II PK 96/08

Sygn. akt II PK 96/08 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 30 września 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Andrzej Wróbel 
 
w sprawie z powództwa J. S. 
przeciwko Zespołowi Szkól Nr [...] w W. 
o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 30 września 2008 r., 
na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych w W.  
dnia 6 grudnia 2007 r.,  
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. 
 
 
Uzasadnienie: 
 
Powódka J. S. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu 
Pracy  z dnia 6 grudnia 2007 r. oddalającego apelację powódki od wyroku Sądu 
Rejonowego we W. Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 18 lipca 2007 r. 
oddalającego powództwo J. S. o uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za 
bezskuteczne i przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach oraz zasądzenia 
od pozwanego zespołu szkół nr [...] we W. wynagrodzenia za okres pozostawania 
bez pracy, zarzuciła wyrokowi Sądu drugiej instancji naruszenie: 1) prawa 
materialnego, tj. art. 20 ust. 3 Karty Nauczyciela poprzez niezastosowanie tego 
przepisu i wypowiedzenie powódce umowy o pracę z naruszeniem tego przepisu i 
art. 39k.p. poprzez jego niezastosowanie i wypowiedzenie powódce umowy o pracę 
z naruszeniem tego przepisu, 2) przepisów postępowania, tj. art. 265 § 1 k.p. przez 

 
 
2 
błędne przyjęcie, że powódka w sposób zawiniony uchybiła terminowi do złożenia 
odwołania  od dokonania powyższego wypowiedzenia umowy o pracę. 
Wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ponieważ skarga 
kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, albowiem błędnie przyjęto, że powódka w 
sposób zawiniony uchybiła terminowi do złożenia odwołania od dokonanego 
wypowiedzenia o pracę, podczas gdy powódka uchybiła temu terminowi bez swej 
winy, z przyczyn nie leżących po jej stronie, a mianowicie z powodu bardzo złego 
stanu jej zdrowia psychicznego, przewlekłej depresji uniemożliwiającej jej podjęcie 
jakichkolwiek działań oraz pozostawanie przez nią w usprawiedliwionym 
przekonaniu, że nie przysługuje jej odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę, 
spowodowane wprowadzeniem jej w błąd co do rzeczywistej przyczyny 
wypowiedzenia umowy o pracę. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, że gdy przesłanką 
wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest twierdzenie skarżącego, 
iż skarga jest oczywiście uzasadniona (art. 3984 § 1 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 4 
k.p.c.), powinien on w uzasadnieniu wniosku zawrzeć wywód prawny wskazujący, 
w czym wyraża się ta "oczywistość" i przedstawić argumenty wykazujące, że 
rzeczywiście skarga jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu 
Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, niepubl.; uchwała połączonych 
izb Sądu Najwyższego: Izby Cywilnej oraz Izby Administracyjnej, Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02 OSNC 2003/7-
8/92). 
 Pojęcie "oczywistości" mieści się w sferze obiektywnej i łączy się z 
powinnością wykazania, że podniesione zarzuty naruszenia wskazanych przepisów 
są zasadne prima facie, bez dokonywania głębszej analizy tekstu tych przepisów i 
bez doszukiwania się ich znaczenia (postanowienie SN z 24kwietnia 2007 r., sygn. 
akt I CSK 100/07, nie publ.). Innymi słowy, w celu spełnienia przesłanki 
przewidzianej w art. 3984 § 1 pkt 3 w zw. z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. należy wykazać 
"oczywistość skargi kasacyjnej" przez odwołanie się do argumentacji, która prima 

 
 
3 
facie wskazuje, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z oczywistym 
naruszeniem prawa (postanowienie SN z 30 czerwca 2007 r., sygn akt II CSK 
184/07, nie publ.). 
Zgodnie z przepisem art. 265 k.p., jeżeli pracownik nie dokonał - bez swojej  
winy - w terminie czynności, o których mowa, między innymi, w art. 264 § 2 k.p., 
sąd pracy na jego wniosek postanawia przywrócenie uchybionego terminu ( § 1), 
przy czym wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu pracy w ciągu 
siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a we wniosku tym 
należy uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu ( § 2).   
Z przytoczonego przepisu nie wynika, że okoliczności usprawiedliwiające 
przekroczenie terminu i uzasadniające jego przywrócenie muszą być szczególne 
albo wyjątkowe. Mają to być okoliczności uzasadniające ocenę, że przekroczenie 
terminu nastąpiło bez winy pracownika, z przyczyn od niego niezależnych w tym 
znaczeniu, że uchybienie terminu nie było skutkiem braku z jego strony należytej 
staranności. Ocena co do braku zawinienia powinna być dokonywana z 
uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od 
strony należycie dbającej o swoje interesy, a także wszystkich okoliczności sprawy i 
indywidualnych cech pracownika (por. wyrok Sądu Najwyższego z 13 maja 1994 r.,   
I PRN 21/94, OSNAPiUS z 1994 r. nr 5, poz. 85).  
Oznacza to, że ocena, czy skarżąca  w sposób zawiniony lub niezawiniony 
uchybiła terminowi do wniesienia odwołania w trybie art. 265 § 1 k.p. należy do 
sfery faktów, które tylko wyjątkowo mogą być kwestionowane w postępowaniu ze 
skargi kasacyjnej. Prowadzi to do wniosku, że w sytuacji, gdy ustalenia faktyczne 
Sądu wskazujące na zawinione przez skarżącą uchybienie terminowi do wniesienia 
odwołania 
od 
wypowiedzenia 
umowy 
o 
pracę 
nie 
zostały 
przez 
nią 
zakwestionowane w skardze kasacyjnej w ramach zarzutu naruszenia przepisów 
postępowania innych niż art. 265 k.p., nie można przyjąć, że skarga kasacyjna jest 
oczywiście uzasadniona. 
Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 
 
/km/