II SA 3589/03

II SA 3589/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Janusz Walawski
Małgorzata Pocztarek
Maria Werpachowska /przewodniczący sprawozdawca/
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska (spraw.), Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Asesor WSA Janusz Walawski, Protokolant Agnieszka Sadoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]września 2003 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego oddala skargę
Uzasadnienie
Pan J. J. w dniu [...] sierpnia 2000 r. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. Starosta G decyzją z dnia [...]sierpnia 2000 r. nr [...] orzekł o uznaniu wnioskodawcy od [...] sierpnia 2000 r. za osobę bezrobotną i przyznał prawo do zasiłku dla bezrobotnych od [...] sierpnia 2000 r. Następnie decyzją z dnia[...] sierpnia 2001 r. rozstrzygnął o utracie przedmiotowego zasiłku od dnia [...] sierpnia 2001 r. wobec upływu rocznego okresu jego pobierania. Pan J. J. w czerwcu 2001 r. skierował do Sądu Rejonowego w K. pozew o ustalenie, że w Państwowym Ośrodku [...] w G. wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Po uzyskaniu w dniu [...] marca 2002 r. wyroku oddalającego powództwo, złożył 18 marca 2002 r. wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego.
Decyzją Starosty G. z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...] odmówiono skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Ustalono, że według obowiązującego do dnia 31 grudnia 2001 r. przepisu art. 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tekst jednolity Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz. 56 ze zm./ Pan J.J. nie spełniał przesłanek do przyznania zasiłku przedemerytalnego. Stosownie bowiem do treści powołanego przepisu, przedmiotowe świadczenie przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli:
1) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn lub
2) posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Skarżący udokumentował okres uprawniający do zasiłku w wymiarze 31 lat, 8 miesięcy i 30 dni, natomiast nie udokumentował wymaganego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze.
W następstwie odwołania skarżącego Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W ocenie wojewody nie została udowodniona przez skarżącego, w trybie przepisu art. 37 j ust. 1 a ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, okoliczność zatrudnienia w warunkach szczególnych w Państwowym Ośrodku [...] w G., bowiem w świetle powołanego przepisu okresy tej pracy są uwzględniane po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji, zgodnie z wymogami określonymi w odrębnych przepisach bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w P. decyzją z dnia [...] września 2002 r., przyznał skarżącemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy okresowo od [...] czerwca 2002 r. do [...] września 2002 r., a następnie w decyzji [...] października 2002 r. ustalił, że prawo do tego świadczenia przysługuje Panu J. J. na stałe.
Starosta G. decyzją z dnia [...] października 2002 r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c, art. 13 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 6 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz art. 104 kpa, orzekł o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2002 r. z uwagi na nabycie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W dniu [...] października 2002 r. Pan J. J. ponownie zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. i decyzją z dnia [...] października 2002 r. Starosty G. uzyskał status osoby bezrobotnej z dniem [...] października 2002 r. bez prawa do zasiłku. Następnie starosta decyzją z dnia [...] listopada 2002 r., wydaną na podstawie art. 155 kpa, uchylił swoją decyzję z dnia[...] października 2002 r. i orzekł o odmowie uznania wnioskodawcy za osobę bezrobotną w związku z nabyciem od [...] października 2002 r. renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi Pana J.J. na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] maja 2002 r. wyrokiem z dnia 17 stycznia 2003 . sygn. akt II SA 1838/02, uchylił przedmiotową decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty G. W uzasadnieniu wskazał, że obie decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77 i 75 § 1 kpa, bowiem w toku postępowania nie przeprowadzono dowodów z zeznań świadków wnioskowanych przez skarżącego na okoliczność jego pracy w szczególnych warunkach, co mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r., znak [...] Starosta G. orzekł o:
1. uchyleniu decyzji Starosty G. z dnia [...] października 2002 r., nr [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 1 czerwca 2002 r.,
1. utracie z dniem [...] marca 2002 r. statusu bezrobotnego z powodu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego,
2. przyznaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] marca 2002 r.,
3. utracie z dniem [...] czerwca 2002 r. prawa do zasiłku przedemerytalnego z powodu nabycia uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W wyniku rozpatrzenia odwołaniu Pana J. J. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r., znak [...] uchylił zaskarżoną decyzję Starosty G. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Starosta G. decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...], wydaną na podstawie art. 104 i 154 kpa oraz art. 6 ust. 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514/ w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1793/ oraz art. 6 ust. 6 lit. a w związku z art. 2 ust. 1 pkt c powołanej wyżej ustawy orzekł o:
1. uchyleniu decyzji Starosty G. z dnia [...] października 2002 r., nr [...] orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] czerwca 2002 r.,
2. utracie od dnia [...] marca 2002 r. statusu osoby bezrobotnej z powodu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego,
3. przyznaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] marca 2002 r.,
4. utracie od dnia [...] czerwca 2002 r. prawa do zasiłku przedemerytalnego z powodu nabycia uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W uzasadnieniu powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2003 r. sygn. akt II SA 1838/02 i stwierdził, że zostały uznane dowody w postaci zeznań świadków i kserokopii kart zatrudnienia. Pozwoliło to na ustalenie, że zainteresowany udowodnił okres uprawniający do zasiłku w wymiarze 31 lat, 8 miesięcy i 30 dni, w tym 15 lat, 11 miesięcy i 12 dni wykonywania prac w szczególnych warunkach, zatem w dniu rejestracji (1 sierpnia 2000 r.) spełniał on warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego. Podniósł, że zgodnie z art. 37 l ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym 31 grudnia 2001 r., zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne przysługują od dnia następnego po dniu zarejestrowania osoby uprawnionej w powiatowym urzędzie pracy, albo od dnia następnego po złożeniu wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień. Skoro komplet dokumentów dostarczony został 18 marca 2002 r., to o przyznaniu prawa do zasiłku przedemerytalnego należało orzec od dnia 19 marca 2002 r. Zgodnie z art. 37 n ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawo do świadczenia przedemerytalnego ustaje z dniem, w którym osoba uprawniona przestaje spełniać warunki, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. W dniu 1 października 2002 r. Pan J.J. dostarczył decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...]września 2002 r. o przyznaniu prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od [...] czerwca 2002 r. W związku z powyższym należało orzec o utracie zasiłku przedemerytalnego od dnia 1 czerwca 2002 r.
W odwołaniu do Wojewody [...] skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez ustalenie utraty statusu bezrobotnego z powodu nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] sierpnia 2001 r., a nie z dniem [...] marca 2002 r. oraz ustalenia prawa do zasiłku przedemerytalnego z dniem [...] sierpnia 2001 r., a nie [...] marca 2002 r.
W uzasadnieniu podniósł, że wadliwie przyjęto datę złożenia żądania o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Zalicza się bowiem do kręgu osób, które w myśl art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół, spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego na dotychczasowych zasadach. Kryteria te spełniał na dzień 9 sierpnia 2001 r. tj. po upływie okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Zaufał pracownikom Powiatowego Urzędu Pracy w G., że tylko stosowne świadectwo pracy umożliwia zaliczenie spornego okresu pracy w Państwowym Ośrodku [...] w G., jako pracy w warunkach szczególnych. Dlatego też w drodze postępowania sądowego próbował dowieść swoich praw. Po wydaniu wyroku przez Sąd Rejonowy w K. złożył wniosek do Powiatowego Urzędu Pracy w G. o przyznanie przedmiotowego zasiłku. Był to kolejny wniosek, gdyż wcześniej zwracał się do pracowników tego urzędu o ustalenie prawa do zasiłku przedemerytalnego. Uważa, że nie może ponosić negatywnych skutków błędnego postępowania urzędników.
Wojewoda [...]decyzją z dnia [...] września 2003 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 kpa w związku z art. 6 c ust. 2 pkt 2, art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 oraz art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1793/, po rozpatrzeniu odwołania Pana J.J., utrzymał w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...], podzielając w pełni argumentację przedstawioną przez starostę
Na powyższą decyzję J.J. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty G. z dnia [...] lipca 2003 r. z taką samą argumentacją, jak w odwołaniu od decyzji Starosty G. z dnia [...] lipca 2003 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 i Nr 240, poz. 2052/ sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, bowiem na obszarze tego sądu znajduje się siedziba Wojewody [...] – art.13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/. Oznacza to, że jeżeli zaskarżona decyzja prawa nie narusza, sąd obowiązany jest skargę oddalić.
Spór w sprawie dotyczy jedynie początkowej daty uzyskania prawa do świadczenia przedemerytalnego i utraty statusu bezrobotnego. Skarżący wywodził, że zasiłek przedemerytalny powinien być przyznany od [...] sierpnia 2001 r., a nie od [...] marca 2002 r., natomiast utrata statusu bezrobotnego nastąpiła z dniem [...] sierpnia 2001 r., a nie od dnia [...] marca 2002 r.
Zgodnie z art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, ustawy o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, ustawy o Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno Gospodarczych i wojewódzkich komisjach dialogu społecznego oraz ustawy o ułatwianiu zatrudnienia absolwentom szkół /Dz.U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1793/ osoby, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zarejestrowały się w powiatowym urzędzie pracy i spełniały warunki do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego lub stypendium, nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach, z tym że do osób posiadających prawo do zasiłku przedemerytalnego stosuje się odpowiednio przepisy art. 24, 28, 28 a, 29, 34 oraz 37 l-37 o ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w zakresie dotyczącym świadczeń przedemerytalnych.
Przepis art. 37 l ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi, że prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku albo zasiłku przedemerytalnego, posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia. Zasiłki przedemerytalne i świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy, albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2-4. Wyznacza on zatem czas, w którym owe warunki muszą być spełnione przyjmując, że uprawnienie do takiego zasiłku powstaje, jeżeli warunki określone w art. 37 j zostaną spełnione w chwili rejestracji lub później, to jest w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Jeżeli zatem w dniu rejestracji dana osoba ma wymagany okres zatrudnienia i jednocześnie spełnia warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych, to w konsekwencji już z tą chwilą powstaje jej uprawnienie do zasiłku przedemerytalnego. Realizacja tego prawa jednak jest zależna od woli uprawnionego, który powinien złożyć wniosek o zasiłek przedemerytalny. Przyznanie tego zasiłku zatem nie zależy od uznania organu, ale od spełnienia przez bezrobotnego ustawowych przesłanek. Niemożność wykazania w dniu rejestracji posiadania uprawnień do zasiłku przedemerytalnego nie powoduje utraty uprawnienia, lecz jedynie wywołuje ten skutek, że zasiłek przysługuje od dnia następnego po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień.
W niniejszej sprawie wnioskodawca, co potwierdził na rozprawie, wniosek o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych złożył 18 marca 2000 r. Wraz z nim doręczył wyrok Sądu Rejonowego w K., z którego uzasadnienia wynikało, że rozważenie kwestii zatrudnienia w warunkach szczególnych, należy do organu administracji rozpatrującego wniosek o przyznanie konkretnego świadczenia. Dopiero wówczas został wezwany do dostarczenia świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych kolegów, z którymi był zatrudniony w Państwowym Ośrodku [...] w G.. Uważa, że z winy urzędu nastąpiło opóźnienie w uzyskaniu zasiłku przedemerytalnego, bowiem powinien zostać wcześniej pouczony przez pracowników tego urzędu o możliwości złożenia świadectw kolegów, zamiast uzyskanej uprzednio informacji, że swoje prawa może dochodzić na drodze procesu cywilnego. Zważyć jednak należy, że ubiegając się o zasiłek dla bezrobotnych skarżący przedstawił komplet dokumentów, w tym świadectw pracy, z których nie wynikało, co zresztą sam przyznaje, że zatrudniony był w warunkach szczególnych. Nie złożył również stosownego wniosku o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Jak wcześniej już wskazano, świadczenie to zależne jest od woli osoby ubiegającej się o nie, a nie przyznawane przez organ z urzędu. Dlatego też koniecznym warunkiem do jego uzyskania jest złożenie stosownego wniosku, szczególnie wówczas, gdy na podstawie złożonych dokumentów nie można ustalić, że spełnione są ustawowe wymogi do jego przyznania. W uchwale OSP 14/01 z dnia 11 marca 2002 r. (OSNA 2002/4/133) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że jeśli nie wydano decyzji odmawiającej przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego (a tylko przyznano prawo do zasiłku dla bezrobotnego), także po wygaśnięciu prawa do zasiłku dla bezrobotnego z powodu upływu okresu jego pobierania, uprawniona osoba może złożyć wniosek o przyznanie jej prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. Świadczenia te będą jej przysługiwały od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do wykazania tych uprawnień (art. 37 l ust. 2 ustawy).
Inaczej należy postępować w sprawach, w których bezrobotni już w dniu pierwszej rejestracji (lub w okresie pobierania zasiłku) spełniali warunki do uzyskania prawa do świadczenia lub zasiłku przedemerytalnego ze względu na posiadany staż pracy lub wykonywanie tej pracy w szczególnych warunkach, lecz odmówiono im przyznania tego prawa, ponieważ z powodu trudności z uzyskaniem odpowiednich świadectw pracy nie byli w stanie tego udowodnić. Po uzyskaniu stosownych dokumentów (już po wygaśnięciu prawa do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania) nie ma potrzeby składania nowych wniosków o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, a taki wniosek powinien być przez organ administracji publicznej zakwalifikowany jako wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
Jako wniosek o wznowienie postępowania powinien być potraktowany każdy "nowy" wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, jeśli organy zatrudnienia we wcześniejszym postępowaniu wydały decyzję o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a bezrobotny powołuje się na nowe dowody (dokumenty) potwierdzające okresy zatrudnienia. Jeżeli natomiast taka decyzja nie była wydana, jak w niniejszej sprawie, (na przykład nie było wniosku zainteresowanego, który nie mógł udokumentować w tym czasie pełnego stażu pracy czy wykonywania pracy w szczególnych warunkach) i dlatego przy pierwszej rejestracji rozstrzygnięto jedynie o prawie do zasiłku dla bezrobotnych, to złożony później (wraz z brakującymi dokumentami) wniosek o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, podlega rozpatrzeniu jako odrębna nowa sprawa administracyjna w trybie zwykłym.
Skoro brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających, że skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego przed 18 marca 2002 r. to organ zatrudnienia prawidłowo przyjął, że jest to pierwszy wniosek o przyznanie przedmiotowego świadczenia. Za taki wniosek nie można też traktować pozwu skierowanego do Sądu Rejonowego w K.. Zatem Wojewoda [...] prawidłowo uznał, że zasiłek przedemerytalny przysługuje skarżącemu od 19 marca 2002 r., przypadającego po dniu złożenia wniosku – art. 37 l ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, a to spowodowało utratę z tą samą datą statusu bezrobotnego – art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. i powołanej ustawy.
Z przytoczonych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza i stąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, orzekł jak w sentencji wyroku.