II SA 2467/02

II SA 2467/02 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-03-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Kuba
Izabela Głowacka-Klimas
Stanisław Gronowski /przewodniczący sprawozdawca/
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędzia NSA. Andrzej Kuba Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas Protokolant Alicja Dobrenko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 marca 2004 r. sprawy ze skargi E. AB S., Szwecja na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymana nią w mocy decyzję z dnia [...] listopada 1999 r.
Uzasadnienie
W dniu [...] stycznia 1995 r. wpłynął do Urzędu Patentowego RP wniosek E., zwanego dalej "skarżącym", o udzielenie patentu na wynalazek "[...]".
Według skrótu opisu tego wynalazku dotyczy on sposobu redukcji zawartości organicznych i nieorganicznych halogenów w wodnym roztworze żywicy z epihalohydryny zawierającej azot poprzez elektrodializę, w której przedmiotem oddziaływania jest wodny roztwór żywicy. Uzyskane po elektrodializie wodne roztwory żywicy stosowane są jako dodatki podczas produkcji papieru, tektury i kartonu, zwłaszcza jako dodatki zwiększające wytrzymałość papieru w stanie mokrym.
W świetle zastrzeżeń patentowych:
1. Sposób redukcji zawartości organicznych i nieorganicznych halogenów w wodnym roztworze żywicy z epihalohydryny zawierającej azot znamienny tym, że wodny roztwór poddaje się obróbce elektrodializą, przy czym elektrolizę prowadzi się w elektrodializerze, który zawiera co najmniej jedną komorę elektrodializacyjną, znajdującą się między anodą i katodą, przy czym komora składa się z przedziału oddzielonego od strony anody selektywną membraną anionitową, przez którą wodny roztwór żywicy z epihalohydryny zawierającej azot, dostarczany jest do wzmiankowanego przedziału, natomiast pod wpływem wytworzonej różnicy potencjału między anodą i katodą jony halogenowe przenikają przez wzmiankowaną selektywną membranę anionitową, przy czym wodny roztwór żywicy z epihalohydryny zawierającej azot zawiera składniki stałe w ilości od 5 do 25% wagowych, a jako żywice z epihalohydryny zawierającą azot stosuje się żywicę poliaminoamidów z epihalohydryną.
2. Sposób według zastrz. l znamienny tym, że komora elektrodializacyjną (2) obejmuje pierwszy i drugi przedział (3, 4) oraz pierwszą i drugą selektywną membranę anionitową (5, 6), przy czym pierwsza selektywna membrana anionitowa (5) zwrócona jest w kierunku katody (C), pierwszy przedział (3) zwrócony jest w kierunku katody i jest oddzielony pierwszą selektywną membraną anionitową (5), drugi przedział (4) oddzielony jest przez pierwszą i drugą selektywne membrany anionitowe (5, 6), przy czym wodny roztwór żywicy z epihalohydryny zawierającej azot, dostarczany jest do drugiego przedziału (4), natomiast aniony niehalogenowe dostarczane są do pierwszego przedziału (3), a jony halogenowe przenikają przez wzmiankowaną selektywną membranę anionitową (6).
3. Sposób według zastrzeżenia 2 znamienny tym, że komora elektrodializacyjna (9), obejmuje także trzeci przedział (10) i selektywną membranę kationitową (11) zwróconą w kierunku anody (A), przez którą jony halogenowe przenikają do trzeciego przedziału (10), przy czym przedział ten oddzielony jest drugą selektywną membraną anionitową (6) i selektywną membraną kationitową (11).
4. Sposób według zastrzeżenia 2 znamienny tym, że komora elektrodializacyjna zawiera ponadto trzeci przedział i membranę dwubiegunową zwróconą w kierunku anody, przez którą jony halogenowe przenikają do trzeciego przedziału, przy czym przedział ten oddzielony jest przez drugą selektywną membraną anionitową i membraną dwubiegunową.
5. Sposób według zastrzeżenia l znamienny tym, że komora elektrodializacyjna zawiera pierwszy i drugi przedział, selektywną membranę anionitową i membranę dwubiegunową, przy czym membrana dwubiegunowa zwrócona jest w kierunku katody oraz pierwszy przedział zwrócony jest w kierunku katody z jednoczesnym oddzieleniem przez membranę dwubiegunową i selektywną membranę anionitową, ponadto do wzmiankowanego przedziału drugiego dostarczany jest wodny roztwór żywicy z epihalohydryny zawierający azot, a do pierwszego przedziału dostarczamy jest wodny roztwór kwasu lub soli natomiast jony halogenowe przenikają przez selektywną membranę anionitową.
6. Sposób według zastrzeżenia 5 znamienny tym, że komora elektrodializacyjna (16) zawiera trzeci przedział (19) i selektywną membranę kationitową (22) zwróconą w kierunku anody (A), przy czym jony halogenowe przenikają do trzeciego przedziału (19) oddzieloną przez selektywną membranę anionitową (21) i selektywną membranę kationitową (22).
7. Sposób według zastrzeżenia l znamienny tym, że komora (25) zawiera pierwszy i drugi przedział (26, 27), selektywną membranę anionitową (29) i pierwszą selektywną membranę kationitową (28), przy czym pierwsza selektywna membrana kationitową (28) zwrócona jest w kierunku katody (C), pierwszy przedział (26) zwrócony jest również w kierunku katody i jednocześnie oddzielony przez pierwszą selektywną membranę kationitową (28), natomiast drugi przedział (27) oddzielony jest przez pierwszą selektywną membranę kationitową (28) i selektywną membranę kationitową (29), przy czym do drugiego przedziału (27) dostarczany jest wodny roztwór żywicy z epihalohydryny zawierający azot, a jony halogenowe przenikają przez selektywną membranę anionitową (29).
8. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że komora (30) zawiera ponadto trzeci przedział (33) i drugą selektywną membranę kationitową (36) zwróconą w kierunku anody (A), przy czym jony halogenowe przenikają do trzeciego przedziału (33), który oddzielony jest przez selektywną membranę anionitową (35) i drugą selektywną membranę kationitową (36).
9. Sposób według dowolnego z zastrzeżeń od l do 8 znamienny tym, że wodny roztwór żywicy z epihalohydryny zawierający azot, styka się z żywicą anionitową przed, w trakcie lub po elektrodializie.
10. Sposób według zastrzeżenia 9 znamienny tym, że żywica anionitową jest silnie zasadową żywicą anionitową.
11. Sposób według dowolnego z zastrzeżeń od 3 do 10 znamienny tym, że elektrodializer zawiera co najmniej dwie komory elektrodializacyjne.
12. Sposób według dowolnego z zastrzeżeń od l do 11 znamienny tym, że elektroliza prowadzona jest jako proces ciągły.
13. Sposób według dowolnego z zastrzeżeń od l do 12, znamienny tym, że stosuje się żywice z epihalohydryny zawierającą azot o ciężarze cząsteczkowym co najmniej 50000.
14. Sposób według dowolnego z zastrzeżeń od l do 13, znamienny tym, że stosuje się żywicę z epihalohydryny, zawierającą azot o ciężarze cząsteczkowym od 50000 do 1000000.
Decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] odmówiono skarżącemu udzielenia patentu na wyżej wymieniony wynalazek. Decyzja została wydana na podstawie art. 10 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (Dz. U. z 1993 r. Nr 26, poz. 117 ze zm.). Stosownie do tego przepisu wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania.
Według Urzędu Patentowego wynalazek nie nadaje się do opatentowania z powodu jego oczywistości w świetle znanego stanu techniki. Jak wskazano z opisu patentowego USA nr [...] znany jest sposób redukcji na drodze elektrolitycznej jonów halogenowych zawartych w związkach organicznych. Elektrodializę przeprowadza się w analogicznie zbudowanym elektrolizerze z zastosowaniem selektywnych membran jonitowych jako przegród między komorami anolitową i katolitową. Stosownie do przykładów wykonania zamieszczonych w tym opisie patentowym w procesie zachodzi znaczna redukcja jonów halogenowych. Tak więc w obydwu porównywanych rozwiązaniach uzyskano analogiczne efekty (usuwanie halogenów z roztworów związków organicznych) na drodze identycznego postępowania (zastosowanie elektrodializy do redukcji tych związków).
Oceniając treść zastrzeżenia patentowego nr l proces prowadzony w elektrodializerze, jak podkreślono, posiada co najmniej jedną komorę elektrodializacyjną utworzoną między anodą i katodą. Ponadto komora ta posiada przedział oddzielony od anody selektywną membraną amonitową. Identyczną budowę elektrodializera podano we wzmiankowanym amerykańskim opisie patentowym, gdzie przedstawiono taki właśnie przykład realizacji elektrolizera wielokomorowego. Za nieuzasadnione uznano twierdzenia skarżącego, że w przeciwstawionym opisie USA brak jest wskazania stosowania elektrodializy do roztworów wodnych żywic poliaminoepichlorohydrynowych. Jak wynika z informacji zamieszczonych w w/w opisie (szpalta 2 w. 3 - 17) jako roztwory wodne poddawane elektrodializie stosować można szeroką grupę związków organicznych, przy czym również wymieniono aminy, azo związki i polimery. Stąd zastosowane przez skarżącego grupy związków są jednymi z wielu możliwych do realizacji przykładów, na które wskazano w przeciwstawionym amerykańskim patencie.
Urząd Patentowy nie podzielił również stanowiska skarżącego co do braku w przeciwstawionym patencie informacji o możliwości zmniejszania zawartości chlorowca organicznego i nieorganicznego na drodze elektrodializy. W świetle analizy przeciwstawionego rozwiązania zawartość chlorków w barwniku (przykład 1) zmniejszyła się z 0,58% do wartości 0,11%. Ponadto "mierzoną zawartość chlorków" w przeciwstawionym rozwiązaniu nie ograniczono do związków nieorganicznych (co stosowane jest w innych przykładach). Możliwe jest zatem redukowanie również zanieczyszczeń organicznych zawierających chlorki. W kolejnych przykładach przeciwstawionego rozwiązania stwierdzono działanie redukujące elektrodializy na zawarte w roztworze związku organicznego chlorki nieorganiczne (patrz przykłady 5 - 8 oraz przykład 10 w którym stwierdzono zredukowanie zawartości chlorku sodowego).
W następstwie odwołania skarżącego ostateczną decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] listopada 1999 r. Jak wskazano, podstawą odmowy udzielenia patentu był zarzut oczywistości rozwiązania (art. 10 ustawy o wynalazczości) w świetle informacji zawartych w opisie patentowym USA nr [...]. Z opisu przeciwstawionego rozwiązania, podzielając wcześniejsze stanowisko Urzędu Patentowego, znany jest sposób redukcji na drodze elektrolitycznej jonów halogenowych zawartych w związkach organicznych. Proces przeprowadza się w analogicznym elektorolizerze, jak w spornym wynalazku i ze znaczącym efektem. Nie podzielono argumentacji skarżącego, w świetle której metodą według przeciwstawionego rozwiązania usuwa się sole nieorganiczne jak NaCl i KC1, natomiast według zgłoszonego do ochrony wynalazku zmniejsza się zawartość organicznego i nieorganicznego chlorowca w roztworze wodnym żywic poliaminoamidoepichlorohydrynowych. Z przeciwstawionego opisu wynika bowiem, że wskazana tam metoda może być zastosowana do wodnorozpuszczalnych oligomerów lub polimerów, do których należą żywice oczyszczone z nadmiaru halogenów. Tym samym, skoro w spornym wynalazku stosuje się to samo urządzenie i w tym samym celu, można było, zdaniem Urzędu, przewidzieć podobny efekt przy oczyszczaniu konkretnych polimerów. W wynalazku zgłoszonym do ochrony nie wskazano żadnych elementów dostosowujących znaną metodę do oczyszczania konkretnych żywic.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący zarzuca naruszenie przez Urząd Patentowy art. 10 ustawy o wynalazczości, błędy w ustaleniach faktycznych oraz sprzeczność istotnych ustaleń z treścią rozstrzygnięcia.
Jak wskazano w skardze podstawę odmowy udzielenia patentu stanowił zarzut oczywistości rozwiązania w świetle informacji zawartych w opisie patentowym USA nr [...]. Jednakże, co podkreśla skarżący, stwierdzenie braku zdolności patentowej wynalazku będącego przedmiotem zgłoszenia wymagałoby uprzedniego ustalenia istnienia jego podobieństwa do rozwiązania amerykańskiego według patentu nr [...]. Zdaniem skarżącego sporny wynalazek różni się w sposób zasadniczy od wynalazku objętego patentem USA nr [...], dając przy tym nieoczekiwany efekt. I tak, w przeciwieństwie do tego, co ujawniono w l opisie patentowym USA nr [...], według wynalazku nie tylko redukuje się jonowo powiązane jony halogenowe, ale również, co jest zupełnie nieoczekiwanym efektem technicznym, halogenki organiczne. Halogenki organiczne są kowalentnie związane ze składnikami organicznymi obecnymi w roztworze (str. 4, wiersze 9-14 opisu wynalazku). Opis patentowy USA nr [...] ujawnia, że redukowana jest zawartość halogenków nieorganicznych w roztworze co oznacza, że redukowana jest zawartość soli nieorganicznych. Opis patentowy USA nr [...] nie wspomina ani nie sugeruje usuwania halogenków organicznych. Tak więc, w opisie patentowym USA nr [...] nie ma wskazówek dla specjalisty w danej dziedzinie do redukowania zawartości l halogenków organicznych w wodnym roztworze żywicy z epihalohydryny, zawierającej azot, które mogłyby być zwykłym ukierunkowaniem, zmierzającym dla dojścia do rozwiązania według zastrzeganego wynalazku.
Ponadto, jak podnosi skarżący, w przedstawionym wynalazku stosowana jest selektywna membrana anionitowa. Opis patentowy USA nr [...] w przykładzie l ujawnia zastosowanie jako środka technicznego membrany kationitowej. Natomiast nie wspomina o środkach technicznych stosowanych według wynalazku, to jest o selektywnych membranach anionitowych ani o jonach halogenowych, które przenikają przez wymienioną selektywną membranę anionitową pod wpływem wytworzonej różnicy potencjału między anodą i katodą. Specjalista w dziedzinie, której dotyczy wynalazek, nie mógłby więc dojść do zastrzeganego wynalazku, ponieważ opis patentowy 1 USA nr [...] opisuje inny typ procesu obróbki elektrodializą.
Sposób według wynalazku, co podkreśla skarżący, dotyczy elektrodializowania wodnych roztworów żywic kationowych, które są podatne na usieciowanie, takich jak żywice z poliaminoamidu i epichlorohydryny. Generalnie, opis patentowy USA nr [...] dotyczy zupełnie innych produktów będących składnikami o niskiej masie cząsteczkowej. Studiowanie tego przeciwstawienia, przy usiłowaniu rozwiązania przedstawionego problemu zapewnienia wodnych roztworów żywicy z poliaminoamidu i epichlorohydryny, mających znacząco zredukowaną zawartość nieorganicznego i organicznego chloru, przez specjalistę w dziedzinie żywic z poliaminoamidu i epichlorohydryny lub żywic wzmacniających na mokro papier byłoby analizą zastrzeganego wynalazku dokonywana post factum.
Tym samym, wydając zaskarżoną decyzję i wcześniejszą decyzję o odmowie udzielenia patentu, Urząd Patentowy naruszył art. 10 ustawy o wynalazczości, a także przyjął błędną interpretację stanu techniki oraz błędnie odczytał istotę wynalazku, co doprowadziło do błędnych końcowych ustaleń.
Na rozprawie przed Sądem skarżący podniósł ponadto, że na sporny wynalazek udzielony został patent europejski oraz patent amerykański, przy czym w odniesieniu do patentu amerykańskiego przy ocenie stanu techniki brano pod uwagę przeciwstawiony patent amerykański nr [...], o którym mowa.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie, podnosząc że w świetle skargi podstawowe różnice między rozwiązaniem znanym, a wg projektu, są:
• według opisu przeciwstawionego patentu usuwane są halogenki nieorganiczne, a zgodnie z projektem - organiczne,
• według opisu przeciwstawionego patentu stosuje się membrany kationitowe, a zgodnie z projektem amonitowe,
• według opisu przeciwstawionego patentu stosuje się do produktów będących składnikami o niskiej masie cząsteczkowej, a zgodnie z projektem roztwory żywic.
Urząd Patentowy uznał argumenty skargi za niezasadne. I tak, według opisu patentowego USA usuwane są również halogenki organiczne (str. 2 decyzji z dnia [...] listopada 1999 r.). W opisie przeciwstawionego rozwiązania stosuje się również membrany amonitowe - przykład 9 szpalta 8. W zgłoszeniu spornego wynalazku, zgodnie z zastrzeżeniem zależnym 3, w trzecim przedziale stosuje się membranę kationitową. Ponadto metodę przewidzianą w przeciwstawionym rozwiązaniu można stosować do wodorozpuszczalnych oligomerów lub polimerów o ciężarze cząsteczkowym od 2000 do 2 milionów, o więc wysokocząsteczkowych (szpalta 2, wiersz 30-33 oraz szpalta 10, zastrzeżenie zależne 11).
Przy stosowaniu tego samego urządzenia i wykorzystaniu podanych wskazówek można było, jak podkreśla, sprawdzić doświadczalnie i przewidzieć efekt przy oczyszczaniu konkretnych polimerów. W projekcie nie wskazano dodatkowych, konkretnych elementów dostosowujących znaną metodę do oczyszczania konkretnych żywic.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie:
• ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwana u.s.a.,
• ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwana p.s.a.,
• ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), zwana p.w.u.p.
Jednocześnie uchylona została ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), która obowiązywała w dacie wniesienia skargi w niniejszej sprawie.
W świetle art. 97 § 1 p.w.u.p. sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma więc miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie p.s.a.
Zgodnie z art. 1 § 1 u.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz.U. 2003, Nr 119, poz. 1117) w art. 315 ust. 3 wyraża zasadę, w myśl której zdolność patentową wynalazku zgłoszonego do ochrony przed wejściem w życie tej ustawy (22 sierpnia 2001 r.) ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. Przepisami stanowiącymi podstawę do oceny zdolności ochronnej spornego wynalazku są zatem przepisy cytowanej ustawy o wynalazczości.
Jak już wskazano stosownie do art. 10 ustawy o wynalazczości wynalazkiem podlegającym opatentowaniu jest nowe rozwiązanie o charakterze technicznym, nie wynikające w sposób oczywisty ze stanu techniki i mogące się nadawać do stosowania.
W świetle powołanego wyżej przepisu wynalazek podlegający opatentowaniu powinien:
• posiadać przymiot nowości o charakterze technicznym,
• posiadać poziom wynalazczy (nieoczywistość rozwiązania),
• nadawać się do zastosowania w określonej dziedzinie techniki.
Istota sprawy sprowadza się rozstrzygnięcia zagadnienia, czy zgłoszony do opatentowania wynalazek spełnia kryterium braku nieoczywistości rozwiązania w świetle stanu techniki z daty zgłoszenia go do ochrony. Według Urzędu Patentowego sporny wynalazek nie spełnia wspomnianego kryterium, co jest przeszkodą dla jego opatentowania.
Z uwagi na ograniczenie powszechnej swobody korzystania z ujawnionego rozwiązania technicznego, co jest istotą przyznanego patentem prawa wyłącznego podmiotowego, patent powinien być udzielony tylko na takie rozwiązanie techniczne, które reprezentuje kwalifikowany poziom wynalazczy. Nie oznacza to jednakże, iż przedmiotem patentu mogą być tylko wynalazki epokowe, rewolucjonizujące technikę. Wystarczające jest, aby wynalazek był czymś więcej, niż rutynową tylko wiedzą mechanika lub inżyniera.
O ile kwestię nowości rozwiązania technicznego można stosunkowo łatwo sprawdzić na podstawie dowodów bezpośrednich, o tyle w odniesieniu do poziomu wynalazczego wynalazku (nieoczywistości rozwiązania) brak jest w tej mierze obiektywnych, a w szczególności ustawowych kryteriów. Stwarza to konieczność dokonywania ustaleń na okoliczność poziomu wynalazczego wynalazku w oparciu o kryteria w dużej mierze subiektywne.
Metodą zmierzającą do ustalenia, czy wynalazek spełnia kryterium nieoczywistości jest ustalenie najbliższego stanu techniki, jako jednej lub kilku publikacji, na tle których specjalista najłatwiej doszedłby do wynalazku. Następnie formułuje się problem techniczny, poprzez określenie cech zastrzeganego wynalazku, które nie występują w najbliższym stanie techniki. Zabieg ten pozwala na ocenę postępu technicznego wnoszonego przez wynalazek. W rezultacie, w wyniku powyższych ustaleń, zmierza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki, przy rozpatrywaniu problemu technicznego zastosowanego w wynalazku miałby możliwość bez dokonań twórczych, w sposób zawodowo i rutynowy, dojść do zastrzeganego rozwiązania?
Wprawdzie w niniejszej sprawie Urząd Patentowy przeprowadził analizę, o której wyżej mowa, niemniej uczynił to niedość wnikliwie. W szczególności argumentacja Urzędu Patentowego w dużej mierze opierała się na domniemaniach faktycznych. I tak m.in. przyjęto, że skoro w spornym wynalazku stosuje się to samo urządzenie i w tym samym celu, co w przeciwstawionym rozwiązaniu amerykańskim, to można oczekiwać osiągnięcie podobnego efektu przy oczyszczaniu konkretnych polimerów. Natomiast nie zbadano czy to domniemanie jest zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, tym bardziej w sytuacji gdy skarżący temu zaprzeczał i wskazywał na nieoczekiwane efekty jakie uzyskano dzięki jego wynalazkowi.
Ponadto argumentem na okoliczność spełnienia przez sporny wynalazek odpowiedniego poziomu wynalazczego może być uzyskanie na ten wynalazek patentu europejskiego oraz opatentowanie go w USA. W zaskarżonej decyzji nie odniesiono się do tej kwestii.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, w razie zaistniałego sporu pomiędzy zgłaszającym wynalazek do opatentowania a Urzędem Patentowym, zwłaszcza w kwestii nieoczywistości rozwiązania, odmawiając udzielenia patentu Urząd Patentowy zasadniczo nie może poprzestać jedynie na swoim własnym przekonaniu, co do braku spełnienia przez wynalazek wspomnianego wyżej kryterium. Urząd Patentowy powinien dążyć do zebrania odpowiednich dowodów na poparcie swego stanowiska. Niewątpliwie w takiej sprawie konieczne jest wyznaczenie rozprawy. Ponadto może wchodzić też w grę dopuszczenie dowodu z opinii biegłego specjalisty z danej dziedziny techniki, gdyż zbadanie kwestii nieoczywistości wynalazku wymaga zasadniczo wiadomości specjalnych (art. 84 § 1 k.p.a.). Brak przeprowadzenia przez Urząd Patentowy wszechstronnego postępowania dowodowego w tym zakresie, a oparcie się jedynie na własnym przekonaniu co do niespełnienia przez wynalazek kryterium braku nieoczywistości, co miało miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, uzasadnia zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.
Wobec braku przeprowadzenia przez Urząd Patentowy postępowania dowodowego, w zakresie o którym wyżej mowa, co nie pozwala na ocenę poziomu wynalazczego spornego wynalazku, mankament ten nie może być usunięty w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Przeszkodą jest tutaj zakres postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, ograniczony jedynie do dowodu z dokumentu (por. art. 106 § 3 p.s.a.). W szczególności w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie wchodzi w grę dopuszczenie dowodu z opinii biegłego.
Z powołanych względów zaskarżona decyzja podlega uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 litera c p.s.a.).
Z zaskarżoną decyzją nie wiąże się kwestia wykonalności. Nie zachodzi więc potrzeba orzekania, czy i w jakim zakresie decyzja ta może być wykonana, a to w związku z nieprawomocnym rozstrzygnięciem Sądu (art. 152 p.s.a.).