II CZ 65/11
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające ich zażalenie jako spóźnione, uznając brak wyjątkowego charakteru sprawy uzasadniającego przywrócenie terminu po roku od jego upływu.
Powodowie złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające ich skargę kasacyjną. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek o przywrócenie terminu i odrzucił zażalenie jako spóźnione. W zażaleniu do Sądu Najwyższego powodowie zarzucili naruszenie art. 169 § 4 k.p.c., domagając się uchylenia postanowienia. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych, a powodowie nie wykazali takiego przypadku.
Sprawa dotyczy zażalenia powodów R. B. i B. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r., które odrzuciło ich zażalenie jako spóźnione. Wcześniej, postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów od wyroku z dnia 30 lipca 2008 r. Postanowienie to zostało uznane za doręczone pełnomocnikowi powodów. W dniu 20 października 2010 r. powodowie złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z 6 listopada 2008 r., argumentując uchybienie terminu bez swojej winy. Sąd Apelacyjny oddalił ten wniosek i odrzucił zażalenie jako spóźnione. W zażaleniu do Sądu Najwyższego powodowie zarzucili naruszenie art. 169 § 4 k.p.c., twierdząc, że nie zachodził wyjątkowy wypadek uzasadniający przywrócenie terminu. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, podkreślając, że zgodnie z art. 168 § 1 i 169 § 4 k.p.c., przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych. Sąd uznał, że powodowie, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazali, aby w ich sprawie zachodził taki wyjątkowy przypadek, a także nie wskazywał na to charakter roszczenia, ich sytuacja życiowa ani zarzuty podniesione w zażaleniu. W związku z tym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych, a brak winy strony w uchybieniu terminu nie jest wystarczający, jeśli nie zachodzi wypadek wyjątkowy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołując się na art. 168 § 1 i 169 § 4 k.p.c. wskazał, że ustawa chroni utrwalony stan prawny po upływie roku od uchybienia terminu, dopuszczając powrót do sytuacji sprzed upływu terminu jedynie w wypadku wyjątkowym. Brak definicji 'wypadku wyjątkowego' pozostawia decyzję w tym zakresie uznaniu sędziego, jednak strona musi wykazać jego istnienie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
T. N. Polska - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. | osoba_fizyczna | powód |
| B. B. | osoba_fizyczna | powód |
| T. N. Polska - Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 169 § § 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 168 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy.
k.p.c. art. 394¹ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398¹⁴
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych. Strona profesjonalnie reprezentowana nie wykazała istnienia wyjątkowego wypadku uzasadniającego przywrócenie terminu. Charakter roszczenia, sytuacja życiowa powodów oraz zarzuty w zażaleniu nie wskazują na wyjątkowy wypadek.
Odrzucone argumenty
Uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, co powinno uzasadniać przywrócenie terminu.
Godne uwagi sformułowania
przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych brak winy strony w uchybieniu terminu nie uzasadnia jego przywrócenia, jeżeli minął rok od upływu tego terminu, a rozpoznawany wypadek nie ma charakteru wyjątkowego ustawodawca chroni utrwalony, na skutek upływu czasu, stan powstały w wyniku uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej decyzja w tym zakresie nabiera charakteru dyskrecjonalnego, opartego na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem oraz oceną okoliczności rozpoznawanej sprawy
Skład orzekający
Henryk Pietrzkowski
przewodniczący
Bogumiła Ustjanicz
członek
Agnieszka Piotrowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przywrócenia terminu procesowego po upływie roku od jego uchybienia, w szczególności wymogu wykazania wyjątkowego wypadku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie termin przekroczył rok. Wymaga indywidualnej oceny okoliczności sprawy pod kątem 'wyjątkowego wypadku'.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przywróceniem terminu, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CZ 65/11 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Bogumiła Ustjanicz SSA Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa R. B. i B. B. przeciwko T. N. Polska - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2011 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie WSC 169/08, Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów B. B. i R. B. od wyroku tego Sądu z dnia 30 lipca 2008 roku w sprawie I ACa 548/08. Postanowienie to zostało uznane za doręczone w dniu 4.12.2008 roku pełnomocnikowi powodów, adwokatowi P. P. na adres jego kancelarii, z uwagi na nie podjęcie przesyłki, mimo jej awizowania (k. 301). W dniu 20.10.2010 r. powodowie złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na powyższe postanowienie, argumentując, że uchybili mu bez swojej winy, dołączając do niego zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2011 r w sprawie I A Ca 548/08, Sąd Apelacyjny oddalił wniosek powodów o przywrócenie terminu i wskazane wyżej zażalenie na postanowienie z dnia 6.11.2008 roku odrzucił jako spóźnione. W zażaleniu na punkt II postanowienia z dnia 4 stycznia 2011 roku, odrzucającego zażalenie, powodowie, zarzucając naruszenie przepisu art. 169 § 4 k.p.c., przez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi wyjątkowy wypadek uzasadniający przywrócenie uchybionego terminu, domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia . Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie powodów nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c., przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może nastąpić w sytuacji, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy, przy czym - w myśl art. 169 § 4 k.p.c. - przywrócenie terminu po roku od jego upływu jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych. Z zestawienia wymienionych przepisów wynika, że brak winy strony w uchybieniu terminu nie uzasadnia jego przywrócenia, jeżeli minął rok od upływu tego terminu, a rozpoznawany wypadek nie ma charakteru wyjątkowego. 3 Tym samym ustawodawca chroni utrwalony, na skutek upływu czasu, stan powstały w wyniku uchybienia terminu do podjęcia czynności procesowej, zastrzegając, że powrót do sytuacji sprzed upływu tego czasu jest możliwy tylko w wypadku wyjątkowym. Ustawa nie definiuje pojęcia „wypadek wyjątkowy", ani nie dostarcza w tym zakresie jakichkolwiek wskazówek interpretacyjnych, odwołując się w pełni do kompetencji sędziego, stąd też jego decyzja w tym zakresie nabiera charakteru dyskrecjonalnego, opartego na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem oraz oceną okoliczności rozpoznawanej sprawy (por. postanowienie SN z dnia 9 lutego 1999 r., I CKN 802/98, OSNC 1999, nr 7-8, poz. 141). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, podzielić należy zapatrywanie Sądu Apelacyjnego, iż reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika powodowie, nie podjęli jakiejkolwiek próby wykazania, że w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy wchodzi w rachubę wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 169 § 4 k.p.c. Nie wskazuje na to także charakter roszczenia powodów oraz ich sytuacja życiowa, jak również charakter zarzutów zgłoszonych w rozpatrywanym zażaleniu. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c., orzeczono, jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę