II PK 99/19
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego, prostując jednocześnie z urzędu uzasadnienie.
Pełnomocnik pozwanego złożył wniosek o sprostowanie punktu 2 postanowienia Sądu Najwyższego, domagając się zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego kwoty 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach nie jest sprostowaniem w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. i oddalił go, jednocześnie prostując z urzędu błędne uzasadnienie.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika pozwanego o sprostowanie punktu 2 postanowienia z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt II PK 99/19. Wniosek dotyczył zmiany rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, gdzie pełnomocnik domagał się zasądzenia od powódki na rzecz pozwanego kwoty 1.800 zł. Sąd Najwyższy, powołując się na orzecznictwo, wyjaśnił, że sprostowanie wyroku lub postanowienia dotyczy jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Zmiana rozstrzygnięcia o kosztach nie mieści się w tej definicji. Choć w uzasadnieniu pierwotnego postanowienia błędnie wskazano na zasądzenie kosztów, wiążąca jest sentencja. Sąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie, ale z urzędu sprostował uzasadnienie, usuwając błędne sformułowanie dotyczące kosztów i dodając informację o orzeczeniu na podstawie art. 102 k.p.c.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach nie jest sprostowaniem w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że sprostowaniu podlegają jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a nie merytoryczna zmiana rozstrzygnięcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku o sprostowanie i sprostowanie z urzędu uzasadnienia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Uniwersytet (...) w W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sprostowaniu podlegają jedynie niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasad zasądzania kosztów postępowania.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala na odstąpienie od obciążania strony kosztami postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o zmianę rozstrzygnięcia o kosztach nie jest sprostowaniem w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Argumentacja pełnomocnika pozwanego o konieczności sprostowania punktu 2 postanowienia w celu zasądzenia kosztów.
Godne uwagi sformułowania
Zmiana taka nie jest sprostowaniem w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. Błędne uzasadnienie natomiast stanowi omyłkę pisarską, którą sąd postanowił sprostować z urzędu.
Skład orzekający
Leszek Bielecki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów o sprostowaniu orzeczeń (art. 350 k.p.c.) oraz stosowanie art. 102 k.p.c. w sprawach kasacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie dotyczącego kosztów postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej ze sprostowaniem orzeczenia, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy szerokiego zainteresowania.
“Sąd Najwyższy wyjaśnia: Kiedy można sprostować orzeczenie i jak odróżnić to od zmiany decyzji?”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt II PK 99/19 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bielecki w sprawie z powództwa A. S. przeciwko Uniwersytetowi (…) w W. o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 lutego 2021 r., wniosku pełnomocnika pozwanego w przedmiocie sprostowania punktu 2 sentencji postanowienia z dnia 29 września 2020 r., sygn. akt II PK 99/19 1. wniosek oddala, 2. prostuje z urzędu uzasadnienie postanowienia z dnia 29 września 2020 r. w ten sposób, że w ostatnim akapicie wykreśla słowa „Na podstawie art. 98 k.p.c. w zakresie kosztów zasądza się od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 zł (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym” i dopisuje słowa „O kosztach postępowania orzeka na podstawie art. 102 k.p.c.”. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 29 września 2020 r. w punkcie 1. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania, w punkcie 2. odstąpił od obciążenia skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego. Pełnomocnik pozwanego wniósł o sprostowanie punktu 2. postanowienia poprzez nadanie temu punktowi treści „zasądza od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów w postepowaniu kasacyjnym”. Tak bowiem wskazano w uzasadnieniu tego postanowienia. Sąd Najwyższy zaważył, co następuje: Wniosek o sprostowanie postanowienia podlega oddaleniu. W orzecznictwie przyjmuje się, że możliwość sprostowania wyroku dotyczy zarówno sentencji, jak i uzasadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 1976 r., I PO 9/76, OSNCP 1976 nr 12, poz. 270). Wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku jest więc dopuszczalny. Sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione również w uzasadnieniu wyroku. Dlatego też wniosek w tym przedmiocie wymaga merytorycznego rozpoznania, a w razie jego bezzasadności - podlega oddaleniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982 nr 10, poz. 155). Jak wskazano wyżej, przedmiotem sprostowania w wyroku mogą być jedynie niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art. 350 § 1 k.p.c.). Tymczasem wnioskodawca w trybie sprostowania wnosi o zmianę rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego o kosztach postępowania. Zmiana taka nie jest sprostowaniem w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c. Faktem jest, że w uzasadnieniu postanowienia wskazano, że „na podstawie art. 98 k.p.c. w zakresie kosztów zasądza się od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 zł (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym”, jednak wiążącą i odzwierciedlającą wolę sądu jest treść postanowienia. Błędne uzasadnienie natomiast stanowi omyłkę pisarską, którą sąd postanowił sprostować z urzędu. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę