II PK 279/04

Sygn. akt II PK 279/04 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 15 marca 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jerzy Kuźniar 
 
 
w sprawie z powództwa G.J. 
przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w P. 
o przywrócenie do pracy, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 marca 2005 r., 
kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń 
Społecznych w K. 
z dnia 16 czerwca 2004 r.,  
 
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. 
 
Uzasadnienie 
 
Wyrokiem z dnia 16 czerwca 2004 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i 
Ubezpieczeń Społecznych oddalił apelację powódki G. J. od wyroku Sądu 
Rejonowego – Sądu Pracy w B. w sprawie przeciwko Urzędowi Miasta i Gminy w P. 
o przywrócenie do pracy, podzielając ustalenia Sądu pierwszej instancji, w myśl 
których powódka uchybiła terminowi określonemu w art. 264 § 1 k.p. do złożenie 
odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę, a skoro była prawidłowo pouczona o 
sposobie i terminie odwołania, nie ma podstaw do przywrócenia tego terminu. 
Powyższy wyrok zaskarżyła kasacją powódka i zarzucając naruszenie 
przepisów postępowania – art. 328 § 2, 378 k.p.c. oraz prawa materialnego – art. 
265 k.p. i art. 176 ust.1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wniosła o jego 

 
 
2 
zmianę i uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie o jego uchylenie  i 
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.  
Jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji wskazała, iż „wydane 
orzeczenie w sposób oczywisty narusza prawo zarówno materialne jak i 
procesowe, prawa pracownika do obrony swoich praw” 
Sąd Najwyższy zważył co następuje: 
Warunek przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji 
został wprowadzony art. 393³ § 1 k.p.c. ustawą z dnia 24 maja 2000r. o zmianie 
ustawy  - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i 
rejestrze zastawów, o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o 
komornikach i egzekucji (Dz.U. Nr 48, poz. 544). Ujęty on został w pkt 3, obok 
pozostałych warunków kasacji, tj oznaczenia orzeczenia, od którego kasacja 
została wniesiona, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz 
wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego 
uchylenia. Okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji są argumenty, 
mające wykazać, dlaczego uzasadnione jest przyjęcie kasacji do rozpoznania. 
Wiążą się one zatem z normą zawartą w art. 393 § 1 i 2 k.p.c., z której wynika, że 
Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie 
nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów 
prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w 
orzecznictwie ani nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie 
oczywiście nie narusza prawa lub gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna. W 
badanej sprawie żadna z tych okoliczności - wbrew odmiennym twierdzeniom 
kasacji - nie występuje. Pełnomocnik powódki powołując się na oczywiste 
naruszenie prawa jako przesłankę uzasadniającą przyjęcie kasacji polemizuje w 
istocie z ustalonym stanem faktycznym sprawy. W postanowieniu z dnia 17 
października 2001 r., I PKN 157/01 (OSNAPiUS 2003 nr 18 poz. 437) Sąd 
Najwyższy przyjął, że oczywiste naruszenie prawa jako przesłanka przyjęcia kasacji 
do rozpoznania ma miejsce wówczas, gdy popełniony przez sąd drugiej instancji 
błąd w wykładni lub zastosowaniu prawa jest wyraźnie widoczny bez pogłębionej 
analizy wchodzących w grę przepisów. W rozpatrywanej sprawie nie ma potrzeby 
dokonywania wykładni przepisów prawa, nie występuje też istotne zagadnienie 

 
 
3 
prawne, zaskarżony wyrok nie narusza prawa w oczywisty sposób ani nie zapadł w 
warunkach nieważności postępowania. 
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie  art. 393 § 1 w związku z art. 
3937 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.