II PZ 63/05

Postanowienie z dnia 18 stycznia 2006 r. 
II PZ 63/05 
 
Nie podlega odrzuceniu skarga kasacyjna, w której mimo braku wyod-
rębnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), jest 
sformułowane istotne zagadnienie prawne i jego uzasadnienie. 
 
Przewodniczący SSN Krystyna Bednarczyk, Sędziowie:SN Zbigniew Hajn, SA 
Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca). 
 
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 
2006 r. sprawy z powództwa Aleksandry K. przeciwko Uniwersytetowi S. w S. o do-
puszczenie do pracy, wynagrodzenie, na skutek zażalenia powódki na postanowienie 
Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 29 
września 2005 r. [...] 
 
 
u c h y l i ł   zaskarżone postanowienie. 
 
U z a s a d n i e n i e 
 
Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2005r. oddalił ape-
lację powódki Aleksandry K. od wyroku, który oddalił jej powództwo o dopuszczenie 
do pracy i o wynagrodzenie. Zaskarżonym postanowieniem na podstawie art. 3986 § 
2 w związku z art. 3984 § 1 k.p.c. odrzucił jej skargę kasacyjną z braku w niej wnio-
sku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. 
W zażaleniu powódka zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, art. 
3984 § 1 pkt 3 k.p.c., poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zamiesz-
czenie w skardze kasacyjnej zwrotu, iż „w sprawie występuje istotne zagadnienie 
prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania” oraz uzasadnie-
nie tego wniosku, nie stanowi wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i 
jego uzasadnienia oraz art. 3986 § 2 k.p.c., poprzez niewłaściwe zastosowanie i w 
konsekwencji błędne przyjęcie, że skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o przyjęcie 
jej do rozpoznania i jego uzasadnienia; 2. naruszenie prawa materialnego, art. 60 w 

 
2
związku z art. 65 k.c., poprzez ich „niewłaściwe niezastosowanie” i błędne uznanie, 
że powódka nie złożyła wniosku, o którym mowa w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skoro 
zawierając w skardze kasacyjnej wskazanie na istotne zagadnienie prawne w sposób 
co najmniej dostateczny wyraziła wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyj-
nej, a następnie uzasadniła ten wniosek. Na tej podstawie wniosła o uchylenie posta-
nowienia. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Zażalenie uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. Stanowisko 
Sądu Okręgowego jest zasadne, gdy stwierdza, że brak jednego z elementów skargi 
kasacyjnej wymienionych w przepisie art. 3984 § 1 k.p.c. stanowi brak istotny, nie-
podlegający uzupełnieniu i powodujący jej odrzucenie. Ma też rację, gdy stwierdza, 
że w skardze kasacyjnej nie ma redakcyjnego wyodrębnienia wniosku o przyjęcie 
skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. 
Jednakże skarga kasacyjna ma znaczenie jako całość i tu nie można nie 
twierdzić, że wniosek skargi kasacyjnej o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uza-
sadnienie, nie służą ocenie czy skarga kasacyjna podlega przyjęciu do rozpoznania 
przez Sąd Najwyższy według jednej z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 
k.p.c. Okoliczności te to: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, 
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywo-
łujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania lub to, że 
skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. 
Jeżeli więc skarga kasacyjna pomimo braku wniosku z art. 3984 § 1 pkt 3 
k.p.c. w swej treści wskazuje na sformułowane istotne zagadnienie prawne uzasad-
niające przyjęcie jej do rozpoznania, a tak niewątpliwie skarga kasacyjna powódki 
czyni (strona 2), to nie można było przyjąć, że faktycznie nie zawierała wniosku o 
przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. 
Rola Sądu drugiej instancji nie ogranicza się więc tylko do formalnego spraw-
dzenia redakcji skargi kasacyjnej. Choć nie ocenia jej merytorycznie, to nie może 
pominąć w niej treści, która w ocenie strony jest okolicznością z art. 3989 k.p.c., 
zwłaszcza gdy chodzi o przedstawienie istotnego zagadnienia prawnego i literalne 
jego wyeksponowanie. Jeżeli więc skarga kasacyjna powołuje się na istnienie istot-
nego zagadnienia prawnego, to jednocześnie wskazuje, że z tej przyczyny Sąd Naj-

 
3
wyższy winien przyjąć ją do rozpoznania, a zarazem, że jest to wniosek o jej przyję-
cie i jego uzasadnienie (art. 3989 § 1 pkt 1 i art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).  
Natomiast zarzut zażalenia naruszenia prawa materialnego był nieprawidłowy, 
gdyż czynność procesowa jaką jest wniesienie skargi kasacyjnej nie jest czynnością 
prawną w rozumieniu art. 56 k.c., stąd nie miały zastosowania przepisy art. 60 i 65 
k.c. 
Z tych motywów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na mocy art. 39815 § 1 
w związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.  
========================================