IV CNP 23/07

Sąd Najwyższy2007-03-07
SNCywilneprawo rodzinneŚrednianajwyższy
niezgodność z prawemskargaSąd Najwyższyzastępstwo procesoweadwokatradca prawnypostępowanie cywilneojcostwo

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z powodu braku zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Pozwany wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. dotyczącego ustalenia ojcostwa. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, powołując się na art. 871 § 1 k.p.c., który nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Brak spełnienia tego wymogu skutkował niedopuszczalnością skargi.

Pozwany Ł.B. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 29 maja 2003 r., który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Rejonowego w N. w sprawie o ustalenie ojcostwa i związane z tym roszczenia. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Podstawą odrzucenia był art. 871 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, który stanowi, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z pewnymi wyjątkami nie mającymi zastosowania w tej sytuacji. Wniesienie skargi przez stronę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, czyni skargę niedopuszczalną. Z tego względu Sąd Najwyższy uznał skargę za niedopuszczalną z "innych przyczyn" w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c., co uczyniło dalsze badanie przesłanek dopuszczalności skargi bezprzedmiotowym. Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wnoszona do Sądu Najwyższego, wymaga zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta ma zastosowanie również do postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wniesienie skargi przez stronę osobiście, bez profesjonalnego pełnomocnika, czyni skargę niedopuszczalną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi

Strony

NazwaTypRola
K.L.osoba_fizycznapowódka
A.L.osoba_fizycznaprzedstawicielka ustawowa powódki
Ł.B.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 871 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Nakłada obowiązek zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

k.p.c. art. 4248 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa podstawę odrzucenia skargi z "innych przyczyn".

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga wniesiona osobiście przez stronę, bez profesjonalnego pełnomocnika, jest niedopuszczalna z powodu naruszenia art. 871 § 1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej czyni skargę niedopuszczalną skargę pozwanego wniesioną przez niego osobiście należało uznać za niedopuszczalną z „innych przyczyn”

Skład orzekający

Mirosława Wysocka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie wymogu zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawach o stwierdzenie niezgodności z prawem."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i wymogów formalnych Sądu Najwyższego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CNP 23/07 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 7 marca 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosława Wysocka 
 
 
w sprawie ze skargi pozwanego 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku  
Sądu Okręgowego w E. 
z dnia 29 maja 2003 r., sygn. akt [...], 
w sprawie z powództwa małoletniej K.L. reprezentowanej 
przez przedstawicielkę ustawową A.L. 
przeciwko Ł.B. 
o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 7 marca 2007 r., 
 
 
odrzuca skargę 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Pozwany Ł.B. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z 
prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w E. z dnia 29 maja 2003 r. 
oddalającego jego apelacją od wyroku Sądu Rejonowego w N., wydanego w 
sprawie o ustalenie ojcostwa i związane z tym roszczenia. 
Skarga jest niedopuszczalna. 
 
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 
obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zasada ta nie 
odnosi się jedynie do osób określonych w paragrafie drugim tego przepisu. Także 
więc w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem 
prawomocnego orzeczenia zachodzi konieczność wykazania się zdolnością 
postulacyjną, analogicznie jak dotychczas w postępowaniu kasacyjnym, czy też 
zażaleniowym. Wniesienie skargi przez stronę, która nie ma zdolności postulacyjnej 
czyni skargę niedopuszczalną (por. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 
14 stycznia 1997 r., I CZ 23/97, OSNC 1997, nr 6-7, poz. 77 oraz postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2000 r., V CZ 113/00, niepubl.) Z tego 
względu skargę pozwanego wniesioną przez niego osobiście należało uznać za 
niedopuszczalną z „innych przyczyn” w rozumieniu art. 4248 § 1 k.p.c.  
Wobec powyższego dalsze badanie czy zostały spełnione pozostałe 
przesłanki warunkujące dopuszczalność skargi stało się bezprzedmiotowe.  
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie 
art. 4248 § 1 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI