Orzeczenie · 2004-12-17

II SA 3217/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Miejsce

Warszawa

Data

2004-12-17

NSAAdministracyjneWysokawsa

drogi publicznepasy drogowereklamykary pieniężnezezwoleniaobszar zabudowanyobszar niezabudowanyprawo administracyjnepostępowanie administracyjne

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę O. Spółki z o.o. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, która utrzymała w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej pod tablicę reklamową bez zezwolenia. Spółka kwestionowała zasadność kary, podnosząc zarzuty dotyczące stosowania niewłaściwej stawki opłaty za zajęcie pasa drogowego oraz braku faktycznych pomiarów tablicy reklamowej. Organy administracji argumentowały, że mimo zakazu umieszczania reklam poza obszarami zabudowanymi, kary pieniężne należy stosować przez analogię do przepisów dotyczących obszarów zabudowanych, ponieważ ustawa nie przewiduje odrębnych stawek dla takich przypadków. Sąd administracyjny uznał jednak skargę za uzasadnioną. Wskazał, że art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy o drogach publicznych zakazuje umieszczania reklam poza obszarami zabudowanymi, a konsekwencją tego zakazu jest wykluczenie możliwości wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w takim obszarze. Sąd podkreślił, że ustawodawca nie przewidział penalizacji takiego zachowania, a stosowanie przez analogię kar i stawek dotyczących reklam w obszarze zabudowanym jest niedopuszczalne. W związku z tym, uchylono zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając jednocześnie, że nie podlegają one wykonaniu. Zasądzono również zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej spółki.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących kar za zajęcie pasa drogowego pod reklamy poza obszarami zabudowanymi oraz zasady stosowania analogii w prawie administracyjnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji zajęcia pasa drogowego pod reklamę poza obszarem zabudowanym. Orzeczenie opiera się na specyfice przepisów ustawy o drogach publicznych i rozporządzenia wykonawczego.

Zagadnienia prawne (2)

Czy można nałożyć karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego pod reklamę poza obszarem zabudowanym, jeśli ustawa zakazuje umieszczania takich reklam w tym obszarze, ale nie przewiduje kar za to naruszenie?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, nie można nakładać kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego pod reklamę poza obszarem zabudowanym, stosując przez analogię przepisy dotyczące obszarów zabudowanych, ponieważ ustawodawca nie przewidział penalizacji takiego zachowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy o drogach publicznych zakazuje umieszczania reklam poza obszarami zabudowanymi, a konsekwencją tego zakazu jest brak możliwości wydania zezwolenia. Skoro ustawodawca nie przewidział kar za naruszenie tego zakazu, stosowanie przez analogię kar z art. 40 ust. 4 ustawy, dotyczących obszarów zabudowanych, jest niedopuszczalne.

Czy organ administracji prawidłowo ustalił wymiary tablicy reklamowej i jej odległość od jezdni na podstawie protokołu z wizji terenowej, który został podpisany przez przedstawiciela strony bez uwag?

Odpowiedź sądu

Tak, organ prawidłowo ustalił wymiary tablicy reklamowej, ponieważ protokół z wizji terenowej, zawierający te ustalenia, został podpisany przez przedstawiciela skarżącej spółki bez zastrzeżeń, co oznaczało jego akceptację.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zarzut naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w związku z niedokonaniem pomiarów jest niezasadny, gdyż protokół z wizji, podpisany przez przedstawiciela spółki bez uwag, zawierał jednoznaczne ustalenia, które nie były kwestionowane.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżoną decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2003 r. Stwierdzono, że decyzje nie podlegają wykonaniu.

Przepisy (16)

Główne

u.d.p. art. 40 § ust. 4

Ustawa o drogach publicznych

Przepis ten stanowi podstawę do pobierania kar pieniężnych za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Sąd uznał, że odnosi się on głównie do obszarów zabudowanych, a jego stosowanie przez analogię do obszarów niezabudowanych jest niedopuszczalne w braku wyraźnego przepisu.

u.d.p. art. 39 § ust. 1 pkt 5

Ustawa o drogach publicznych

Przepis ten zakazuje umieszczania tablic z hasłami reklamowymi poza obszarami zabudowanymi. Sąd uznał, że zakaz ten wyklucza możliwość wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w tym obszarze.

Pomocnicze

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 1 § ust. 1 pkt 3a

Dotyczy wymogu uzyskania zezwolenia na umieszczenie reklam w pasie drogowym.

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 10a § ust. 3

Zawiera tabelę stawek opłaty za 1m2 powierzchni reklamy, która nie zawiera stawki za reklamę na obszarze niezabudowanym.

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o drogach publicznych art. 11 § ust. 3

Dotyczy przepisów o karach pieniężnych, zasadach ich ustalania i stawkach.

k.p.a. art. 104