II SA 2829/03

II SA 2829/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-08-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Iwona Dąbrowska /przewodniczący/
Janusz Walawski /sprawozdawca/
Przemysław Szustakiewicz
Skarżony organ
Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność postanowienia I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Asesor WSA Janusz Walawski (spr.), Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Bartosz Tomczak, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania stwierdza 1. nieważność zaskarżonego postanowienia i postanowienia organu I instancji 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. ic
Uzasadnienie
A. S. w dniu 20 marca 2003 r. wysłała do Powiatowego Urzędu Pracy w Z. "podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...]. Decyzja została wydana przez Starostę Powiatu Z..
Wojewoda [...], po rozpatrzeniu powyżej określonego "podania", postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2001 r. nr [...].
Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Wojewody [...], postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] utrzymał je w mocy.
Postanowienie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej stało się przedmiotem skargi A. S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wskazała, że wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia nie odnoszą się do treści złożonych przez nią pism. Nie wnosiła ona bowiem o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania, ale wniosła podanie o wznowienie postępowania, które powinno być merytorycznie rozpatrzone, czego jednak ograny orzekające w obu instancjach nie uczyniły. Nadto skarżąca podniosła argumenty uzasadniające wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
W przedmiotowej sprawie organy obu instancji naruszyły zasady opisane w art. 7 i 8 zasady procedury administracyjnej.
Z treści "podania" skarżącej z dnia 20 marca 2003 r. wynika, że dotyczy ono wznowienia postępowania zakończonego prawomocną decyzją administracyjną.
Skarżąca w żadnym wypadku nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienie wniosku o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie "podania" dotyczyło przesłanki z art. 145 § 1 pkt 8 kpa, która zdaniem wnioskodawczyni została spełniona, a skarżąca podnosi jedynie okoliczności, które jej zdaniem wskazują, że wniosek został złożony w terminie. Jednakże nie można tego potraktować jako wniosku o przywrócenie terminu.
Także w zażaleniu na postanowienie Wojewody [...] skarżąca konsekwentnie wskazuje, że żądała wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, ponieważ składała "podanie" o wznowienie postępowania, a nie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca również nie podnosi okoliczności, które świadczyłby o tym, że nie uchybiła terminowi, ale wskazuje na zdarzenia, które jej zdaniem, mogą być przesłankami wznowienia postępowania.
Mimo konsekwentnie wyrażonej woli, co do treści rozstrzygnięcia organ II instancji w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2003 r. w ogóle nie odnosi się to tej kwestii wskazując, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki z art. 58 kpa.
Niewłaściwa interpretacja wniosku skarżącej spowodowała, że została ona pozbawiona istotnych uprawnień procesowych związanych z możliwością podejmowania czynności w postępowaniu administracyjnym związanym z wnioskiem o wznowienie postępowania.
W rozpatrywanej sprawie organy obu instancji, jeśli miały wątpliwości co do treści "podania" skarżącej, mogły ją wezwać do sprecyzowania żądania oraz poinformować o przysługujących jej prawach i obowiązkach, o co skarżąca w "podaniu" o wznowienie postępowania wnosiła.
Jednakże organy obu instancji tego nie uczyniły i wydały postanowienia sprzeczne z treścią żądania skarżącej.
Organy nie ustaliły, jaki jest interes strony, ale przyjmując, że wnosi ona o przywrócenie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania niejako ją "wyręczyły" uniemożliwiając realizację jej uprawnień procesowych.
W rozpatrywanej sprawie Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej miał obowiązek rozpatrzyć zażalenie skarżącej zgodnie z jego treścią i stwierdzić nieważność postanowienia Wojewody [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 2 i art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.