II SA 3490/02

II SA 3490/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-10-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska
Magdalena Bosakirska /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Gronowski
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spraw.), Sędziowie : NSA Stanisław Gronowski, WSA Grażyna Śliwińska, Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2004 r. sprawy ze skargi "R. C." GmbH, Hamburg-Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2002r. nr [...] w przedmiocie rejestracji znaku towarowego oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 30 października 1996r. firma niemiecka R. C. GmbH z Hamburga zgłosiła do rejestracji znak słowny "Test it" dla wyrobów w klasie 34: tytoń, produkty tytoniowe zwłaszcza papierosy, artykuły dla palaczy, zapałki. W toku badania wniosku Urząd Patentowy stwierdził, że za numerem [...] zarejestrowany jest już na rzecz Ł. Wytwórni papierosów w Ł. znak słowny "Test" dla wyrobów w klasie 34.
Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2000r. Urząd Patentowy RP odmówił rejestracji znaku "Test it" na rzecz R. C. GmbH. Jako podstawę prawną decyzji powołał art.44 ust.1 w związku z 9 ust.1 p.1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 5 z 1985r. poz. 17 z późn. zmianami/. W uzasadnieniu decyzji Urząd patentowy stwierdził, że zgłoszony do rejestracji znak "Test it" jest podobny do już zarejestrowanego znaku "Test" i w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd co do pochodzenia towarów. Wskazał też na jednorodzajowość towarów którym ma służyć oznaczenie i podobieństwo znaków w warstwie słownej i znaczeniowej.
Od decyzji tej odwołał się wnioskodawca podnosząc, że zgłoszony przez niego znak różni się od znaku już zarejestrowanego słowem "it" i jest znakiem dwuczłonowym. Okoliczności te eliminują całkowicie możliwość wprowadzenia w błąd klientów co do pochodzenia towarów.
Na podstawie art.245 i art.318 ust.3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej /Dz.U. nr 49 z 2001 r. poz. 508, dalej zwane pwp/ sprawę rozpoznała Izba Odwoławcza Urzędu Patentowego. Decyzją z dnia [...] września 2002r. nr [...] Izba Odwoławcza utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniosła, że podobieństwo dotyczyło oznaczeń i towarów, którym te oznaczenia miały służyć. To podobieństwo, przy braku warstwy graficznej znaków, mogło wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. O podobieństwie decyduje identyczność słowa "test" w obu znakach. Zarejestrowanie znaku "Test it" prowadziłoby do funkcjonowania na rynku dwóch znaków podobnych, a co za tym idzie do występowania na rynku towarów oznaczanych w mylący sposób przez dwa różne przedsiębiorstwa. W
takiej sytuacji podstawowa funkcja znaku towarowego jaką jest odróżnianie towarów nie byłaby spełniona.
Na tę decyzję wnioskodawca wniósł skargę do NSA. W uzasadnieniu skargi podniósł, że zgłoszony znak jest dwuczłonowy co wyklucza podobieństwo, jest umieszczany na pudełkach zawsze wespół z innymi napisami, do jego pisania używa się liter małych, w odróżnieniu od liter dużych używanych w znaku "Test", Urząd Patentowy dopuszcza w swej praktyce rejestrację znaków różniących się tylko jedną literą jak np. "Best", "Test", "Gest". Podniósł też, że dnia 12 września 2000r. wystąpił o uznanie za wygasłe praw ze znaku "Test z powodu nieużywania.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie i podniósł, że zaskarżona decyzja wydana została 25 września 2002r. zaś znak "Test" wygaszony został dnia 27 września 2002r. W dacie decyzji znak ten był więc znakiem zarejestrowanym. Obecnie trwa okres 3 letniej karencji z art. 9 ust.1 p.3 ustawy o znakach towarowych.
Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / dalej zwane p.p.s.a. , Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/. Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wobec tego, że sprawa dotyczy skargi na decyzję Urzędu Patentowego, którego siedziba znajduje się w Warszawie sprawa rozpatrywana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a Postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują Wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod
względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Badając pod tym kątem zaskarżone decyzje Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, skarga nie jest więc uzasadniona.
W sprawie niniejszej zgodnie z art.315 ust. 1 i 2 pwp znajdują zastosowanie przepisy ustawy o znakach towarowych z dnia 31 stycznia 1985r. Zgodnie z art.4 ust. 1 cytowanej ustawy istota znaku towarowego polega na możliwości odróżniania oznaczonych nim towarów i usług jednego przedsiębiorstwa od towarów i usług innego przedsiębiorstwa. Zgodnie z art.7 ust.1 ustawy o znakach towarowych znamiona odróżniające znaku towarowego muszą występować w Jzwyfcłych warunkach obrotu gospodarczego, zaś art. 9 ust. 1 p.1 cytowanej ustawy lnie pozwala na rejestrację znaku towarowego podobnego do znaku już zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa w taki sposób, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów.
W świetle wskazanych wyżej przepisów decyzja Urzędu Patentowego jest prawidłowa. Podobieństwo znaku "Test" i znaku "Test it" w warstwie słownej i znaczeniowej wyklucza możliwość rejestracji znaku "Test it" dla towarów w tej samej klasie. Nakładanie obu znaków na towary tego samego rodzaju mogłoby bowiem wprowadzać w błąd przeciętnego odbiorcę co do ich pochodzenia, a to powodowałoby niespełnienie przez znak jego funkcji odróżniających.
Ponieważ w obu przypadkach chodziło o znaki słowne, wygląd czcionek i wielkość liter pozostaje bez wpływu na ocenę podobieństwa obu znaków. Podobnie bez znaczenia dla oceny podobieństwa znaków jest sposób ich umieszczania na towarach i opakowaniach oraz fakt umieszczania ich w towarzystwie innych znaków i napisów. Ocenie podlega bowiem podobieństwo tylko przeciwstawianych znaków a nie całych towarów lub opakowań, na których te znaki są nakładane. Nie niweluje też podobieństwa znaków fakt dwuczłonowości znaku "Test it". W warstwie słownej znaki te są częściowo identyczne. W warstwie znaczeniowej istotne i wiodące jest słowo "test" - po Angielsku "spróbuj" - a dodanie zaimka "it" nie zmienia warstwy znaczeniowej, nie a bowiem istotnej różnicy między zwrotem "spróbuj" a zwrotem "spróbuj to".
Bez znaczenia dla oceny zgodności z prawem wydanej decyzji jest fakt, że już po jej wydaniu znak "Test" został wygaszony z powodu nieużywania. Otwiera to przed skarżącym nowe możliwości co do rejestracji znaku, nie wpływa jednak na ocenę prawidłowości wydanej decyzji, gdyż w dacie jej wydania znak "Test" przeciwstawiony znakowi "Test it" był znakiem prawnie chronionym.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że zarzuty skarżącego nie były uzasadnione a wobec tego na podstawie art.151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.