II S 18/12

Sygn. akt II S 18/12 POSTANOWIENIE Dnia 5 września 2012 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSA Tadeusz Kiełbowicz (spr.) Sędziowie: SSA Stanisław Rączkowski SSA Edward Stelmasik Protokolant Beata Sienica po rozpoznaniu w sprawie skargi M. K. wniesionej w dniu 23 sierpnia 2012 r. (data wpływu 24 sierpnia 2012 r.) w sprawie na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym (przed Sądem Okręgowym w Świdnicy sygn. akt III Ko 134/11 na podstawie art. art. 14 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U Nr 179, poz. 1843 z późniejszymi zmianami) p o s t a n a w i a pozostawić skargę M. K. bez rozpoznania. UZASADNIENIE Dnia 24 sierpnia 2012 r. do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga M. K. na naruszenie jego prawa do rozpoznania sprawy bez uzasadnionej zwłoki w postępowaniu w sprawie o odszkodowanie rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy w Świdnicy w III Wydziale Karnym, sygn. akt III Ko 134/11. W sformułowanym w skardze zarzucie skarżący podnosi, iż w powyższej sprawie Prokuratura Okręgowa w Świdnicy reprezentująca Skarb Państwa naruszyła jego prawo do rozpoznania sprawy w postępowaniu prokuratorskim w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 11 czerwca 2012 r. o jej wyłączenie od udziału w sprawie III Ko 134/11 bez nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 14 czerwca 2012 r. do 23 sierpnia 2012 r. Skarżący wniósł też o przyznanie mu od Skarbu Państwa - Prokuratury Okręgowej w Świdnicy na jego rzecz kwoty 20.000 zł. tytułem rekompensaty. Sąd Apelacyjny zważył co następuje. Z treści skargi M. K. wynika, iż jej przedmiotem jest nieuzasadniona zwłoka Prokuratury Okręgowej w Świdnicy w rozpoznaniu, przekazanego jej przez Sąd Okręgowy w Świdnicy wniosku skazanego z 11 czerwca 2012 r. o wyłączenie tej prokuratury „ z dalszego udziału w sprawie” o sygnaturze III Ko 134/11. Zdaniem skarżącego Sąd Okręgowy w Świdnicy był zobligowany prowadząc przedmiotową sprawę „ z mocy prawa uzyskać informacje od Prokuratury Okręgowej w Świdnicy na jakim etapie jest rozpoznawany wniosek skarżącego”. W związku z powyższym należy zauważyć, iż instytucją wyłączenia oskarżyciela publicznego regulują przepisy art. 47 § 1 i 2 kpk w związku z art. 40 § 1 pkt. 1 – 4, 6 i 10 § 2 oraz art. 41 i 42 kpk , natomiast tryb wyłączenia określony jest w art. 48 § 1 i 2 kpk . Należy przy tym zauważyć, iż cytowane przepisy traktują o wyłączeniu prokuratora i nie przewidują możliwości wyłączenia na wniosek konkretnej prokuratury jako jednostki organizacyjnej. Uchwalając aktualnie obowiązujący kodeks karny ustawodawca zrezygnował z sugestii zawartej w jego wcześniejszych wersjach, aby o wyłączeniu oskarżyciela w postępowaniu sądowym decydował sąd. Abstrahując od powyższych rozważań należy zauważyć, iż M. K. skierował swoją skargę do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu i sformułował zarzut, iż nieuzasadniona zwłoka do rozpoznania jego sprawy nastąpiła w postępowaniu z jego wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie prowadzonym przed Sądem Okręgowym w Świdnicy pod sygn. akt III Ko 134/11. W związku z tym należy zauważyć, iż bezspornym w sprawie jest, iż M. K. dnia 27 stycznia 2012 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w tej sprawie, a Sąd Apelacyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r. sygn. akt II S 5/12 stwierdził m.in. iż „ w postępowaniu toczącym się przed Sądem Okręgowym w Świdnicy pod sygn. III Ko 134/11 nastąpiła przewlekłość postępowania, poprzez co naruszone zostało prawo wnioskodawcy do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki”. Z tego tytułu została przyznana skarżącemu M. K. rekompensata pieniężna w kwocie 2.000 zł. Ponieważ skarżący ponownie zarzuca Sądowi Okręgowemu w Świdnicy nieuzasadnioną przewlekłość postępowania w tej samej sprawie (III Ko 134/11) należy stwierdzić, iż zgodnie z treścią art. 14 wyżej cytowanej ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływie 12 miesięcy, a w postępowaniu przygotowawczym, w którym stosowane jest tymczasowe aresztowanie po upływie 6 miesięcy, od daty wydania orzeczenia, o którym jest mowa w art. 123 tej ustawy. W związku z tym, że od daty postanowienia Sądu Apelacyjnego z 12 marca 2012 r. wydanego w sprawie II S 5/123 nie upłynął jeszcze okres 12 miesięcy orzeczono jak w sentencji postanowienia.