II SA 1622/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w OlsztynieOlsztyn2004-06-29
NSAAdministracyjneŚredniawsa
odszkodowaniepolicjaświadectwo służbyterminbrak podstawy prawnejnieważność decyzjipostępowanie administracyjnesąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji odmawiającej wypłaty odszkodowania za opóźnione wydanie świadectwa służby, wskazując na brak podstawy prawnej do wydania takich decyzji.

Skarżący domagał się odszkodowania od Komendanta Policji z powodu opóźnionego wydania świadectwa służby, co miało uniemożliwić mu podjęcie pracy i skorzystanie z zasiłku dla bezrobotnych. Organy administracji odmówiły wypłaty odszkodowania, uznając brak podstaw prawnych do takiego roszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, wskazując na brak podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej w tej sprawie.

Sprawa dotyczyła skargi A. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą wypłaty odszkodowania. Skarżący domagał się odszkodowania z powodu opóźnionego wydania świadectwa służby, twierdząc, że pozbawiło go to możliwości podjęcia pracy i skorzystania z zasiłku dla bezrobotnych. Organy administracji uznały, że zaniechanie wysłania świadectwa pocztą nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie i że skarżący nie przedstawił dowodów poniesienia straty. Ponadto, wskazano, że skarżący nie miał prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, rozpoznając sprawę, stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. Sąd uzasadnił to brakiem podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie żądania odszkodowania za opóźnione wydanie świadectwa służby. Sąd podkreślił, że art. 46 ustawy o Policji nie daje podstaw do takiego roszczenia, a brak jest również innych przepisów, które by to umożliwiały. W związku z tym, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i art. 145 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o stwierdzeniu nieważności decyzji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przepisy ustawy o Policji oraz inne przepisy nie dają podstawy do żądania odszkodowania w sytuacji opóźnienia w doręczeniu świadectwa służby.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że art. 46 ustawy o Policji nakazuje niezwłoczne wydanie świadectwa służby, ale nie przewiduje odszkodowania za jego opóźnienie. Brak jest również innych przepisów, które by taką możliwość dopuszczały.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (9)

Główne

u.o. Policji art. 46 § ust. 1

Ustawa o Policji

Nakazuje niezwłoczne wydanie świadectwa służby policjantowi zwolnionemu ze służby, ale nie stanowi podstawy do żądania odszkodowania za opóźnienie.

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Określa przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji, w tym wydanie jej bez podstawy prawnej.

Dz.U. Nr 153, poz. 1270 art. 145 § § 1 pkt 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność, jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a.

Pomocnicze

u.o. Policji art. 41 § ust. 1 pkt 3

Ustawa o Policji

u.z.p.b. art. 27 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 24 § ust. 1 i 2

Dz. U. Nr 240 poz. 2052 art. 97 § § 1

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Reguluje rozpoznawanie spraw przez WSA po reformie sądownictwa administracyjnego.

Dz. U. Nr 153, poz. 1269 art. 1 § ust. 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Sądy administracyjne badają legalność wydanych przez organy decyzji.

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 152

Reguluje orzekanie o niewykonalności zaskarżonej decyzji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzje organów zostały wydane bez podstawy prawnej.

Odrzucone argumenty

Argumenty organów o braku istotnego wpływu opóźnienia na rozstrzygnięcie i braku dowodów straty. Argumenty organów o braku prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Godne uwagi sformułowania

brak przepisu prawnego powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę załatwienia sprawy w drodze decyzji

Skład orzekający

Hanna Raszkowska

przewodniczący sprawozdawca

Marzenna Glabas

członek

Beata Jezielska

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z powodu braku podstawy prawnej, zwłaszcza w kontekście roszczeń odszkodowawczych wobec organów państwowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku podstawy prawnej dla żądania odszkodowania w konkretnym kontekście prawnym (Policja, świadectwo służby). Interpretacja pojęcia 'brak podstawy prawnej' jest ogólna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą stwierdzania nieważności decyzji administracyjnych z powodu braku podstawy prawnej, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.

Kiedy brak podstawy prawnej w decyzji administracyjnej prowadzi do jej nieważności?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA 1622/03 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2004-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Beata Jezielska
Hanna Raszkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Glabas
Symbol z opisem
619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Sentencja
Dnia 29 czerwca 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Beata Jezielska Protokolant Grzegorz Klimek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie wypłaty odszkodowania I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Uzasadnienie
2 II SA 1622/03
Uzasadnienie
Decyzją Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia 11 lutego 2003 r. Nr "[...]" odmówiono A. B. wypłaty odszkodowania w związku z wydaniem przez Komendę Powiatową Policji w B., świadectwa służby po upływie ustawowego terminu.
W odwołaniu od powyższej decyzji A. B. podał, że spóźnienie w doręczeniu świadectwa służby pozbawiło go możliwości podjęcia pracy i korzystania z zasiłku dla bezrobotnych. Dodał, że świadectwo otrzymał po osobistej interwencji a ze strony Komendy nie było żadnych działań mających na celu dostarczenie mu przedmiotowego świadectwa.
Decyzją z dnia 25 marca 2003r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. Powołując się na art. 46 ust l ustawy o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 z 2002 r. ze zmianami) oraz par. 18 zarządzenia nr 29 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 czerwca 1997 r. w sprawie przebiegu służby, praw i obowiązków policjantów... . (Dz. Urz. MSWiA z dnia 23 czerwca 1997 r.) organ stwierdził, że na tle ustalonych w sprawie okoliczności zaniechanie wysłania świadectwa służby pocztą nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie. Organ dodał, że strona nie przedstawiła żadnych dowodów stwierdzających poniesienie straty w związku z późniejszym odebraniem świadectwa służby. Dodał też, że rozwiązanie stosunku służbowego nastąpiło z przyczyn określonych w art. 41 ust. l pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w związku z czym zgodnie z treścią art. 27 ust. l pkt 4 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 6 poz. 56 z 2001 r. ze zmianami) prawo do zasiłku mu nie przysługuje. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. B. podał, że obowiązek podjęcia działań mających na celu spowodowanie dostarczenia mu świadectwa służby spoczywał na organie. Organ wykonał ten obowiązek ze zwłoką co pozbawiło skarżącego możliwości znalezienia zatrudnienia i przedłużyło czas oczekiwania na otrzymanie zasiłku dla bezrobotnych, gdyż pierwszych czynności jako osoba bezrobotna dokonał w grudniu 2000 r. W wyniku tego pozbawiony został wraz z rodziną środków do życia.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w wydanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga w związku z reformą sądownictwa administracyjnego z mocy art. 97 § l
\
ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 240 poz. 2052) została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
Skarga jest zasadna choć z innych przyczyn niż podane przez skarżącego. Zgodnie z art. l ust.2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne badają legalność wydanych przez organy decyzji tzn. ich zgodność z obowiązującymi przepisami prawa. Pod tym względem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie odpowiadaj ą prawu.
We wniosku skierowanym do organu A. B. żądał wypłaty odszkodowania w związku z otrzymaniem świadectwa pracy po terminie określonym w art. 46 cytowanej wyżej ustawy o Policji. Artykuł ten stanowi, że policjant zwolniony ze służby otrzymuje niezwłocznie świadectwo służby. Przepis ten nie daje jednak podstawy do żądania przez skarżącego odszkodowania w sytuacji gdy nastąpiło spóźnienie w doręczeniu świadectwa służby ze strony organu. Również żaden inny przepis ustawy o Policji nie może stanowić podstawy prawnej do tego typu roszczenia. Brak jest też w ustawie o Policji odesłania do przepisów innych ustaw, które dawałyby możliwość dochodzenia odszkodowania za szkodę wynikłą z naruszenia terminu określonego w art. 46 ustawy o Policji. Podobnie nie stanowi takiej podstawy § 24 ust l i 2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. (Dz.U. Nr 151, poz. 1261).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że organy obu instancji wydały decyzje bez podstawy prawnej.
Zgodnie z art. 156 § l pkt 2 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana została bez podstawy prawnej. W literaturze i orzecznictwie naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że przez brak podstawy prawnej należy rozumieć takie sytuacje, gdy decyzja została wydana poza sferą regulacji prawnej lub gdy wydanie decyzji administracyjnej nastąpiło w sferze stosunków cywilnoprawnych (wyrok NSA z dnia 21.08.2001 r., II SA 1726/00 Lex 51223, wyrok NSA z dnia 4.07.2001 r., I SA 275/00, Lex 54178). Jednym z przypadków braku podstawy prawnej do wydania decyzji administracyjnej jest "brak przepisu prawnego powszechnie obowiązującego, który stanowiłby podstawę załatwienia sprawy w drodze decyzji". (Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz B. Adamiak, J. Borkowski, wydania 6, Warszawa 2004, s 724).
W postępowaniu przed sądem administracyjnym, zgodnie z art. 145 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) Sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie taka sytuacja zaistniała na podstawie wyżej wymienionego przepisu orzeczono jak na wstępie. Na podstawie art. 152 cytowanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI