II S – 29/20

Sąd Apelacyjny we WrocławiuWrocław2020-07-14
SAOSKarnepostępowanie wykonawczeŚredniaapelacyjny
przewlekłość postępowaniapostępowanie wykonawczeprzepustkakodeks karny wykonawczyskargasąd apelacyjnyprawo karne

Sąd Apelacyjny pozostawił bez rozpoznania skargę skazanego na przewlekłość postępowania wykonawczego w sprawie o udzielenie przepustki, gdyż ustawa o skardze na przewlekłość nie ma zastosowania do spraw z Kodeksu karnego wykonawczego.

Skazany P.G. złożył skargę na przewlekłość postępowania wykonawczego w sprawie o odmowę udzielenia mu przepustki okolicznościowej, domagając się stwierdzenia przewlekłości i zasądzenia 2000 zł. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, powołując się na art. 2 ust. 1b ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, uznał, że przepis ten nie ma zastosowania do spraw prowadzonych na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego, chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia lub nawiązki. Ponieważ sprawa o udzielenie przepustki nie mieści się w tych wyjątkach, skarga została pozostawiona bez rozpoznania. Skazanego zwolniono od opłaty.

Skazany P.G. wniósł skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, zarzucając przewlekłość postępowania wykonawczego w sprawie Sądu Okręgowego we Wrocławiu dotyczącej odmowy udzielenia mu przepustki okolicznościowej. Skarżący domagał się stwierdzenia przewlekłości i zasądzenia na jego rzecz kwoty 2000 złotych. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi, postanowił pozostawić ją bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 2 ust. 1b tej ustawy, przepisów o skardze na przewlekłość nie stosuje się do spraw, o których mowa w art. 1 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego, z wyjątkiem spraw dotyczących obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki na rzecz pokrzywdzonego. Sprawa o udzielenie przepustki okolicznościowej nie należy do tych wyjątków, co oznacza, że ustawa o skardze na przewlekłość nie ma do niej zastosowania. Sąd Apelacyjny, działając na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., pozostawił skargę bez rozpoznania. Jednocześnie, na podstawie art. 623 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, zwolniono skarżącego od opłaty w wysokości 200 zł, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania, ze względu na jego trudną sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na przewlekłość postępowania nie ma zastosowania do spraw prowadzonych na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego, z wyjątkiem spraw dotyczących obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 2 ust. 1b ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, który wyłącza stosowanie przepisów tej ustawy do spraw z Kodeksu karnego wykonawczego, chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia lub nawiązki.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie skargi bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
P. G.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (5)

Główne

ustawa o skardze na przewlekłość art. 2 § 1b

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Przepisów art. 2 ust. 1 nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy, chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego.

Pomocnicze

k.p.k. art. 430 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 623 § 1

Kodeks postępowania karnego

ustawa o skardze na przewlekłość art. 8 § 2

Ustawa o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

k.k.w. art. 1 § 1

Kodeks karny wykonawczy

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustawa o skardze na przewlekłość nie ma zastosowania do spraw z Kodeksu karnego wykonawczego, w tym spraw o udzielenie przepustki.

Godne uwagi sformułowania

nieuzasadnionej zwłoki przewlekłość postępowania nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy nie dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego środek, który jest niedopuszczalny powinien spotkać się z odmową przyjęcia

Skład orzekający

Bogusław Tocicki

przewodniczący

Janusz Godzwon

sędzia

Jarosław Mazurek

sędzia (spr.)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów o skardze na przewlekłość w kontekście postępowań wykonawczych i spraw z Kodeksu karnego wykonawczego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zastosowania ustawy o skardze na przewlekłość do spraw z KKW, z wyłączeniem spraw o naprawienie szkody, zadośćuczynienie lub nawiązkę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych ze skargą na przewlekłość postępowania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Skarga na przewlekłość postępowania wykonawczego – kiedy sąd ją odrzuci?

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II S – 29/20 POSTANOWIENIE Dnia 14 lipca 2020r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Bogusław Tocicki Sędziowie Janusz Godzwon del. Jarosław Mazurek (spr.) po rozpoznaniu skargi z dnia 16 czerwca 2020 r. wniesionej przez skazanego P. G. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w sprawie Sądu Okręgowego we Wrocławiu o sygn. akt: V Pen 652/20 z wniosku skazanego w przedmiocie odmowy udzielenia przepustki okolicznościowej na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. oraz art. 623 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2018r. poz. 75) p o s t a n o w i ł : I. skargę skazanego P. G. na przewlekłość postępowania wykonawczego pozostawić bez rozpoznania; II. zwolnić skarżącego od opłaty, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie. UZASADNIENIE Skazany P. G. pismem z dnia 16 czerwca 2020r. złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie Sądu Okręgowego we Wrocławiu o sygn. akt Pen 652/20 z wniosku skazanego w przedmiocie odmowy udzielenia przepustki okolicznościowej . Dnia 10 lipca 2020 r. sprawa ta wpłynęła do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Skarżący domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania wykonawczego i zasądzenia na jego rzecz 2000 złotych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2018r. poz. 75), stanowi, iż strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Odstępstwo od tej zasady zawarte jest jednak w przepisie art. 2 ust. 1b cytowanej ustawy gdzie, jednoznacznie stwierdzono, że przywołanego przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217), chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. Wobec tak brzmiących przepisów, uregulowań dotyczących skargi na przewlekłość postępowania nie stosuje się do wszelkich spraw prowadzonych na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego , w tym także spraw o udzielenie przepustki okolicznościowej , bowiem nie dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. W sprawach skargi na przewlekłość dotyczącej postępowania karnego stosuje się odpowiednio przepisy procedury karnej. Zgodnie z treścią art. 429 § 1 in fine k.p.k. środek, który jest niedopuszczalny powinien spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu, do którego ją złożono. Jednak w niniejszej sprawie został on przyjęty i przekazany do Sądu Apelacyjnego, a zatem w oparciu o przepis art. 430 § 1 k.p.k. sąd skargę skazanego pozostawia bez rozpoznania. Na podstawie art. 623 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r. poz. 1256) zwolniono skazanego od obowiązku uiszczenia stałej opłaty w wysokości 200 zł, przewidzianej w art. 17 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, gdyż ze względu na jego sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie jej byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Mając powyższe na względzie, postanowiono jak na wstępie. Janusz Godzwon Bogusław TocickiJarosław Mazurek

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI