natomiast oznaczenie WESTBURY kojarzone jest z nazwą geograficzną w Anglii.
W odwołaniu od powyższej decyzji, wniesionemu w dniu [...] września 2000 r. do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP, skarżąca polemizuje z ustaleniem Urzędu Patentowego RP, że przeciwstawione znaki towarowe nie są podobne. Jak wywodzi, dla średnio rozważnego kupującego, który nie ma szczególnej znajomości języka angielskiego i niemieckiego, nazwa WESTBURY nie przedstawia szczególnej siły przy wypowiadaniu. Sporny znak składa się wprawdzie z trzech sylab, lecz trudne są one do wymówienia. Powołując się na piśmiennictwo wskazuje na znacznie większe znaczenie pierwszych liter i sylab przeciwstawionych znaków, w kontekście ich funkcji odróżniającej. Dlatego nabywca towarów oznaczanych omawianymi znakami zwróci uwagę na wspólny element przeciwstawionych znaków, jakim jest wyraz WEST. Skarżąca polemizuje również ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP, jakoby dla przeciętnego Polaka wyraz WEST nie miał żadnego znaczenia. Wyraz WEST kojarzony jest z oznaczeniem zachód. Natomiast wraz WESTBURY nic nie oznacza dla przeciętnego Anglika, a tym bardziej dla przeciętnego odbiorcy w Polsce, któremu nazwa ta może kojarzyć się z odmiana papierosów WEST. W ocenie skarżącej znaki towarowe WEST są znakami powszechnie znanymi, podlegającymi szerszej ochronie, a to stosownie do przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t. Pod tym zaś kątem nie była analizowana przez Urząd Patentowy RP kwestia zdolności rejestracyjnej spornego znaku WESTBURY.
Komisja Odwoławcza przy Urzędzie Patentowym RP została zniesiona na mocy ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.). Na mocy art. 318 ust. 2 tej ustawy odwołanie zostało przekazane, w trybie skargi, do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Do czasu utworzenia w Polsce dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego, tj. do dnia 31 grudnia 2003 r., sprawa nie została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Toteż, na mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawę przekazano do rozstrzygnięcia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postępowanie toczy się w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a.
Zważywszy na niemożność doręczenia odpisu skargi firmie C. Limited i celem zapewnienia możliwości obrony jej praw postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2006 r. sygn. akt 6 II SA 449/02 ustanowiono dla niej kuratora w osobie rzecznika patentowego B. N.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wchodzi więc tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Jak już wskazano skarżąca podnosiła w postępowaniu spornym przed Urzędem Patentowym RP naruszenie przez sporną rejestrację przepisów o ochronie znaków powszechnie znanych, który to walor, zdaniem skarżącej, posiadają jej wyżej wymienione znaki towarowe. Akcentowała podniesienie znacznych nakładów finansowych na promocję jej znaków. Podniesienie powyższego zarzutu, stosownie do przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., obligowało Urząd Patentowy RP do rozpatrzenia powyższego zarzutu pod kątem zgodności rejestracji znaku towarowego WEST z przepisem art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.t. W myśl tego przepisu niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego powszechnie znanego w Polsce jako znaku dla towarów pochodzących z innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Rozpatrzenie zasadności tego zarzutu mogło mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż ochrona znaku towarowego powszechnie znanego jest dalej idąca niż ma to miejsce na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t.
Z tych względów zaskarżona decyzja podlega uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.).
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., zasądzając jednocześnie na rzecz skarżącej zwrot wydatków poniesionych przez nią na ustanowienie kuratora (art. 213 pkt 1 w związku z art. 211 p.p.s.a.).
Kuratorowi, będącemu rzecznikiem patentowym, przyznano wynagrodzenie za czynności w sprawie w wysokości zgodnej z przepisem § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz. U. Nr 212, poz. 2076).