II SA 1015/03

II SA 1015/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-09-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Śliwińska /przewodniczący/
Piotr Borowiecki
Zbigniew Rudnicki /sprawozdawca/
Skarżony organ
Urząd Patentowy RP
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2004r. sprawy ze skargi G. Spółka z o.o. z siedzibą w K. na z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie unieważnienia prawa z rejestracji znaku towarowego uchyla zaskarżoną decyzję
Uzasadnienie
W dniu [...] października 1994 r. M. W. i R. W. zostali zarejestrowani w rejestrze ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miasta i Gminy [...] pod firmą "K." s.c.; zainteresowani już wcześniej (od 1987 r.) prowadzili działalność gospodarczą jako "K." w W. Zgodnie z wpisem do ewidencji działalności gospodarczej przedmiotem działalności firmy jest m.in.: "Wytwórnia wód gazowanych. Produkcja napojów niskoprocentowych o zawartości alkoholu do 17%. Hurt i detal napojów chłodzących..."
Dnia [...] września 1995 r. G. sp. z o.o. z/s w K. złożyła do Urzędu Patentowego RP wniosek o rejestrację znaku towarowego słownego "[...]" dla oznaczenia takich towarów jak napoje bezalkoholowe, wody mineralne gazowane, napoje owocowe, soki owocowe, preparaty do przygotowania napojów w klasie 32. Świadectwo ochronne na wyżej wymieniony znak słowny wydano w dniu [...] lipca 1999 r., nr [...].
W dniu [...] lipca 1999 r. M. W. i R. W. - "K." s.c. złożyli do Urzędu Patentowego RP wnioski o zarejestrowanie znaków towarowych "[...]" i "[...]".
W dniu [...] grudnia 1999 r. M. W. i R. W.- "K." s.c. wystąpili do Urzędu Patentowego RP z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego "[...]", zarzucając, że przy rejestracji naruszono art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych .Swój interes prawny wnioskodawcy wywodzili z faktu roszczeń, jakie wobec ich firmy podniósł uprawniony z przedmiotowego znaku.
Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 29 i art. 8 pkt 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych unieważnił prawo z rejestracji znaku towarowego słownego "[...]", zarejestrowanego pod nr [...] na rzecz G. sp. z o.o. z/s w K., a przeznaczonego do oznaczania napojów bezalkoholowych, wód mineralnych gazowanych, napojów owocowych, soków owocowych preparatów do przygotowania napojów w klasie 32. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono m.in., że nazwa firmy K. jest jedynym oznaczeniem, które identyfikuje na rynku to Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe wobec braku w nazwie firmy nazwisk jej właścicieli.
Od decyzji uprawniony z rejestracji przedmiotowego znaku wniósł odwołanie do Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP.
Komisja Odwoławcza decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2001 r. utrzymała zaskarżona decyzję w mocy . W obszernym uzasadnieniu decyzji, po scharakteryzowaniu zarzutów skarżącego, stwierdzono w konkluzji, że wprawdzie wiele podmiotów posługuje się w nazwie słowem [...], to jednak tylko jeden podmiot, tj. powodowie, posługuje się tą nazwą jako producent wody gazowanej i jednocześnie stosuje tę nazwę jako niezarejestrowany znak towarowy do oznaczania produkowanej przez siebie wody i dlatego (w lokalnej skali) ta nazwa indywidualizuje producenta i jego towar, zatem zasługuje na ochronę jako dobro osobiste wspólników.
W dniu [...] czerwca 2001 r. do Prezesa Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek o wznowienie postępowania w powyższej sprawie
W dniu [...] lutego 2002 r. Prezes Urzędu Patentowego skierował wniosek firmy G. sp. z o.o. z/s w K. (uprawnionego z rejestracji znaku [...]) do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd stwierdził, że do postępowania sądowoadministracyjnego nie ma zastosowania art. 65 K.p.a. i dlatego też, skoro do Sądu w rozpatrywanej sprawie nie została skierowana żadna skarga, ani inny środek, o którym mowa w art. 318 ust. 2 i art. 319 ustawy – Prawo własności przemysłowej, to brak było podstaw do rozpatrzenia wniosku Urzędu Patentowego w trybie procesowym. W związku z tym zwrócono akta Prezesowi Urzędu Patentowego w celu rozpatrzenia wniosku spółki G. we właściwym trybie.
Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. , Nr [...], wydaną przez Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego, po rozpoznaniu na rozprawie wniosku G. sp. z o.o. z/s w K. przeciwko M. i R. W. – K. z/s w W. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP, Nr [...] z dnia [...] marca 2001 r., utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Patentowego działającego w trybie postępowania spornego, Nr [...] z dnia [...] maja 2000 r., unieważniającą prawo z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...], na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 150 K.p.a. odmówiono wznowienia postępowania w sprawie.
Kolegium Orzekające Urzędu Patentowego RP rozpatrując powyższy wniosek zauważyło, co następuje.
Art. 30 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 49, poz. 508, z późn. zm.) stanowi, że "Kolegia rozpatrują sprawy należące do ich właściwości...", przy czym sprawy należące do właściwości kolegiów określa art. 255 powołanej ustawy. Katalog spraw wymienionych w art. 255, należących do właściwości kolegiów, jest zamknięty i nie pozostawia możliwości co do ich interpretacji rozszerzającej. Zarówno art. 255, jak i inne przepisy tej ustawy nie dają Urzędowi Patentowemu żadnych uprawnień do podważania ostatecznych i prawomocnych decyzji Komisji Odwoławczej, działającej przy Urzędzie Patentowym RP na podstawie uprzednio obowiązujących przepisów. Istota sprawy była rozstrzygnięta ostateczną i prawomocną decyzja na gruncie ówcześnie obowiązujących przepisów. Komisja Odwoławcza była organem niezależnym od Urzędu Patentowego, działającym przy Urzędzie Patentowym, a zatem nie była organem tego Urzędu, a jej decyzje mogły być wzruszone jedynie poprzez rewizję nadzwyczajną. W myśl art. 149 § 3 K.p.a. odmowa wznowienia postępowania jest możliwa, gdy wznowienie postępowania jest niedopuszczalne z uwagi na brak kompetencji Urzędu Patentowego jako organu właściwego zgodnie z art. 150 K.p.a.
Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła firma G. sp. z o.o. z/s w K. wnosząc o jej uchylenie i wznowienie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że zaskarżona decyzja (jej uzasadnienie) nie zawiera merytorycznej oceny podstaw wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej kwestionowaną przez stronę decyzją z dnia [...] marca 2001 r. Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP , Nr [...]. Strona podjęła w uzasadnieniu próbę przedstawieniu tych podstaw.
W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu powtórzono argumenty użyte w zaskarżonej decyzji odrzucając jednocześnie zarzut braku merytorycznej oceny podstaw wniosku o wznowienie postępowania w sprawie; w opinii organu zarzut ten nie znajduje oparcia w stanie faktycznym i prawnym sprawy. Według organu decyzja Urzędu zawiera merytoryczne uzasadnienie w zakresie podstaw prawnych podjętego orzeczenia, w świetle którego odmowa wznowienia postępowania nastąpiła z uwagi na brak kompetencji Urzędu Patentowego jako organu właściwego zgodnie z art. 150 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 240, poz. 2052). sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, polegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie powołanych wyżej przepisów.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania jest decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2002 r. odmawiająca wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym z dnia [...] marca 2001 r., utrzymującą w mocy decyzję tego Urzędu z dnia [...] maja 2000 r., unieważniającą prawo z rejestracji znaku towarowego "[...]" [...]. Sprawa ma zatem charakter proceduralny i nie ma bezpośredniego związku z przyznaniem prawa z rejestracji tego znaku żadnej ze stron postępowania.
Wniosek o wznowienie postępowania w powyższej sprawie złożyła firma G. sp. z o.o. z/s w K. w dniu [...] czerwca 2001 r., a więc jeszcze przed wejściem w życie (22 sierpnia 2001 r.) ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz.U Nr 49, poz. 508, z późn. zm.) . Sprawa powinna być zatem rozstrzygnięta na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz.U Nr 5, poz.17, z późn. zm.).
Skarżący w skardze poniósł, że zaskarżona decyzja (jej uzasadnienie) nie zawiera merytorycznej oceny podstaw wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej kwestionowaną przez stronę decyzją Komisji Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym RP z dnia [...] marca 2001 r.
Zdaniem Sądu ten zarzut jest uzasadniony.
Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 149 § 3 w związku z art. 150 K.p.a. w nawiązaniu do art. 255 ustawy – Prawo własności przemysłowej, bez jakiegokolwiek nawiązania w treści uzasadnienia do powołanych wyżej przepisów K.p.a. Urząd Patentowy nie podjął też żadnej próby określenia swojej właściwości na gruncie przepisów ustawy – Prawo własności przemysłowej, co sugerował mu Nnaczelny Sąd Administracyjny. W istocie więc całe uzasadnienie zaskarżonej decyzji sprowadzało się do wykazania niewłaściwości Urzędu Patentowego w rozpatrywanej sprawie. Należy przypomnieć, że Urząd Patentowy RP miał co najmniej 2,5 miesiąca na rozpoznanie wniosku o wznowienie postępowania, który złożyła firma G. sp. z o.o. z/s w K., na podstawie przepisów ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych, określających jednoznacznie właściwość organów i umożliwiających dokonanie merytorycznej oceny podstaw wniosku o wznowienie postępowania w rozpatrywanej sprawie. Wejście w życie z dniem 22 sierpnia 2001 r. ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej nie stanowiło przecież dla Urzędu Patentowego RP niespodzianki.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr153, poz.1270) orzekł jak w sentencji wyroku.