II SA 1016/03

II SA 1016/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-15
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska /przewodniczący/
Halina Emilia Święcicka
Izabela Głowacka-Klimas /sprawozdawca/
Skarżony organ
Minister Budownictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska, Sędziowie WSA Halina Emilia Święcicka, asesor WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr), Protokolant Arkadiusz Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi R.J. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowa udzielenia promesy licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2002r., strona wystąpiła do Ministra Infrastruktury o udzielenie promesy licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy z zasięgiem na wszystkie kraje - 1 ciągnik siodłowy lub balastowy.
We wniosku z dnia [...] czerwca 2002r., strona postępowania niniejszego wskazała, jako swój interes, uzasadniający przyznanie wymienionego wyżej uprawnienia, następujące okoliczności: zakup odpowiedniego pojazdu samochodowego, chęć zatrudnienia kierowcy spełniającego wymóg ustawowy.
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] grudnia 2002r., (nr [...]), odmówił wnioskodawcy udzielenia promesy licencji przewozowej z wnioskowanym zasięgiem ważności. Podstawą prawną ww. decyzji Ministra Infrastruktury był art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym, według którego organ licencyjny "odmawia udzielenia licencji na międzynarodowy transport drogowy w razie braku możliwości zapewnienia wystarczającej liczby zezwoleń zagranicznych". Natomiast jako podstawę faktyczną decyzji wskazano okoliczność, iż wniosek strony obejmuje kraje, do których przewóz może być wykonywany na podstawie zezwoleń zagranicznych, których liczba jest niewystarczająca w stosunku do potrzeb zgłaszanych przez podmioty uprawnione.
Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2002r. przedsiębiorca wystąpił o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją Ministra Infrastruktury. Przedsiębiorca zarzucał decyzji, że stawia w uprzywilejowanej sytuacji zagranicznego przewoźnika w momencie wejścia Polski do Unii Europejskiej.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. Minister Infrastruktury utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127§ 3 k.p.a. i art. 9 w zw. z art. 10 ust. 3 pkt 1 i art. 7 (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji Minister Infrastruktury stwierdził między innymi, że:
Zgodnie z art. 7 k.p.a. organ administracji publicznej powinien kierować się, przy załatwianiu spraw, interesem społecznym oraz interesem strony. Bez wątpienia w interesie strony leży otrzymanie promesy wnioskowanych uprawnień licencyjnych, jednak realizacja tego interesu stałaby w sprzeczności z interesem społecznym, rozumianym jako zapewnienie licencjonowanym przewoźnikom drogowym możliwości wykonywania przewozów. Powyższe wynika z niewystarczającej, w stosunku do zgłaszanych potrzeb, liczby zezwoleń zagranicznych będących w posiadaniu organu licencyjnego, a otrzymywanych od administracji obcych państw. Taką sytuację ustawodawca przewidział w art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), zgodnie z którym w razie niemożności zapewnienia przewoźnikom międzynarodowym dostatecznej liczby zezwoleń zagranicznych. Minister Infrastruktury zobowiązany jest do odmowy wydawania licencji przewozowych na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego. W ten sposób ustawodawca dał wyraz prymatu interesu społecznego, nad interesem stron ubiegających się o udzielenie nowych uprawnień przewozowych lub rozszerzenie posiadanych już licencji we wskazanym zakresie.
Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 6 września 2001 r., przedsiębiorca zamierzający podjąć działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego może ubiegać się o przyrzeczenie udzielenia licencji (promesę). W postępowaniu o jej wydanie stosowane są odpowiednio przepisy dotyczące wydawania licencji. W postępowaniu tym mają zatem zastosowanie także przepisy, nakładające na Ministra Infrastruktury obowiązek odmowy udzielenia uprawnienia w sytuacji, gdy brak jest wystarczającej liczby zezwoleń zagranicznych (art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy).
Zezwolenia na wykonywanie przewozów, na wnioskowany przez stronę obszar ważności, podlegają restryktywnemu limitowaniu ze względu na ich niewystarczającą w stosunku do potrzeb liczbę. Wskazany w hipotezie art. 10 ust. 3 pkt 1 stan faktyczny potwierdza przedstawione poniżej zestawienie ilościowo procentowe, w zakresie dostępności zagranicznych zezwoleń w roku 2003.
|Kraj |Ilość licencji |Ilość zezwoleń |Wykorzystano do |Pozostaje w BOTM |Limit do wydania |Pozostaje do wydania |
| |(uprawnione do |w roku 2003 |21.01.2003r. | | |(na 1 pojazd) |
| |poboru zezwoleń) | | | | | |
|Austria |16 519 |11 000 |2 321 – 21,1 % |8 679 – 78,9 % |6 217 – 71,6 % |2 462 – 0,15 |
|Belgia |17 236 |45 000 |3 703 – 8,2 % |41 297 – 91,8 % |0,0 % |41 297 – 2,40 |
|Francja |17 230 |44 000 |4 075 – 9,3 % |39 925 – 90,7 % |brak danych |brak danych |
|Hiszpania |17 182 |5 000 |286 - 5,7 % |4 714 – 94,3 % |0,0 % |4 714 – 0,27 |
|Holandia |17 577 |82 000 |6 384 – 7,8 % |75 616 – 92,2 % |0,0 % |75 616 – 4,30 |
|Niemcy |18 235 |430 000 |66 775 – 15,5 % |363 225 – 84,5 % |0,0 % |363 225 – 19,92 |
|Węgry |19 048 |38 000 |6 924 – 18,2 % |31 076 – 81,8 % |18 498 – 59,5 % |12 578 – 0,66 |
|Włochy |17 213 |28 800 |6 332 – 22,0 |22 468 – 78,0 % |20 437 – 91,0 % |2 031 – 0,12 |
Ze względu na konieczność zapewnienia zagranicznych zezwoleń przedsiębiorcom posiadającym licencje przewozowe oraz z uwagi na to, że wniosek obejmuje kraje, do których nadal utrzymuje się brak dostatecznej ilości zezwoleń zagranicznych, uznać należało, że hipoteza art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 200lr. o transporcie drogowym, została spełniona i tym samym decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] należało, jako zasadną, utrzymać w mocy.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł R.J.. W skardze podniósł miedzy innymi, że na początku 2002r. jeszcze nie przyjmowano wniosków, gdyż nie było rozporządzenia. Taką informację otrzymał w biurze na ul. G.. A jak skarżący złożył wniosek to okazało się, że nie ma miejsca.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podał między innymi, że na podstawie art. 10 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym, udzielenia promesy licencji przewozowej na wykonywanie transportu międzynarodowego. Zgodnie z wyżej powołana podstawą prawna ww. decyzji Ministra Infrastruktury organ licencyjny "odmawia udzielenia licencji na międzynarodowy transport drogowy w razie braku możliwości zapewnienia wystarczającej liczby zezwoleń zagranicznych". Faktyczną podstawą wyżej wymienionej, jak również skarżonej, decyzji jest powszechnie znany fakt, że licencje na międzynarodowy transport są od wielu lat restryktywnie limitowane, ze względu na niewystarczającą, w stosunku do potrzeb polskich przedsiębiorców, liczbę będących w posiadaniu strony polskiej zezwoleń zagranicznych. W świetle powyższych wyjaśnień decyzje wydane przez Ministra Infrastruktury w przedmiotowej sprawie były w pełni uzasadnione pod względem prawnym i faktycznym, a złożona przez skarżącego skarga jest niezasadna.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny dokonuje kontroli, o której mowa powyżej badając decyzję pod względem ich legalności tj. zgodności z prawem. Sąd administracyjny nie ocenia natomiast decyzji pod względem ich słuszności.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125 poz. 1371) przedsiębiorca zamierzający podjąć działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego może ubiegać się o przyrzeczenie udzielenia licencji zwane dalej promesą.
W art. 10 ust. 3 pkt 1 wyżej cytowanej ustawy mowa jest o tym, że minister właściwy do spraw transportu odmawia udzielenia licencji (w tym wypadku promesy) w razie braku wystarczającej liczby zezwoleń.
Jak wynika z załączonych akt administracyjnych wniosek skarżącego o udzielenie promesy licencji przewozowej na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego w zakresie przewozu rzeczy obejmował wszystkie kraje. Minister Infrastruktury odmawiając udzielenia promesy licencji przewozowej uzasadnił powyższe faktem, że przedłożony wniosek obejmuje kraje, do których brak jest dostatecznej ilości zezwoleń zagranicznych. Udzielenie promesy licencyjnej z wnioskowanym obszarem ważności spowodowałoby zmniejszenie liczby zezwoleń zagranicznych dostępnych dla przedsiębiorców już posiadających licencje – rozumowanie takie znajduje oparcie prawne w wyżej przytoczonym art. 10 ust. 3 pkt. 1.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do wniosku, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią decyzja z dnia [...] grudnia 2002r. są zgodne z obowiązującym prawem i dlatego należy pozostawić je w obrocie prawnym.
Rozstrzygając powyższą sprawę należy jeszcze raz podkreślić, że Sąd nie badał decyzji pod względem ich słuszności, gdyż nie leży to w jego kompetencjach.
Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.