II PK 27/15

Sygn. akt II PK 27/15
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Halina Kiryło
w sprawie z powództwa J. M.
‎
przeciwko D.  Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.
‎
o odszkodowanie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 listopada 2015 r.,
‎
na skutek wniosku pełnomocnika powódki o uzupełnienie postanowienia
Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II PK 27/15
postanawia:
odmówić uzupełnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt II PK 27/15.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 24 września 2015 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej D.  Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., wniesionej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt XXI Pa 833/13, zapadłego w sprawie z powództwa J. M.  przeciwko D.  Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o odszkodowanie.
Pismem z dnia 15 października 2015 r. powódka wniosła o uzupełnienie powyższego postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym, przez zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1.350 zł. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że postanowienie to kończy postępowanie w sprawie na etapie skargi kasacyjnej, stąd powinno być uzupełnione o orzeczenie o kosztach postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego jako nadzwyczajny środek zaskarżenia, skierowany na ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni oraz usunięcie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwych, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżenia orzeczeń. Koniecznej selekcji skarg pod kątem realizacji tego celu służy tzw. przedsąd ustanowiony w art. 398
9
k.p.c., w ramach którego Sąd Najwyższy dokonuje wstępnej oceny skargi kasacyjnej. Zakres przeprowadzanego badania jest ograniczony do kontroli, czy w sprawie ujawniły się przewidziane w art. 398
9
§ 1 pkt 1-4 k.p.c. okoliczności przemawiające za przyjęciem skargi do rozpoznania.
Na etapie wstępnej kontroli skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy, co do zasady, przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania albo odmawia jej przyjęcia. Odrzuca skargę kasacyjną jedynie w przypadku uregulowanym w art. 398
6
k.p.c.
W przedmiotowe sprawie Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, powódka natomiast w odpowiedzi na skargę kasacyjną wnosiła o jej odrzucenie, ewentualnie - z ostrożności procesowej - wnosiła o oddalenie skargi kasacyjnej w całości i zasądzenie od pozwanej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za postępowanie kasacyjne. Argumentacja powódki przedstawiona w odpowiedzi na skargę kasacyjną, zakończona wnioskiem o odrzucenie skargi kasacyjnej lub o jej oddalenie, nie stanowiła podstawy rozstrzygnięcia podjętego przez Sąd Najwyższy. W związku z powyższym, koszty związane ze sporządzeniem i wniesieniem odpowiedzi na skargę kasacyjną nie były kosztami celowej obrony w rozumieniu art. 98 § 1 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 r., II CSK 77/14, OSNC 2015 nr 7-8, poz. 91). Nie istniały zatem przesłanki do ich przyznania stronie.