II PK 272/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania w sprawie dotyczącej zastosowania art. 42 k.p. do nauczycielki mianowanej, uznając, że nie istnieje istotne zagadnienie prawne.
Powódka C. S. zaskarżyła kasacją wyrok Sądu Okręgowego oddalający jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego, który oddalił powództwo o zapłatę. Kasacja opierała się na zarzucie naruszenia art. 42 k.p. Pełnomocnik powódki argumentował, że sprawa ma charakter precedensowy i dotyczy uprawnień nauczycieli mianowanych pełniących stanowiska kierownicze. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji, stwierdzając, że art. 42 k.p. jest dostatecznie wyjaśniony w orzecznictwie i doktrynie, a podniesione zagadnienie nie stanowi istotnego problemu prawnego.
Powódka Czesława S. wniosła kasację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 20 maja 2004 r., sygn. akt IV Pa 1…/04, który oddalił jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy we W. z dnia 25 lutego 2004 r., sygn. akt IV P …/03. Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zapłatę. Kasacja zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 42 Kodeksu pracy, poprzez błędne uznanie, że przepis ten nie ma zastosowania w sprawie. Pełnomocnik powódki wnosił o zmianę wyroku przez uwzględnienie apelacji lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Jako uzasadnienie rozpoznania kasacji wskazywał brak orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego uprawnień nauczycieli mianowanych pełniących inne stanowiska kierownicze w szkołach w przypadku zmiany pensum lub odwołania ze stanowiska, a także potencjalny precedensowy charakter sprawy. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 393 k.p.c., odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania. Stwierdził, że kwestia zastosowania art. 42 k.p. została dostatecznie wyjaśniona w doktrynie i utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego, nie budzi wątpliwości interpretacyjnych ani rozbieżności w orzecznictwie. W związku z tym, przedstawiona przez skarżącą okoliczność nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego ani problemu o znaczeniu precedensowym, który wymagałby interwencji Sądu Najwyższego. Ponieważ zaszły pozytywne przesłanki do odmowy przyjęcia kasacji, a nie zaszły negatywne przesłanki do jej rozpoznania, Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z wnioskiem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie rozpoznał kasacji, uznając, że przepis art. 42 k.p. jest dostatecznie wyjaśniony i nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego wymagającego interwencji Sądu Najwyższego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 42 k.p. jest jasno zinterpretowany w orzecznictwie i doktrynie, nie budzi wątpliwości ani rozbieżności, a zatem podniesiona kwestia nie jest istotnym zagadnieniem prawnym ani nie ma charakteru precedensowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia kasacji do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| C. S. | osoba_fizyczna | powódka |
| Zespół Szkół Nr 2 w A. | instytucja | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p. art. 42
Kodeks pracy
Przepis został dostatecznie wyjaśniony w doktrynie i orzecznictwie, nie budzi wątpliwości interpretacyjnych ani rozbieżności.
k.p.c. art. 393 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania, gdy nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie ma potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności, a kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Pomocnicze
k.p.c. art. 393 § 7
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego Brak potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności Kasacja jest oczywiście bezzasadna
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 42 k.p. Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego uprawnień nauczycieli mianowanych na stanowiskach kierowniczych Precedensowy charakter sprawy
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest oczywiście bezzasadna nie istnieje istotne zagadnienie prawne nie ma potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów powołany przepis [art. 42 k.p.] został dostatecznie wyjaśniony zarówno w doktrynie, jak i, przede wszystkim, w bogatym, utrwalonym i jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego.
Skład orzekający
Barbara Wagner
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia kasacji w sprawach, gdzie podnoszone zagadnienia prawne są już ugruntowane w orzecznictwie i doktrynie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nauczyciela mianowanego i zastosowania art. 42 k.p., ale głównym przesłaniem jest procedura odmowy przyjęcia kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest rutynowa z punktu widzenia procedury kasacyjnej, skupia się na odmowie przyjęcia kasacji z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II PK 272/04 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Wagner w sprawie z powództwa C. S. przeciwko Zespołowi Szkół Nr 2 w A. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r., kasacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w . z dnia 20 maja 2004 r., sygn. akt IV Pa 1…/04, odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E Czesława S. zaskarżyła kasacją wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. z dnia 20 maja 2004 r., IV Pa 1…/04, oddalający jej apelację od wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy we W. z dnia 25 lutego 2004 r., IV P …/03, oddalającego powództwo o zapłatę. Wskazując jako podstawę kasacji naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 42 k.p. – poprzez wyrażenie poglądu, że powołany przepis nie ma zastosowania w sprawie, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o „zmianę zaskarżonego wyroku przez uwzględnienie apelacji”, „zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania według norm przepisanych”, ewentualnie o „uchylenie zaskarżonego 2 wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji przy uwzględnieniu dotychczasowego postępowania”. Jego zdaniem, okolicznościami uzasadniającymi rozpoznanie kasacji jest „brak orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczącego ewentualnych uprawnień nauczycieli mianowanych, pełniących inne stanowiska kierownicze w szkołach, niż dyrektor i v-ce dyrektorzy – w przypadku zmiany pensum lub odwołania ze stanowiska dotychczas pełnionego”, a także „precedensowy charakter orzeczenia jakie Sąd Najwyższy wyda w przedmiotowej sprawie, mogący stanowić istotną wskazówkę dla innych Sądów przy rozpoznaniu podobnych toczących się spraw”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 393 k.p.c., Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a także gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, chyba że zaskarżone orzeczenie narusza oczywiście prawo albo zachodzi nieważność postępowania. Przedmiotem sporu między stronami procesowymi była kwestia zasadności zastosowania wobec C. S., nauczycielki mianowanej, instytucji wypowiedzenia zmieniającego, o której stanowi art. 42 k.p. Powołany przepis Kodeksu pracy został dostatecznie wyjaśniony zarówno w doktrynie, jak i, przede wszystkim, w bogatym, utrwalonym i jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego. Nie budzi on wątpliwości interpretacyjnych i nie wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów. Przedstawiona w kasacji okoliczność mająca uzasadniać jej rozpoznanie nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego, którego rozstrzygnięcie wymagałoby interwencji Sądu Najwyższego. Sformułowane przez pełnomocnika skarżącej zagadnienie nie stanowi problemu prawnego, tym bardziej istotnego, mającego znaczenie precedensowe dla innych podobnych spraw i nie wymagają ingerencji Sądu Najwyższego. Ponieważ w sprawie zachodzą pozytywne przesłanki odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania (art. 393 § 1 k.p.c.), a zarazem nie zachodzą negatywne 3 przesłanki dokonania tej czynności (art. 393 § 2 k.p.c.), Sąd Najwyższy, stosownie do art. 3937 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI