II PSK 254/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła roszczeń o odprawę i odszkodowanie, wynikających z sytuacji pracownika J. R. zatrudnionego w przedsiębiorstwie państwowym, które zostało sprywatyzowane. Powód J. R. był zatrudniony od 1978 r. Po postawieniu przedsiębiorstwa w stan prywatyzacji, jego stosunek pracy wygasł z mocy prawa. Następnie, pełnomocnik ds. prywatyzacji powierzył mu wykonywanie czynności kierownika zakładu do dnia sprzedaży przedsiębiorstwa, co zostało zakwalifikowane jako umowa na czas wykonania określonej pracy. Po sprzedaży przedsiębiorstwa pozwanej spółce, powód został dopuszczony do pracy, ale nie doszło do jego przejęcia w trybie art. 23(1) k.p., ponieważ jego umowa z poprzednim pracodawcą zakończyła się z upływem terminu. Sądy niższych instancji oddaliły powództwo, uznając, że powód nie nabył prawa do odprawy ani odszkodowania, a także nie został objęty Pakietem socjalnym. Skarżąca w skardze kasacyjnej podnosiła, że powierzenie pracownikowi wykonywania czynności kierownika zakładu jedynie do dnia przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, stanowi obejście art. 23(1) k.p., jeśli pracownik kontynuuje pracę u nowego pracodawcy na tych samych warunkach. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienia prawne nie spełniają wymogów istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów. Sąd wskazał, że kwestie podniesione we wniosku dotyczą zwykłej wykładni i stosowania prawa w indywidualnej sprawie, a nie problemów o uniwersalnym znaczeniu prawnym. Ponadto, Sąd Najwyższy podkreślił, że ustalenia faktyczne w sprawie wskazują na rozwiązanie umowy o pracę z upływem czasu, na który była zawarta, co wyłącza zastosowanie art. 23(1) k.p. Sąd nie stwierdził również rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego, które uzasadniałyby podjęcie uchwały w składzie powiększonym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaPotwierdzenie, że odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej następuje, gdy podniesione zarzuty dotyczą zwykłej wykładni i stosowania prawa w indywidualnej sprawie, a nie istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności w orzecznictwie.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z prywatyzacją i przekształceniem stosunku pracy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy powierzenie pracownikowi przez pracodawcę wykonywania czynności kierownika zakładu jedynie do dnia przejścia całości zakładu pracy na innego pracodawcę, stanowi obejście art. 23(1) k.p., jeżeli jedyną przyczyną takiego określenia daty końcowej stosunku pracy jest planowany transfer tego zakładu, a pracownik kontynuuje pracę u nowego pracodawcy na tych samych lub równorzędnych warunkach pracy i płacy?
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, uznając, że kwestia ta nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego ani nie wymaga wykładni przepisów w rozumieniu art. 398(9) § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., a jedynie dotyczy zwykłej wykładni i stosowania prawa w indywidualnej sprawie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zgłoszony problem prawny jest silnie uwarunkowany sytuacją w indywidualnej sprawie i nie ma rangi istotnego zagadnienia prawnego. Ponadto, ustalenia faktyczne wskazują na rozwiązanie umowy o pracę z upływem czasu, na który była zawarta, co wyłącza zastosowanie art. 23(1) k.p. Sąd nie stwierdził również rozbieżności w orzecznictwie, które wymagałyby wykładni.
Czy istnieje potrzeba dokonania wykładni przez Sąd Najwyższy przepisu art. 23(1) k.p. w zakresie wyłączenia automatyzmu prawnego kontynuacji stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, w sytuacji gdy stosunek pracy został nawiązany w specyficznych okolicznościach związanych z prywatyzacją i powierzeniem funkcji do dnia sprzedaży?
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej, uznając, że nie ma potrzeby wykładni art. 23(1) k.p. w przedstawionym zakresie, gdyż nie ma rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a kwestia dotyczy zwykłego stosowania prawa w konkretnej sprawie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 23(1) k.p. nie jest przepisem nowym i nie ma rozbieżności w jego wykładni. Podniesione kwestie dotyczą oceny zastosowania prawa w indywidualnej sprawie, a nie potrzeby wykładni przepisu prawa w rozumieniu art. 398(9) § 1 pkt 2 k.p.c.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. Ż. R. | osoba_fizyczna | powódka (następca prawny zmarłego J. R.) |
| Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowo - Handlowe (...) E. spółka z o.o. w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
k.p. art. 23 § 1
Kodeks pracy
Przepis ten reguluje automatyzm zmiany pracodawcy w przypadku przejścia zakładu pracy. Nie ma zastosowania, gdy dochodzi do rozwiązania stosunku pracy z upływem czasu, na który była zawarta umowa.
Pomocnicze
u.k.p.p.p. art. 66
Ustawa o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych
k.c. art. 55 § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Określa podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, naruszenie przepisów postępowania, inne uzasadnione przyczyny).
k.p.c. art. 398 § 13
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy związania sądu kasacyjnego ustaleniami faktycznymi sądu niższej instancji.
k.c. art. 58
Kodeks cywilny
Dotyczy nieważności czynności prawnej sprzecznej z ustawą lub zasadami współżycia społecznego.
k.p. art. 45 § 1
Kodeks pracy
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 379 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów w rozumieniu art. 398(9) § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. • Kwestia podniesiona we wniosku dotyczy zwykłej wykładni i stosowania prawa w indywidualnej sprawie. • Stosunek pracy powoda zakończył się z upływem czasu, na który był zawarty, co wyłącza zastosowanie art. 23(1) k.p. • Brak rozbieżności w orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczących art. 23(1) k.p.
Odrzucone argumenty
Powierzenie pracownikowi wykonywania czynności kierownika zakładu jedynie do dnia przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę stanowi obejście art. 23(1) k.p. • Istnieje potrzeba wykładni art. 23(1) k.p. w zakresie wyłączenia automatyzmu prawnego kontynuacji stosunku pracy w specyficznych okolicznościach prywatyzacji.
Godne uwagi sformułowania
Samo przejęcie pracowników przez nowego pracodawcę w trybie art. 23 k.p. następuje z mocy prawa, przez co nie jest możliwe wyłączenie tego przepisu w drodze umowy. • Porozumienie rozwiązujące stosunek pracy zmierza do wyłączenia automatyzmu prawnego kontynuacji stosunku pracy pomimo przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę, co prowadzi do sprzeczności z bezwzględnie obowiązującą normą prawną zawartą w tym przepisie. • Ocena zastosowania prawa w indywidualnej sprawę, to domena podstawy przedsądu z art. 398(9) § 1 pkt 4 k.p.c. • Przedmiotem zainteresowania istotnego zagadnienia prawnego jest problem o znaczeniu uniwersalnym, dotyczący samego prawa a nie jego stosowania w określonej sytuacji w danej sprawie. • Brak jest rozbieżności w wykładni art. 23(1) k.p., która uzasadniałaby podjęcie uchwały w składzie powiększonym.
Skład orzekający
Zbigniew Korzeniowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej następuje, gdy podniesione zarzuty dotyczą zwykłej wykładni i stosowania prawa w indywidualnej sprawie, a nie istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności w orzecznictwie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej związanej z prywatyzacją i przekształceniem stosunku pracy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia ochrony pracownika w procesie prywatyzacji i interpretacji kluczowego przepisu Kodeksu pracy (art. 23(1) k.p.), choć ostatecznie Sąd Najwyższy nie podjął merytorycznej decyzji.
“Czy pracownik może być 'obejściem' prawa przy prywatyzacji firmy? Sąd Najwyższy rozstrzyga.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.