II SA 167/03

II SA 167/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-05-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-01-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Izabela Głowacka-Klimas /sprawozdawca/
Maria Jagielska /przewodniczący/
Stanisław Gronowski
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska, Sędzia NSA Stanisław Gronowski, Asesor WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Protokolant Katarzyna Kuczykowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2004 r. sprawy ze skargi O. Spółka z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2002 Nr [...] w części dotyczącej pkt 1 w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 1 i utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] października 2002 r. w części dotyczącej kary 500 zł (pięćset) 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz O. Spółka z o.o. kwotę 20 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
W dniu 25 października 2002r. młodszy inspektor transportu drogowego, na drodze krajowej nr [...] przeprowadził kontrolę pojazdu samochodowego [...] o numerze rejestracyjnym [...]. W toku kontroli stwierdzono między innymi, że znajdująca się w pojeździe gaśnica 6 kg. nie posiada kontrolki przeglądowej.
W wyniku dokonanych ustaleń, w dniu [...] października 2002r. wydano decyzję nr [...] o nałożeniu w pkt. 1 kary pieniężnej w wysokości 500 zł. za przewóz, w zakresie wykonywanego transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne, materiału niebezpiecznego w pojeździe bez wymaganej gaśnicy lub gaśnic - zgodnie z art. 92 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) i lp.7.21. załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002r. w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym (Dz.U. Nr 115, poz. 999).
W odwołaniu od powyższej decyzji strona wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że pojazd posiadał gaśnicę wyprodukowaną w grudniu 2001r. z terminem ważności podanym przez producenta przypadającym na grudzień 2002r. Gaśnica była prawidłowo przechowywana i na bieżąco kontrolowana. Stąd brak kontrolki nie świadczy o niesprawności gaśnicy lub braku możliwości skutecznego użycia.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] (oznaczenie po sprostowaniu) Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji w części będącej przedmiotem skargi.
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ II instancji przywołał l.m. 10 240 (1) umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz.U. z 1999 r. Nr 30, poz. 287), zgodnie z którą jednostka przewożąca materiały niebezpieczne powinna być wyposażona w gaśnicę. Zgodnie z l.m. 10 240 (3) ADR gaśnica powinna być wyposażona w znak zgodności z normą oraz datę najbliższej kontroli gaśnicy. Zakwestionowana gaśnica nie posiadała tych elementów.
Od powyższej decyzji strona złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uchylenia decyzji organu II instancji w pkt. 1. W uzasadnieniu skarżąca podniosła te same argumenty, które zamieszczono w odwołaniu od decyzji I instancji. Ponadto strona zauważyła, że wszystkie gaśnice mają określony termin ważności od daty produkcji wskazanej przez producenta na etykiecie gaśnicy, równoznaczny z terminem jej najbliższej kontroli i konserwacji – w niniejszej sprawie termin ten wynosi 12 miesięcy od daty produkcji, a więc stosowna nalepka mogła być zamieszczona przez konserwatora dopiero w grudniu 2002r.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał między innymi, że biorąc pod uwagę stwierdzony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny zważyć należy, co następuje. W myśl lm.10 240 (1) (b) ADR każda jednostka transportowa przewożąca materiały niebezpieczne powinna być wyposażona w gaśnicę przenośną o pojemności nie mniejszej niż 6 kg proszku nadającego się do gaszenia pożaru ogumienia, hamulców oraz ładunku. Zgodnie z lm. 10 240 (3) gaśnice powinny być zaopatrzone w znak zgodności z normą uznaną przez władzę oraz w napis podający datę najbliższej kontroli gaśnicy. Przepis ten nie przewiduje jakichkolwiek wyjątków, w tym dotyczących gaśnic, które objęte są jeszcze terminem ważności określonym przez producenta.
Art. 92 ust. 1 pkt 7 ustawy o transporcie drogowym przewiduje, że kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych i odpadów podlega karze pieniężnej. Zgodnie z lp. 7.21. załącznika do rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym w przypadku stwierdzenia przewozu, w zakresie wykonywanego transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne, materiału niebezpiecznego w pojeździe bez wymaganej gaśnicy nakładana jest kara pieniężna w wysokości 500 zł.
Zgodnie z art 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy prawo o ustroju sądów administracyjnych z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, stosownie do przepisu art. 134 § 2 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W powyższej sprawie bezsporny jest fakt naruszenia przez skarżącą spółkę przepisów Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) Genewa, 30 września 1957r., ratyfikowanej przez Polskę 6 maja 1975 r. (Dz.U. z 1999r. Nr 30 poz. 287) to jest normy 10 240 (3) w brzemieniu następującym: "Przenośne gaśnice odpowiadające przepisom podanym pod (1) powyżej powinny być zaopatrzone w plombę pozwalającą sprawdzić, że nie były one używane. Ponadto powinny być zaopatrzone w znak zgodności z normą uznaną przez właściwą władzę oraz w napis podający datę najbliższej kontroli gaśnicy". Naruszenie powyższego przepisu przez skarżącą spółkę sprowadzała się do braku kontrolki przeglądowej – tj. napisu podającego datę najbliższej kontroli gaśnicy.
Art. 92 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) stanowi, że kto wykonuje transport drogowy lub przewozy na potrzeby własne naruszając przepisy dotyczące przewozu materiałów niebezpiecznych i odpadów podlega karze pieniężnej.
Wysokość kar pieniężnych, o których mowa w art. 92 ust 1 pkt 7 ustawy o transporcie drogowym określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 115 poz. 999) w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym.
W powyższej sprawie organ administracji zarówno I jak i II instancji zastosował kare pieniężną o lp. 7.21. "Przewóz w zakresie wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne materiału niebezpiecznego w pojeździe bez wymaganej gaśnicy lub gaśnic".
Powyższy przepis zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozwala na nałożenie kary pieniężnej jedynie za brak gaśnicy lub gaśnic, w żadnym wypadku (jak dokonał tego organ administracji) nie można go stosować rozszerzająco do braku kontrolki przeglądowej.
Ustawodawca w przywołanym powyżej rozporządzeniu w sprawie wysokości kar pieniężnych w transporcie drogowym nie dokonał penalizacji przewinienia w postaci braku kontrolki przeglądowej, a więc zastosowanie przepisu o braku gaśnicy do sytuacji, w której brak jest jedyni kontrolki jest niedopuszczalne.
Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji
O niewykonywaniu zaskarżonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a.
O kosztach orzeczono w oparciu o art. 200 p.p.s.a.