Orzeczenie · 2009-04-08

II PZP 2/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2009-04-08
SNPracyczas pracyWysokanajwyższy
sędziaczas pracygodziny nadliczbowewynagrodzenieprawo pracyustrój sądów powszechnychpragmatyka służbowaSąd Najwyższy

Sąd Najwyższy podjął uchwałę w odpowiedzi na zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w Warszawie, dotyczące prawa sędziów sądów powszechnych do dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Sąd Najwyższy stwierdził, że sędziemu sądu powszechnego nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie na zasadach wynikających z art. 1511 k.p. w razie świadczenia pracy w rozmiarze wykraczającym poza normy czasu pracy ustanowione w art. 129 § 1 k.p. Uzasadnienie opiera się na analizie statusu prawnego sędziego, który jest regulowany odrębną pragmatyką służbową i Konstytucją RP. Czas pracy sędziego jest określony wymiarem jego zadań (art. 83 Prawa o ustroju sądów powszechnych), co stanowi odrębną regulację od zadaniowego czasu pracy w rozumieniu Kodeksu pracy. Sąd Najwyższy podkreślił, że przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych kompleksowo regulują wynagrodzenie sędziego, a katalog składników wynagrodzenia jest zamknięty. Analiza historyczna wykazała, że od okresu międzywojennego praca osób sprawujących władzę publiczną poza normalnymi godzinami pracy była odrębnie regulowana i zazwyczaj nie podlegała dodatkowemu wynagrodzeniu. Sąd Najwyższy odwołał się również do dyrektywy 2003/88/WE, wskazując, że nie reguluje ona kwestii wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, a jedynie prawo do wypoczynku i maksymalny tygodniowy czas pracy. W związku z tym, brak jest podstaw do stosowania przepisów Kodeksu pracy o dodatkowym wynagrodzeniu za godziny nadliczbowe.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalenie, że sędziom nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, ze względu na specyfikę ich statusu prawnego i kompleksową regulację wynagrodzenia w Prawie o ustroju sądów powszechnych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy wyłącznie sędziów sądów powszechnych i ich prawa do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe. Nie rozstrzyga kwestii prawa do wypoczynku.

Zagadnienia prawne (1)

Czy sędziemu sądu powszechnego przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych na zasadach wynikających z art. 1511 k.p. w razie świadczenia pracy w rozmiarze wykraczającym poza normy czasu pracy określone w art. 129 § 1 k.p.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, sędziemu sądu powszechnego nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych.

Uzasadnienie

Czas pracy sędziego jest określony wymiarem jego zadań, a przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych kompleksowo regulują jego status i wynagrodzenie, wyłączając stosowanie przepisów Kodeksu pracy o godzinach nadliczbowych. Analiza historyczna i porównanie z innymi grupami zawodowymi potwierdzają odrębność statusu sędziego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchwała

Strony

NazwaTypRola
Tomasz C.osoba_fizycznapowód
Sąd Rejonowy w W.instytucjapozwany
Prokurator Okręgowy w W.organ_państwowyuczestnik
Prokuratura Krajowaorgan_państwowyuczestnik

Przepisy (8)

Główne

p.u.s.p. art. 83

Ustawa - Prawo o ustroju sądów powszechnych

Stanowi, że czas pracy sędziego jest określony wymiarem jego zadań.

p.u.s.p. art. 91

Ustawa - Prawo o ustroju sądów powszechnych

Określa składniki wynagrodzenia sędziego jako katalog zamknięty.

Pomocnicze

k.p. art. 151¹

Kodeks pracy

Nie ma zastosowania do sędziów w zakresie wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

k.p. art. 129 § § 1

Kodeks pracy

Określa normy czasu pracy, do których odnosi się pytanie o godziny nadliczbowe.

k.p. art. 140

Kodeks pracy

Reguluje zadaniowy czas pracy, ale nie jest tożsamy z czasem pracy sędziego.

k.p. art. 5

Kodeks pracy

Określa pierwszeństwo pragmatyki służbowej przed Kodeksem pracy.

Konstytucja RP art. 178 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zapewnia sędziom warunki pracy i wynagrodzenie odpowiadające godności urzędu, ale nie stanowi podstawy do roszczeń o wyższe wynagrodzenie niż określone w przepisach płacowych.

Konstytucja RP art. 66 § ust. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Odwołuje się do prawa do wypoczynku i bezpiecznych warunków pracy, a nie do prawa do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Czas pracy sędziego jest określony wymiarem jego zadań, a nie normami godzinowymi. • Prawo o ustroju sądów powszechnych kompleksowo reguluje status i wynagrodzenie sędziego, wyłączając stosowanie przepisów Kodeksu pracy. • Analiza historyczna potwierdza odrębność statusu sędziego i brak prawa do dodatkowego wynagrodzenia za pracę ponadnormatywną.

Odrzucone argumenty

Sędzia jest pracownikiem w rozumieniu Kodeksu pracy i powinny do niego mieć zastosowanie przepisy o godzinach nadliczbowych. • Niewystarczająca regulacja czasu pracy sędziego w Prawie o ustroju sądów powszechnych tworzy lukę prawną. • Dyrektywa 2003/88/WE wymaga stosowania przepisów Kodeksu pracy w zakresie godzin nadliczbowych.

Godne uwagi sformułowania

Sędziemu sądu powszechnego nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie na zasadach wynikających z art. 1511 k.p. w razie świadczenia pracy w rozmiarze wykraczającym poza normy czasu pracy ustanowione w art. 129 § 1 k.p. • Czas pracy sędziego jest określony wymiarem jego zadań. • Pragmatyka sędziowska w zakresie wynagrodzenia zawiera samodzielne rozwiązanie. • Ustawa p.u.s.p. w pełni normuje czas pracy sędziego i nie pozwala na posiłkowe stosowanie Kodeksu pracy w tym zakresie.

Skład orzekający

Jerzy Kuźniar

przewodniczący

Małgorzata Gersdorf

sprawozdawca

Herbert Szurgacz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie, że sędziom nie przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, ze względu na specyfikę ich statusu prawnego i kompleksową regulację wynagrodzenia w Prawie o ustroju sądów powszechnych."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sędziów sądów powszechnych i ich prawa do wynagrodzenia za godziny nadliczbowe. Nie rozstrzyga kwestii prawa do wypoczynku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego praw sędziów, ich czasu pracy i wynagrodzenia, co jest istotne dla środowiska prawniczego i może budzić zainteresowanie szerszej publiczności ze względu na rolę sędziów w państwie.

Czy sędziowie pracują za darmo po godzinach? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 19 991,4 PLN

Zdanie odrębne

Jeden z sędziów Sądu Rejonowego zgłosił zdanie odrębne, argumentując, że przepisy Prawa o ustroju sądów powszechnych (art. 83 i 91) w całości regulują czas pracy i wynagrodzenie sędziego, nie przewidując stosowania przepisów Kodeksu pracy o godzinach nadliczbowych.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst