II SA 3831/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J.P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad nakładającą karę pieniężną za umieszczenie tablic reklamowych w pasie drogowym bez zezwolenia.
Sprawa dotyczyła skargi J.P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, która utrzymała w mocy karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego i umieszczenie w nim tablic reklamowych bez zezwolenia. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając ustalenia faktyczne za prawidłowe i nie dopatrując się naruszeń przepisów proceduralnych. Wcześniejsze decyzje zostały unieważnione przez NSA z powodu zastosowania niewłaściwego przepisu dotyczącego waloryzacji kary.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę J.P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2003 r., która utrzymała w mocy decyzję nakładającą na skarżącego karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia i umieszczenie w nim tablic reklamowych. Kara została nałożona za okres od grudnia 1999 r. do marca 2000 r. Wcześniejsze decyzje w tej sprawie zostały unieważnione przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 czerwca 2003 r. sygn. akt II SA 1695/01, który odmówił zastosowania przepisu §10b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1986 r. dotyczącego waloryzacji kary. NSA nie zakwestionował jednak ustaleń faktycznych dotyczących umieszczenia tablic. W ponownym postępowaniu organ nałożył karę bez waloryzacji, opierając się na ustaleniach faktycznych zaakceptowanych przez NSA. Skarżący zarzucał m.in. zmianę podstawy prawnej, naruszenie art. 107 §1 k.p.a. (brak oznaczenia strony) oraz naruszenie przepisów postępowania (art. 7, 8, 77 ust. 1, 80 k.p.a.) i zasad doręczania pism (art. 42 k.p.a.). Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając ustalenia faktyczne za prawidłowe, zgodne z oceną NSA, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i doręczeń za niezasadne. Sąd wskazał również na art. 40 §2 k.p.a. dotyczący doręczania pism pełnomocnikowi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli Naczelny Sąd Administracyjny nie zakwestionował tych ustaleń w poprzednim wyroku.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że skoro NSA nie zakwestionował ustaleń faktycznych dotyczących umieszczenia tablic w pasie drogowym, to mogły one stanowić podstawę faktyczną dla kolejnej decyzji organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
rozporządzenie art. 10a § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych
Podstawa do wymierzenia kary pieniężnej.
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia o oddaleniu skargi.
Pomocnicze
rozporządzenie art. 10b
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych
Nie powinno być stosowane do waloryzacji kary w tej sprawie.
rozporządzenie art. 11 § ust. 3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych
Wskazuje na zastosowanie §10a.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § ust. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 42
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasady doręczania pism.
k.p.a. art. 107 § §1
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi formalne decyzji, w tym oznaczenie strony.
k.p.a. art. 40 § §2
Kodeks postępowania administracyjnego
Doręczanie pism pełnomocnikowi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenia faktyczne poczynione przez organ były prawidłowe i nie zostały zakwestionowane przez NSA w poprzednim postępowaniu. Doręczenia pism i decyzji dla skarżącego nie naruszały przepisów k.p.a. Decyzja nie narusza wymogów art. 107 k.p.a., a uzasadnienie nie jest jednostronne ani ogólnikowe.
Odrzucone argumenty
Organ zmienił podstawę prawną decyzji. W decyzji brak oznaczenia strony postępowania (naruszenie art. 107 §1 k.p.a.). Organ prowadził postępowanie z naruszeniem art. 7, 8, 77 ust. 1 i 80 k.p.a. (nie wyjaśnił należycie stanu faktycznego). Doręczenia dokonywane przez organ naruszały zasadę z art. 42 k.p.a., co skutkowało niemożnością wypowiedzenia się strony.
Godne uwagi sformułowania
Sąd nie dopatrzył się natomiast w sprawie okoliczności, które by uzasadniały kwestionowanie poczynionych przez organ ustaleń faktycznych dotyczących umieszczenia tablic w pasie drogi oraz okresu ich pozostawania w pasie drogi. Wymierzając karę pieniężną uwzględnił okres zajęcia pasa drogowego i umieszczenie w nim [...] tablic... Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji tj. zgodność z obowiązującymi przepisami prawa nie znalazł podstaw do podzielenia zarzutów podniesionych w skardze za zasadne.
Skład orzekający
Anna Robotowska
przewodniczący sprawozdawca
Ewa Frąckiewicz
członek
Izabela Głowacka-Klimas
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że ustalenia faktyczne zaakceptowane przez NSA mogą być podstawą kolejnych decyzji, nawet jeśli skarżący podnosi te same zarzuty. Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących doręczeń i oznaczenia strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z poprzednim wyrokiem NSA i zastosowaniem konkretnych przepisów rozporządzenia o drogach publicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowa pod względem proceduralnym i dotyczy egzekwowania przepisów o pasie drogowym. Brak nietypowych faktów czy przełomowej interpretacji.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA 3831/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2004-10-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-10-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Anna Robotowska /przewodniczący sprawozdawca/ Ewa Frąckiewicz Izabela Głowacka-Klimas Skarżony organ Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Robotowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz, Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas, , Protokolant: Jan Czarnacki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2004r. sprawy ze skargi J.P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] września 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych w pasie drogowym bez zezwolenia oddala skargę Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2003r.Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2003r. wydaną przez Kierownika Rejonu w G., działającego z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, którą to decyzją nałożono na Pana J. P. karę pieniężną w kwocie [...] zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia i postawienie w jego obszarze tablic reklamowych. W uzasadnieniu podniesiono, iż postępowanie w sprawie zajęcia pasa drogowego w pasie drogi krajowej Nr [...] P. – W. bez zezwolenia przez J.P. i ustawienie w nim [...] tablic reklamowych zostało wszczęte w grudniu 1999r. Organy orzekające w tej sprawie wydały decyzje w dniu [...] marca 2000r. i [...] maja 2000r. nakładające na stronę karę pieniężną za zajęcie przedmiotowego pasa drogowego bez zezwolenia i ustawienie w nim [...] tablic reklamowych. Decyzje te były przedmiotem skargi wniesionej przez J.P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 czerwca 2003r. sygn. akt II SA 1695/01 stwierdził nieważność wyżej wskazanych decyzji, odmawiając zastosowania w sprawie §10b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1986r., który to przepis stanowił podstawę zaskarżonych decyzji nakładających na skarżącego podwyższoną o waloryzację karę pieniężną. Sąd nie dopatrzył się natomiast w sprawie okoliczności, które by uzasadniały kwestionowanie poczynionych przez organ ustaleń faktycznych dotyczących umieszczenia tablic w pasie drogi oraz okresu ich pozostawania w pasie drogi. W związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego organ ponownie rozpoznał sprawę i decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. nałożył na skarżącego karę pieniężną w kwocie [...] zł za zajęcie bez zezwolenia pasa drogowego i ustawienie w nim [...] tablic reklamowych. Wymierzając karę pieniężną uwzględnił okres zajęcia pasa drogowego i umieszczenie w nim [...] tablic o powierzchni [...]m2 w okresie od [...] grudnia 1999r. do [...] marca 2000r. tj. [...] dni (1 tablica o treści "Grill bar – rożen", [...] tablic o treści "Bar", "Wjazd", "P") oraz tablicę o treści "Kurczak z rożna" o powierzchni [...]m2 w okresie od [...] grudnia 1999r. do [...] lutego 2000r. tj. [...] dni. Wyliczając wysokość kary, organ zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zastosował waloryzacji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł iż ustalenia faktyczne poczynione w niniejszej sprawie były już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie zostały przez ten Sąd zakwestionowane, a więc mogły być podstawą faktyczną zaskarżonej decyzji, która uzasadniała wymierzenie kary pieniężnej. W skardze na powyższą decyzję J.P. domagał się jej uchylenia, ewentualnie stwierdzenia nieważności oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu podniósł, iż organ w zaskarżonej decyzji zmienił podstawę prawną albowiem nie wskazał przepisu §10a ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 stycznia 1986r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych, który to przepis był wskazany w podstawie prawnej decyzji z dnia [...] sierpnia 2003r. Nadto organ naruszył art. 107 §1 k.p.a., albowiem w zaskarżonej decyzji brak jest oznaczenia strony postępowania. Zdaniem skarżącego organ prowadził postępowanie w sprawie z naruszeniem art. 7, 8, 77 ust. 1 i 80 k.p.a., gdyż nie wyjaśnił należycie stany faktycznego, a doręczenia dokonywane przez organ w niniejszej sprawie naruszały zasadę o jakiej mowa w art. 42 k.p.a. Brak prawidłowych doręczeń skutkował niemożliwością wypowiedzenia się strony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów w niej podniesionych wyjaśnił, że zarzut zmiany podstawy prawnej w zaskarżonej decyzji jest nietrafny, gdyż podstawa prawna obu decyzji jest taka sama. Wymierzona kara została wyliczona na podstawie §10a rozporządzenia, który jest wskazany w przepisie §11 ust. 3 rozporządzenia i w związku z tym niewskazanie go w podstawie prawnej nie stanowi zmiany tej podstawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji tj. zgodność z obowiązującymi przepisami prawa nie znalazł podstaw do podzielenia zarzutów podniesionych w skardze za zasadne. Stan faktyczny sprawy został ustalony prawidłowo na podstawie zebranego materiału dowodowego. Te ustalenia zostały już ocenione przez Naczelny Sąd Administracyjny i jak wynika z uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 13 czerwca 2003r. nie zostały zakwestionowane mimo takich samych jak w niniejszej skardze zarzutów podniesionych przez skarżącego. Również za nietrafny należy uznać zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Organ wskazał prawidłowo stronę postępowania, a doręczenia pism i decyzji dla skarżącego nie naruszały przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w tym art. 42. Podnieść w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 40 §2 k.p.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, to pisma organ doręcza pełnomocnikowi. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza wymogów art. 107 k.p.a., a zarzut, iż uzasadnienie jest jednostronne i ogólnikowe należy uznać za nieuzasadniony. Mając powyższe na względzie Sąd z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI