II SA 2178/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące własności nieruchomości rolnych, uznając, że kluczowa decyzja stwierdzająca nieważność aktu własności ziemi nie została prawidłowo doręczona stronie, która w międzyczasie zmarła.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody T. z 1989 r. Wojewoda T. stwierdził nieważność aktu własności ziemi z 1978 r. odnośnie działki o pow. 0,13 ha, wskazując, że stanowiła ona własność Skarbu Państwa. Skarżący podnosili, że decyzja Wojewody T. nie została im doręczona, a adresat (ich dziadek J. O.) zmarł przed jej wydaniem. WSA uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję, uznając, że organ nie wyjaśnił wszystkich wątpliwości, w szczególności kwestii prawidłowego doręczenia decyzji Wojewody T. stronie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skarg R. O., S.O., J. O. i E. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z maja 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję z marca 2003 r. umarzającą postępowanie w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnych. Sprawa wywodziła się od aktu własności ziemi z października 1978 r., na mocy którego J. O. nabył prawo własności działek o łącznej powierzchni 2,21 ha. Następnie, decyzją z grudnia 1989 r., Wojewoda T. stwierdził nieważność tego aktu w odniesieniu do działki o pow. 0,13 ha, wskazując na jej własność Skarbu Państwa. Skarżący wystąpili o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody T., argumentując, że nie została im ona doręczona, a J. O. zmarł przed jej wydaniem. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umorzył postępowanie, powołując się na art. 63 ust. 2 i 3 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, który wyłącza stosowanie przepisów KPA o wznowieniu, stwierdzeniu nieważności i uchyleniu decyzji do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie ustawy o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych. WSA uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję, stwierdzając, że organy nie wyjaśniły wszystkich wątpliwości, w szczególności kwestii doręczenia decyzji Wojewody T. stronie, która zmarła przed jej wydaniem. Sąd podkreślił, że brak doręczenia decyzji może oznaczać, iż nie weszła ona do obrotu prawnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja administracyjna, która nie została doręczona stronie, nie weszła do obrotu prawnego i nie wywołała skutków prawnych.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że zgodnie z art. 109 i 110 KPA, byt decyzji na zewnątrz rozpoczyna się z chwilą jej doręczenia lub ogłoszenia. Brak doręczenia uniemożliwia wejście decyzji do obrotu prawnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (19)
Główne
u.g.n.r.S.P. art. 63 § ust. 2 i 3
Ustawa o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt.1 lit c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.u.s.a. art. 1 § § 1 i § 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 105
Kodeks postępowania administracyjnego
u.u.w.g.r. art. 1
Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych
u.u.w.g.r. art. 5
Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych
u.u.w.g.r. art. 12
Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
u.u.w.g.r. art. 3
Ustawa o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 109
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 110
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja Wojewody T. z dnia [...] grudnia 1989 r. nie została doręczona stronom, a adresat (J. O.) zmarł przed jej wydaniem. Organ nie wyjaśnił wszystkich wątpliwości, w szczególności kwestii prawidłowego doręczenia decyzji.
Godne uwagi sformułowania
byt decyzji na zewnątrz rozpoczyna się z chwilą jej doręczenia lub ogłoszenia i od tej chwili organ, który decyzję wydał, jest nią związany organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Skład orzekający
Andrzej Wieczorek
sprawozdawca
Pamela Kuraś-Dębecka
członek
Stanisław Gronowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących doręczenia decyzji administracyjnych, zwłaszcza w przypadku śmierci strony przed wydaniem decyzji, oraz zasady postępowania przy stwierdzaniu nieważności decyzji uwłaszczeniowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z ustawą o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych i przepisami wprowadzającymi zmiany w prawie administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego, takich jak doręczenie decyzji i prawo do obrony, w kontekście historycznych przepisów dotyczących własności ziemi. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji nawet po wielu latach.
“Zmarł przed wydaniem decyzji? Sąd uchyla orzeczenie z powodu braku doręczenia!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA 2178/03 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2005-02-22 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-06-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Andrzej Wieczorek /sprawozdawca/ Pamela Kuraś-Dębecka Stanisław Gronowski /przewodniczący/ Symbol z opisem 6169 Inne o symbolu podstawowym 616 Skarżony organ Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2005r. sprawy ze skarg: R. O., S.O, J. O. i E. O. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2003r. nr [...] w przedmiocie uregulowania własności nieruchomości rolnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] marca 2003r. 2. uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu Uzasadnienie Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] maja 2003r. nr[...] działając na podstawie art. 138 § l pkt 1 oraz art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 63 ust 2 i 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 1995 r. Nr 57, póz. 299 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku skarżących – R. O., S .O, J.O. i E. O. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi ustalił, że aktem własności ziemi z dnia [...]października 1978 r. nr [...] Naczelnik Gminy w R., działając na podstawie art. l, 5, 12 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych (Dz.U. Nr 27, póz. 250) stwierdził, że J. O., stał się z mocy prawa właścicielem działek oznaczonych w ewidencji gruntów nr[...] o łącznej powierzchni 2,21 ha, położonych w miejscowości J., gmina R. Decyzją z dnia [...] grudnia 1989 r. Wojewoda T., stosownie do art. 156 § l pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 3 ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych, po rozpoznaniu w trybie nadzoru prawidłowości decyzji ostatecznej - aktu własności ziemi, z dnia [...] października 1978 r. nr[...] , stwierdził nieważność powyższej decyzji odnośnie działki nr [...] o powierzchni 0,13 ha, położonej we wsi J. Wskazano, iż działka nr [...] powstała z części dawnej parceli nr [...], która stanowiła własność Skarbu Państwa. Wnioskiem z dnia [...] lutego 2002 r. R. O., S.O. i J. O., wystąpili o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody T. z dnia [...] grudnia 1989 r. znak: [...] argumentując, iż grunty działki nr [...] były użytkowane przez ich dziadka, J. O. przez okres kilkudziesięciu lat aż do śmierci i pozostają nadal w ich użytkowaniu. Skarżący podnieśli, że decyzja Wojewody T. z dnia [...] grudnia 1989 r. stwierdzająca nieważność decyzji "uwłaszczeniowej" odnośnie działki nr [...] o powierzchni 0,13 ha nie została doręczona stronom, bowiem w katach sprawy znajduje się adnotacja, że adresat nie żyje. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie wskazując, iż że zgodnie z treścią art. 63 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu własności gospodarstw rolnych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia lub zmiany decyzji, a postępowanie administracyjne toczące się w tych sprawach podlega umorzeniu. Zdaniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi od dnia l stycznia 1992 r. nie ma możliwości prawnej skutecznego wzruszenia w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego ostatecznych decyzji wydanych w przedmiocie uregulowania własności gospodarstw rolnych, bez względu na istniejący stan faktyczny. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2003 r. R. O., S. O. i J. O. zwrócili się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2003 r. W swoim wniosku wskazali, że decyzja Wojewody T. z dnia [...] grudnia 1989 r. jest tylko "pozorną decyzją" i dlatego należy stwierdzić jej nieważność. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi podtrzymał stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p. Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, musi być oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej decyzje administracyjne. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy nie wyjaśniły wszystkich wątpliwości, które podniosły strony w postępowaniu. Jak wynika z załączonego do akt sądowych odpisu skróconego aktu zgonu adresat decyzji J. O. zmarł [...] a więc przed wydaniem przez Wojewodę T. decyzji z dnia[...] grudnia 1989r., mocą której stwierdzono nieważność decyzji - aktu własności ziemi z dnia [...] października 1978 r. nr [...] odnośnie działki nr[...]. W aktach sprawy administracyjnej znajduje się koperta, w której umieszczono decyzję stwierdzającą nieważność decyzji - aktu własności ziemi z dnia [...] października 1978 r. nr[...] odnośnie działki nr [...]. Na kopercie znajduje się adnotacja "...zwrot adresat nie żyje...". Zwrotne poświadczenie odbioru dołączone do koperty wróciło do organu bez jakiejkolwiek wzmianki. W tym stanie rzeczy obowiązkiem organu jest wyjaśnienie czy decyzja Wojewody T. z dnia [...] grudnia 1989r. została komukolwiek doręczona, bowiem jak wynika z powyższego nie mogła być doręczona stronie. Jeżeli decyzja nie została doręczona stronie to należy ustalić czy weszła do obrotu prawnego i czy wywołała jakiekolwiek skutki prawne. Zgodnie z przepisem art.109 i 110 k.p.a. byt decyzji na zewnątrz rozpoczyna się z chwilą jej doręczenia lub ogłoszenia i od tej chwili organ, który decyzję wydał, jest nią związany (wyrok NSA I SA 117/99 z 22.01.1999r. LEX nr 47962). Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonej uchwały do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Strona nie wnosiła o zasądzenie kosztów.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI