II PK 285/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia dotyczącego kosztów zastępstwa procesowego, uznając, że nie można zmieniać merytorycznych rozstrzygnięć w drodze sprostowania.
Pełnomocnik powódki złożył wniosek o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017 r. w sprawie II PK 285/16, domagając się zmiany kwoty zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że instytucja sprostowania nie służy do usuwania błędów merytorycznych ani do zmiany orzeczenia, a jedynie do korygowania oczywistych omyłek.
Wniosek o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II PK 285/16, został złożony przez pełnomocnika powódki. Domagał się on zmiany kwoty zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, wskazując na błąd w wysokości 1350 zł zamiast prawidłowych 1800 zł. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 350 § 1 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c., oddalił wniosek. Uzasadnienie opiera się na utrwalonym orzecznictwie, zgodnie z którym instytucja sprostowania nie może być wykorzystywana do usuwania błędów merytorycznych ani do zmiany pierwotnego rozstrzygnięcia. Wady orzeczenia muszą mieć charakter oczywisty, a sprostowanie nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani jego uzupełnienia. W tym przypadku zmiana kwoty kosztów prowadziłaby do zmiany pierwotnego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów i negatywnie wpłynęłaby na obowiązki pozwanej, co czyni wniosek niedopuszczalnym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o sprostowanie postanowienia nie może być wykorzystywany do usuwania błędów merytorycznych ani do zmiany pierwotnego rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Instytucja sprostowania, uregulowana w art. 350 § 1 k.p.c. (mającym odpowiednie zastosowanie do postanowień na mocy art. 361 k.p.c.), służy jedynie do korygowania oczywistych omyłek, niedokładności lub błędów rachunkowych. Nie może prowadzić do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy ani wydania nowego orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. K. | osoba_fizyczna | powódka |
| Z. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. | spółka | pozwana |
Przepisy (2)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Pomocnicze
k.p.c. art. 361
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis art. 350 § 1 k.p.c. ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Instytucja sprostowania nie służy do zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia. Sprostowanie nie może prowadzić do wydania nowego rozstrzygnięcia ani uzupełnienia poprzedniego. Zmiana kwoty kosztów prowadziłaby do zmiany pierwotnego rozstrzygnięcia i negatywnie wpłynęłaby na obowiązki pozwanej.
Godne uwagi sformułowania
instytucja sprostowania nie może być wykorzystywana do usuwania merytorycznych błędów w rozstrzygnięciu sprawy nie może prowadzić do jego zmiany wymienione w art. 350 § 1 k.p.c. wady orzeczenia musi charakteryzować cecha oczywistości sprostowanie orzeczenia, nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia
Skład orzekający
Krzysztof Rączka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania orzeczeń sądowych i granic dopuszczalności tej instytucji."
Ograniczenia: Dotyczy głównie spraw proceduralnych związanych ze sprostowaniem, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców, ale istotną dla praktyków prawa procesowego.
“Błąd w kosztach? Sąd Najwyższy przypomina: sprostowanie nie zmienia wyroku!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II PK 285/16 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z powództwa E. K. przeciwko Z. […] spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 16 sierpnia 2017 r., wniosku pełnomocnika powódki o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II PK 285/16, oddala wniosek UZASADNIENIE Zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postanowień sądu (art. 361). Może go zastosować także Sąd Najwyższy w odniesieniu do swoich orzeczeń. Sprostowanie oczywistych omyłek, niedokładności lub błędów rachunkowych może nastąpić w każdym czasie – nie jest ograniczone terminem. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik powódki pismem z dnia 27 lipca 2017 r. wniósł o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II PK 285/16, w którym błędnie określono kwotę zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym na rzecz powódki, zasądzając na jej rzecz kwotę 1350 zł, zamiast prawidłowych 1800 zł. Wniosek pełnomocnika powódki nie podlega uwzględnieniu. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego instytucja sprostowania nie może być wykorzystywana do usuwania merytorycznych błędów w rozstrzygnięciu sprawy, nie może prowadzić do jego zmiany, a wymienione w art. 350 § 1 k.p.c. wady orzeczenia musi charakteryzować cecha oczywistości, wyznaczająca granicę dopuszczalności tego rodzaju ingerencji, a ponadto sprostowanie orzeczenia, nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia ani uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., V CZ 28/13, LEX nr 1375536; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., V CNP 6/15, LEX nr 1920185; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2015 r., IV CSK 764/14, LEX nr 1962543). Sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2017 r., II PK 285/16 prowadziłoby w istocie do zmiany pierwotnego rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów i wydania przez Sąd Najwyższy nowego rozstrzygnięcia, wpływającego negatywnie na obowiązki pozwanej i w związku z tym jest niedopuszczalne. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI