Orzeczenie · 2018-01-25

II PK 301/16

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2018-01-25
SNPracyochrona pracyWysokanajwyższy
zakaz konkurencjikara umownaprawo pracystosunek pracyodszkodowaniemiarkowanie karysąd najwyższyorzecznictwo

Sprawa rozpatrywana przez Sąd Najwyższy dotyczyła skargi kasacyjnej pracownicy E.M. od wyroku Sądu Okręgowego, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego zasądzający od niej na rzecz byłego pracodawcy E. Sp. z o.o. karę umowną za naruszenie zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy. Sąd Rejonowy pierwotnie zasądził 31.687,50 zł odszkodowania, obniżając zastrzeżoną karę umowną z 39.000 zł do 29.250 zł, uznając ją za rażąco wygórowaną w stosunku do należnego pracownicy odszkodowania karencyjnego (7.998 zł). Sąd Okręgowy oddalił apelacje obu stron. Sąd Najwyższy w poprzednim orzeczeniu (II PK 242/14) uchylił wyrok Sądu Okręgowego, wskazując na błędne uznanie umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy za umowę prawa cywilnego i konieczność stosowania przepisów prawa pracy. W ponownym rozpoznaniu Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu pierwszej instancji. Pracownica wniosła kolejną skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie art. 484 § 2 k.c. w zw. z art. 300 k.p. przez błędną wykładnię i zastosowanie reguł miarkowania kary umownej. Sąd Najwyższy oddalił skargę, stwierdzając, że kara umowna w wysokości trzykrotności odszkodowania karencyjnego (9.750 zł brutto) nie była rażąco wygórowana, biorąc pod uwagę umyślne naruszenie zakazu konkurencji przez pracownicę, jej dostęp do informacji handlowych oraz potencjalny wpływ jej odejścia na obroty firmy. Sąd podkreślił, że umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest umową prawa pracy, a kara umowna nie musi być ekwiwalentna do odszkodowania, ale nie może rażąco odbiegać od jego wysokości. W tym przypadku, kara trzykrotnie przewyższająca odszkodowanie była uznana za uzasadnioną.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalanie wysokości kar umownych w umowach o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, stosowanie art. 484 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. w sprawach pracowniczych, ocena rażącego wygórowania kary umownej.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia zakazu konkurencji przez pracownika na stanowisku kierowniczym, z dostępem do informacji handlowych. Kryteria miarkowania kary umownej mogą być różnie interpretowane w zależności od konkretnych okoliczności sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy kara umowna zastrzeżona w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy może być miarkowana na podstawie art. 484 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. i jakie kryteria należy stosować?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, kara umowna może być miarkowana. Kryteria miarkowania obejmują dysproporcję między karą a odszkodowaniem dla pracownika, okoliczności zawarcia umowy oraz zachowanie pracownika po ustaniu stosunku pracy. Kara umowna nie może rażąco odbiegać od wysokości odszkodowania należnego pracownikowi.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy ma charakter umowy prawa pracy, a przepisy o karze umownej stosuje się odpowiednio. Kara umowna może być rażąco wygórowana, jeśli zachodzi dysproporcja między nią a odszkodowaniem dla pracownika lub szkoda pracodawcy jest znikoma. W prawie pracy należy uwzględnić specyfikę relacji pracowniczych, w tym wysokość wynagrodzenia pracownika i odszkodowania karencyjnego.

Czy kara umowna w wysokości trzykrotności odszkodowania karencyjnego jest rażąco wygórowana w przypadku umyślnego naruszenia zakazu konkurencji przez pracownika?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w okolicznościach sprawy kara umowna stanowiąca trzykrotność odszkodowania karencyjnego nie była rażąco wygórowana.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że mimo iż kara umowna nie musi być ekwiwalentna do odszkodowania, nie powinna rażąco odbiegać od jego wysokości. W tej sprawie, biorąc pod uwagę umyślne naruszenie zakazu konkurencji przez pracownicę, jej dostęp do informacji handlowych oraz potencjalny wpływ jej odejścia na obroty firmy, kara trzykrotnie przewyższająca odszkodowanie została uznana za uzasadnioną rekompensatę.

Czy umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest umową prawa pracy czy prawa cywilnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest umową prawa pracy lub ewentualnie z pogranicza prawa pracy i prawa cywilnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy w poprzednim orzeczeniu (II PK 242/14) przesądził, że umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest umową prawa pracy, co wpływa na stosowanie przepisów i kryteriów oceny kary umownej.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddala skargę kasacyjną
Strona wygrywająca
E. Sp. z o.o. w G. w upadłości układowej

Strony

NazwaTypRola
E. Sp. z o.o. w G. w upadłości układowejspółkapowód
E. M.osoba_fizycznapozwana
J. Ł.osoba_fizycznanadzorca sądowy

Przepisy (9)

Główne

k.c. art. 484 § § 2

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący miarkowania kary umownej, stosowany odpowiednio w prawie pracy.

k.p. art. 300

Kodeks pracy

Przepis stanowiący, że w sprawach nieuregulowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego.

k.p. art. 101^2 § § 1 i 3

Kodeks pracy

Przepisy dotyczące zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy i minimalnego odszkodowania należnego pracownikowi.

Pomocnicze

k.c. art. 483

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący zastrzegania kary umownej.

k.c. art. 8

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący zasad współżycia społecznego i nadużycia prawa.

k.p.c. art. 398^13 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa granice rozpoznania skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 398^14

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa oddalenia skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odstąpienia od obciążania strony kosztami postępowania.

k.p. art. 22

Kodeks pracy

Definicja stosunku pracy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kara umowna w wysokości trzykrotności odszkodowania karencyjnego nie jest rażąco wygórowana w kontekście umyślnego naruszenia zakazu konkurencji przez pracownika. • Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest umową prawa pracy, a jej postanowienia należy oceniać przez pryzmat zasad tego prawa. • Odebranie pracownikowi możliwości negocjowania warunków umowy o zakazie konkurencji oraz jego sytuacja materialna po ustaniu stosunku pracy nie są wystarczającymi przesłankami do miarkowania kary umownej, jeśli nie prowadzą do rażącej dysproporcji.

Odrzucone argumenty

Kara umowna w wysokości 29.250 zł jest rażąco wygórowana i powinna zostać obniżona do półtorakrotności odszkodowania karencyjnego (14.625 zł). • Umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy jest umową prawa cywilnego, a art. 8 k.p. nie ma zastosowania. • Sytuacja materialna pracownika po ustaniu stosunku pracy jest okolicznością wpływającą na ocenę rażącego wygórowania kary umownej.

Godne uwagi sformułowania

kara umowna nie musi być powiązana z odszkodowaniem dla pracownika ani też z odszkodowaniem dla pracodawcy. • kara umowna może być rażąco wygórowana już w momencie jej zastrzegania albo stać się taką w następstwie późniejszych okoliczności, np. z uwagi na brak lub znikomość poniesionej przez wierzyciela szkody. • kara umowna w wysokości trzykrotności odszkodowania przewidzianego w umowie o zakazie konkurencji nie jest rażąco wygórowana. • wartości te nie powinny rażąco odbiegać od siebie.

Skład orzekający

Maciej Pacuda

przewodniczący

Jolanta Frańczak

sprawozdawca

Zbigniew Myszka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości kar umownych w umowach o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, stosowanie art. 484 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. w sprawach pracowniczych, ocena rażącego wygórowania kary umownej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia zakazu konkurencji przez pracownika na stanowisku kierowniczym, z dostępem do informacji handlowych. Kryteria miarkowania kary umownej mogą być różnie interpretowane w zależności od konkretnych okoliczności sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu kar umownych w umowach o zakazie konkurencji, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego precyzuje kryteria oceny ich wysokości, co jest istotne dla praktyków prawa pracy.

Kara umowna za złamanie zakazu konkurencji: Sąd Najwyższy wyznacza granice

Dane finansowe

WPS: 41 437,5 PLN

kara_umowna: 29 250 PLN

zwrot_odszkodowania_karencyjnego: 2437 PLN

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst