II SA 3787/02

II SA 3787/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-04-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-11-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kuba /przewodniczący sprawozdawca/
Halina Emilia Święcicka
Izabela Głowacka-Klimas
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Sygn. powiązane
OSK 1236/04 - Postanowienie NSA z 2005-03-24
Skarżony organ
Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędziowie WSA Halina Święcicka Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant Kinga Płociak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi L.G. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] października 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2002r. nr [...] Główny Geodeta Kraju na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania L.G. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2001r. Nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K. Nr [...] z dnia [...] listopada 1996r. dotyczącej wprowadzenia zmian w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów miasta B. utrzymał w mocy powyższą decyzję z dnia [...] września 2001 r.
W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że:
Kierownik Urzędu Rejonowego w K. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 1996r. orzekł o wprowadzeniu zmian w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów miasta B. na podstawie wykazu zmian gruntowych sporządzonego w operacie geodezyjnym przyjętym do Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. dnia [...] września 1996r. za nr [...] oraz bazy danych opracowanych w systemie informatycznym. W uzasadnieniu podniósł, że odnowienie operatu ewidencji gruntów i budynków nastąpiło w systemie informatycznym MSEG i EWMAPA po dokonaniu porównania stanu istniejącego na gruncie przy opracowywaniu mapy zasadniczej. Dane zawarte w powyższych dokumentach zostały ogłoszone wszystkim zainteresowanym w dniach od [...] czerwca 1996r. do [...] lipca 1996r. w siedzibie Urzędu Miejskiego w B.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2000r. L.G. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z dnia [...] listopada 1996r. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Podniosła, że operat modernizacji ewidencji gruntów miasta B. został przyjęty do Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego, a po zakończeniu czynności związanych z opracowaniem danych w systemie informatycznym przedłożono jej wydruk komputerowy "Rejestru", który podpisała. W postępowaniu sądowym przedłożyła biegłemu sądowemu powyższy rejestr gruntów, który nie posiadał żadnych skreśleń. Jednakże biegły sporządził opinię dla sądu - do której załączył kopię tego "Rejestru" zawierającą skreślenia i poprawki. W oparciu o ten dokument, jak twierdzi wnioskująca, Starostwo w B. wystąpiło o dokonanie zmian w KW [...]. Zdaniem L.G. rażąco naruszono przepis prawa materialnego zawartego w art. 20 i 22 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, bowiem nie zostały uwzględnione dokumenty znajdujące się w operacie ewidencji gruntów i budynków dotyczące działek nr [...] i [...]. Wskazała, że granica pomiędzy tymi działkami a działką nr [...] została dokładnie ustalona w postępowaniu sądowym sygn. akt [...].
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2000r. Nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji z dnia [...].1 1.1996 r. W uzasadnieniu stwierdził, że przy "odnawianiu części opisowej operatu dane w dotychczasowym rejestrze zostały uzupełnione danymi z ksiąg wieczystych oraz powierzchniami działek i klasoużytków uzyskanych z EWMAPY". Podniósł, że skarżąca nie udowodniła faktu, iż skreślenie danych dotyczących powierzchni nastąpiło po dacie [...] lipca 1996r., czyli po dniu kiedy podpisała dokument. Natomiast kwestia przesłania wniosku do Sądu o dokonanie zmian w księdze wieczystej nie może być przedmiotem postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1996r.
Od decyzji tej L.G. wniosła odwołanie do Głównego Geodety Kraju. W uzasadnieniu podniosła, że na okazanym jej dokumencie nie było żadnych poprawek i skreśleń. Uważa, że zostały one dokonane po dniu [...] lipca 1996r. Nie zgada się ze zdaniem organu, że strona ma udowodnić, iż skreślenia nastąpiły po tej dacie. Skarżąca powołała się na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia [...] czerwca 2000r. sygn. akt [...], w którym Sąd ten stwierdził, że okoliczności zmiany powierzchni winny być wyjaśnione w drodze postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącej, w sprawie tej należy więc dokładnie wyjaśnić kto i kiedy dokonał sfałszowania dokumentów tym bardziej, że sfałszowanie powierzchni spowodowało zmianę granic działki stanowiącej jej własność.
Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] maja 2001r. Nr [...] uchylił powyższą decyzję organu wojewódzkiego z dnia [...]listopada 2000r. w uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że nie zostało zbadane, czy granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] a działką nr [...] uległa zmianie w wyniku wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów ww. decyzją z dnia [...] listopada 1996r. Organ odwoławczy stwierdził, że wymaga także zbadania podniesiony przez skarżącą zarzut, czy granica pomiędzy powyższymi działkami została ustalona w postępowaniu sądowym sygn. akt [...]. Uznał za niezbędne także ustalenie w jakim trybie została wydana decyzja z dnia [...] listopada 1996r.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] września 2001r. Nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia [...] listopada 1996r. orzekającej o wprowadzeniu zmian w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów miasta B. na podstawie wykazu zmian gruntowych oraz bazy danych opracowanych w systemie informatycznym MSEG i EWMAPA przyjętych do Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej za nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że decyzja z dnia [...] listopada 1996r. jest decyzją zatwierdzającą zmiany w ewidencji gruntów po odnowieniu operatu w systemie informatycznym, który w myśl § 93 ust. l załącznika do zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11 póz. 98) zastępuje wycofany operat przez zamieszczenie na poszczególnych częściach starego operatu klauzuli "zastąpiony nowym operatem ... z dnia i podpis osoby upoważnionej". Podniósł także, iż powierzchnia działek nr [...] i nr [...] przed modernizacją ewidencji wynosiła odpowiednio 115 m2 i 1009 m2, a po zmianie wpisano ręcznie odpowiednio 116 m2 i 1043 m2, które następnie po przekreśleniu poprawiono odpowiednio na 113 m2 i 1026 m2. Poniżej tych zmian znajduje się adnotacja L.G. z datą [...] lipca 1996r.: "podpisuję bez zastrzeżeń". Z powyższego dokumentu wynika, że nie wniosła zastrzeżeń do wykazanych powierzchni działek nr [...] i [...]. Organ stwierdził, że nie jest zasadny zarzut, iż granica pomiędzy działką nr [...] a działką nr [...] została ustalona w postępowaniu sądowym sygn. akt [...], bowiem postępowanie to odnosiło się jedynie do zniesienia służebności przechodu. Podniósł także, iż zarzut sfałszowania dokumentu nie może stanowić podstawy prawnej stwierdzenia nieważności decyzji, lecz może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania. Także zarzut braku udziału strony w postępowaniu, w tym nie zawiadomienie o dokonaniu zmian, stanowią przesłankę do wznowienia postępowania.
Od decyzji tej L.G. wniosła odwołanie do Głównego Geodety Kraju. Zdaniem skarżącej organ wojewódzki nie wykonał żadnych zaleceń Głównego Geodety Kraju zawartych w decyzji z dnia [...] maja 2001r., Nie zapoznał się z całością akt sądowych. Protokół z rozprawy z dnia [...] czerwca 1967r. sygn. akt [...] dokładnie opisuje czynności geodetów - biegłych sądowych, które uznane zostały przez Sąd w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] czerwca 1967r. Zdaniem skarżącej brak zapoznania się z całością akt sądowych, a w szczególności ustaleń biegłych sądowych w zakresie przebiegu granicy pomiędzy działkami [...] i [...], stanowi rażące naruszenie art. 76 § 3 k.p.a. i jest przesłanką do uchylenia decyzji. Organ nie poczynił wszystkiego, aby wyjaśnić sprawę. Zdaniem skarżącej argumentem do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1996r. jest fakt przerobienia dokumentu. Jest to rażące naruszenie § 5 ust. 2 zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969r. w sprawie ewidencji gruntów. Organ nie zbadał także legalności decyzji z dnia [...] listopada 1996r.
Rozpatrując złożone odwołanie oraz całość materiału dowodowego zebranego w sprawie Główny Geodeta Kraju ustalił, co następuje.
Skarżąca podniosła, że organ wojewódzki nie zbadał całości akt sądowych, z których wynika, że w postępowaniu sądowym został ustalony przebieg granicy pomiędzy działkami [...] i [...]. W uzasadnieniu wyroku z dnia [...] czerwca 1967r. sygn. akt [...] sąd oddalając powództwo o zniesienie służebności przechodu przyjął opinię wydaną przez mgr inż. J.R. uważając ją za przekonywującą. Opinia tego geodety spowodowała, że Sąd uznał, iż ścieżka stanowiąca przedmiot sporu znajduje się na parcelach nr [...] i [...], a nie na parceli nr [...]. Sąd ani w orzeczeniu, ani w uzasadnieniu powyższego wyroku nie orzekł o granicy nieruchomości. Sąd jedynie uznał ustalenia biegłego dotyczące w szczególności przebiegu granicy pomiędzy parcelami [...] i [...] a parcelą [...], a zatem granicy pomiędzy obecnymi działkami nr [...] i [...] a działką nr [...] za wystarczające do stwierdzenia, na której parceli znajduje się przedmiot określony we wniosku. Zauważono, że badania przebiegu granicy dokonano w sposób wystarczający do ustalenia, na której działce znajduje się ścieżka stanowiąca przedmiot służebności, jednakże w sposób niewystarczający do uznania, że nastąpiło prawne ustalenie przebiegu tej granicy. Powyższy wyrok Sądu dotyczący służebności gruntowej nie stanowi zatem podstawy do zmiany granicy w operacie ewidencji gruntów i budynków. Zatem organ dokonując modernizacji ewidencji gruntów i budynków nie był zobowiązany do badania tego wyroku i dokonywania zmian na jego podstawie. Ponadto zauważono, że organ wojewódzki w decyzji z dnia [...] września 2001r. stwierdził, że zmiana powierzchni działki nr [...] i [...] nie niosła za sobą zmiany przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...]. Nie nastąpiło uszczuplenie powierzchni działki nr [...], ani całej nieruchomości opisanej w KW [...] w stosunku do powierzchni wykazanej w ewidencji gruntów przed modernizacją tej ewidencji oraz brak jest jakichkolwiek dowodów, że nastąpiło przesunięcie granicy pomiędzy działką nr [...] a działką [...]. Zarzut skarżącej, że poprzez wprowadzenie nowych powierzchni działek decyzją z dnia [...] listopada 1996r. zmieniono na jej niekorzyść przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] uznano za bezpodstawny.
Decyzja ta wydana została na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr 30 poz. 163) oraz zarządzenia Ministrów Gospodarki Komunalnej i Rolnictwa z dnia 20 lutego 1969r. w sprawie ewidencji gruntów (M.P. Nr 11 poz. 98). Organ ustalił, że została ona wydana, po zawiadomieniu właścicieli i władających, komunikatem z dnia [...] czerwca 1996r. wywieszonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w B., oraz po powiadomieniu o wyłożeniu zmodernizowanego operatu ewidencji gruntów. Operat ten był do wglądu w dniach od [...] czerwca 1996r. do [...] lipca 1996r. Kierownik Urzędu Rejonowego w B. ww. decyzją [...] listopada 1996r. o wprowadzeniu zmian orzekł według wykazu z wyłożonego operatu. Z akt sprawy, ani z przedłożonych przez stronę dowodów nie wynika. żeby zmiana powierzchni działki nr [...] i [...] spowodowała zmiany granic wykazanych w ewidencji gruntów miasta B.
Wyjaśniono kwestię obowiązujących przepisów w dniu wydania decyzji z dnia [...].1l. 1996r. W uzasadnieniu skarżonej decyzji organ stwierdził, że stała się ona ostateczna w dniu [...] lutego 1997r., gdy od dnia 15 stycznia 1997r. obowiązywało rozporządzenie Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 17 grudnia 1996r. (Dz.U. Nr 158 poz. 816). Jednakże zgodnie z § 65 ust. 2 tego rozporządzenia, do czasu założenia nowej ewidencji na zasadach określonych w tym rozporządzeniu, do istniejących operatorów ewidencji gruntów stosuje się przepisy w sprawie ewidencji gruntów (Monitor Polski Nr 11, poz. 98 i z 1988 r. Nr 7, poz. 62). Oznacza to, że decyzja z dnia [...] listopada 1996r. dotycząca odnowienia operatu ewidencji miasta B. wydana w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy.
Odnośnie zaś zarzutu, że powierzchnie działek, które skarżąca kwestionuje zostały na wniosek organu orzekającego wpisane do księgi wieczystej, to zauważono, że w myśl art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej. Zatem Kierownik Urzędu Rejonowego w B. po uprawomocnieniu się decyzji z dnia [...] listopada 1996r. miał obowiązek wystąpić pismem z dnia [...] grudnia 1999r. do Sądu Rejonowego w B. o zmianę wpisów w księgach wieczystych. Jednakże, jak zauważył organ nadzorczy, przedmiotem wniosku jest stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej, dlatego kwestia przesłania wniosku do Sądu o dokonanie zmian w księdze wieczystej nie może być przedmiotem tego postępowania.
Natomiast zarzuty podniesione przez stronę, dotyczące sfałszowania dokumentu oraz brak udziału strony w postępowaniu w tym nie zawiadomienie strony o dokonaniu zmian, kwalifikowane są zgodnie z art. 145 § l pkt l i 4 k.p.a. jako przesłanki do wznowienia postępowania. Nie mogą one stanowić podstawy prawnej do stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 kpa. Organ wojewódzki badając legalność decyzji z dnia [...] listopada 1996r. miał obowiązek rozpatrzyć sprawę jedynie w zakresie występowania przesłanki określonej w art. 156 § l pkt 2 k.p.a. W tym zakresie nie stwierdził przesłanki do unieważnienia decyzji z dnia [...] listopada 1996r. Organ odwoławczy stwierdził, że w decyzji z dnia [...] września 2001r. zasadnie odmówiono stwierdzenia nieważności powyższej decyzji z dnia [...] listopada 1996r. i brak jest podstaw do uchylenia tej decyzji.
Powyższą ostateczną decyzję Głównego Geodety Kraju zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego L.G. wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji ewentualnie o stwierdzenie niezgodności z prawem obydwu zaskarżonych decyzji.
Zarzuciła organom obu instancji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego polegające na niedopełnieniu obowiązku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego pozwalającego na obiektywną jego ocenę. Ciężar dowodu obciążał organ administracyjny zgodnie z przepisem art. 27 § 1 k.p.a. Dotyczyło to w szczególności sfałszowania dokumentów.
Ponadto organ odwoławczy uchybił przepisowi art. 76 §1 k.p.a., gdyż nie uczynił wszystkiego, aby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.
Skarżąca podnosiła w skardze, że w toku postępowania w sprawie modernizacji ewidencji gruntów uniemożliwiono jej dostęp do dokumentacji geodezyjnej jej działek o czym dwukrotnie informowała Głównego Geodetę Kraju.
Obie decyzje zostały wydane zdaniem skarżącej z naruszeniem przepisów art. 20, 21 ustawy z dnia 27 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Stosownie bowiem do tych przepisów ewidencja gruntów obejmuje dane dotyczące tych gruntów "ich położenie, granice, oznaczenie ksiąg wieczystych". Zaskarżona decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w K. nie została powiązana z art. 46 k.c. przeto narusza konstytucyjne prawo do ochrony własności.
W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wnosił o jej oddalenie, ustosunkowując się szczegółowo do zarzutów skargi.
Organ odwoławczy wypowiedział się w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji odnośnie zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym również opinii biegłego sądowego J.R., która była wykonana na potrzeby sądu w innej sprawie.
Organ analizował przy odnawianiu operatu ewidencyjnego jedynie te dokumenty geodezyjne, które stanowią podstawę do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków a także inne dokumenty, które są dostępne lub istnieje o nich wiedza, a jednocześnie są przydatne do tego procesu odnawiania orzeczeń. Organ właściwy w sprawach ewidencji gruntów nie jest związany w jakikolwiek sposób dokumentacją znajdującą się w posiadaniu Zakładu Gazowniczego.
Dodatkowo podniesiono, że postępowanie rozgraniczeniowe, w wyniku którego ustalony przebieg granicy nabiera mocy prawnej zostało wszczęte dopiero po wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów, a obecnie postępowanie to toczy się w sądzie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
przejmując sprawę do rozpoznania na podstawie art. 97 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271)
zważył co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona, gdyż brak jest podstaw z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.Nr 153, poz. 1270) do uchylenia zaskarżonej decyzji bądź też stwierdzenia wydania jej z naruszeniem prawa.
Na wstępnie należy stwierdzić, że postępowanie administracyjne w wszczętej sprawie toczyło się na podstawie art. 156 §1 pkt 2 k.p.c. co oznacza, że należało w nim wykazać, że kwestionowana decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] lutego 1996r. dotknięta była wadą rażącego naruszenia prawa, a nie uchybieniami procesowymi, które nie miały wpływu na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit.c cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.)
Organy obu instancji rozpoznając sprawę po raz drugi przeprowadziły wnikliwe i wszechstronne postępowanie dowodowe analizując cały materiał dowodowy zebrany w tej sprawie, oceniając go na podstawie art. 80 k.p.a. i nie można postawić organom badającym sprawę w postępowaniu nadzorczym, że dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Organy orzekające w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej modernizacji ewidencji gruntów odnoszącej się do nieruchomości skarżącej nie mogły wziąć pod uwagę opinii biegłego sądowego wydanej w sprawie o zniesienie służebności, gdyż nie dotyczyła ona rozgraniczenia nieruchomości, które to postępowanie obecnie się toczy i nie zostało jeszcze zakończone. Podstawę dokonania zmian w ewidencji gruntów mogło stanowić ewentualnie prawomocne orzeczenie sądowe w sprawie rozgraniczenia, które dotychczas w niniejszej sprawie nie zapadło.
Postępowanie administracyjno-nadzorcze w zakresie stwierdzenia nieważności obejmuje ściśle określone w przepisie art. 156 k.p.a. podstawy i nie stanowi przesłanki do zastosowania tego trybu postępowania. Zarzut dotyczący sfałszowania dokumentu, na którym oparto kwestionowane rozstrzygnięcie lub zarzut braku udziału stron w postępowaniu administracyjnym, gdyż są to podstawy do wznowienia postępowania w oparciu o przepis art. 145 k.p.a., a trybów tych postępowań nie można łączyć, gdyż się one ze sobą wzajemnie wykluczają.
Jedyna przesłanka do stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w K., na którą powoływała się skarżąca dotyczyła rażącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego polegające na niewyjaśnieniu spornej granicy między działkami skarżącej i sąsiadów, która przebiega w sposób odmienny niż określony w ewidencji gruntów nie mogła być uwzględniona, gdyż nie wypełniła dyspozycji z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a.
Jeśli bowiem został zakwestionowany przez skarżącą przebieg granicy między działkami stron wg stanu w ewidencji gruntów, to słusznie skarżąca skierowała sprawę na drogę postępowania rozgraniczeniowego, które zakończy się przed sądem a jego wynik będzie wiążący dla organów ewidencji gruntów.
W tych warunkach, zarzut, że decyzja w sprawie modernizacji ewidencji gruntów z [...] lutego 1996r. nie uwzględniała wyników postępowania rozgraniczeniowego, które zostało wszczęte w terminie późniejszym, dotychczas nie zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu, nie mógł być uznany za trafny i stanowić podstawy do unieważnienia zaskarżonej decyzji.
Natomiast niewątpliwie w sprawie o zniesienie służebności, na które powołuje się skarżąca nie ustalono w sposób przewidziany prawem przebiegu granicy między działkami stron, który byłby wiążący w postępowaniu w sprawie modernizacji ewidencji gruntów.
Z tych wszystkich przyczyn Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji uchybienia w zakresie naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego skutkujących uchyleniem zaskarżonej decyzji, dlatego skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.