II PK 261/04

Sygn. akt II PK 261/04 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 22 lutego 2005 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Herbert Szurgacz 
 
 
w sprawie z powództwa W. M. 
przeciwko Urzędowi Miasta w K., Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w K. 
o przywrócenie do pracy, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń 
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 lutego 2005 r., 
kasacji strony pozwanej Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w K. od wyroku 
Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. 
z dnia 21 maja 2004 r., sygn. akt IV Pa …/04, 
 
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. 
 
                                Uzasadnienie  
Strona pozwana Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w K. wniosła kasację od 
wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 21 
maja 2004 r. Jako podstawy kasacji wskazano naruszenie prawa materialnego 
przez błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z 
dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Kasacja zawiera wniosek o 
uchylenie zaskarżonego wyrok i poprzedzającego wyroku Sądu Pracy przez 
oddalenie powództwa. Kasacja przedstawia okoliczności, które zdanie skarżącego, 
uzasadniają jej rozpoznanie.   
 
Sąd Najwyższy zważył:  

 
 
2 
 
Przedstawienie 
przez 
stronę 
wnoszącą 
kasację 
okoliczności 
uzasadniających .jej rozpoznanie nie oznacza, że Sąd Najwyższy przyjmie kasację 
do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 3933 § 
1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym  od nowelizacji Kodeksu postępowania 
cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r., nie pozwala  jedynie odrzucić 
kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie art. 393 k.p.c., natomiast Sądowi 
Najwyższemu – na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 393 k.p.c. Nie 
zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania. Przyjęcie to zależy bowiem od 
braku okoliczności, które uprawniają Sąd Najwyższy do wydania postanowienia o 
odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Okoliczności te zostały wymienione w  
art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. Według  powyższych przepisów. Sąd Najwyższy może 
odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje  istotne 
zagadnienie prawne,  nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych 
budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie 
ani nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie nie narusza 
w sposób oczywisty prawa lub gdy kasacja  jest oczywiście bezzasadna.  
 
W ocenie Sądu Najwyższego, w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do 
przyjęcia kasacji do rozpoznania ponieważ nie występuje w niej istotne zagadnienie 
prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne 
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.) 
Zdaniem skarżącej wymagana jest interpretacja „przepisu art. 45 § 1 (30 § 4) 
Kodeksu pracy w związku z art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o 
samorządzie gminnym,  polegającej na ustaleniu, czy odwołanie gminnego 
kierownika jednostki organizacyjnej zarządzeniem wójta (burmistrza, prezydenta) 
może stanowić samodzielną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na 
czas nie określony..."  
Zagadnienie 
oddziaływania 
czynności 
podejmowanych 
w 
zakresie 
stosunków samorządowych (odwołanie kierownika jednostki samorządowej),  na 
stosunki pracy (rozwiązanie stosunku pracy) było przedmiotem rozważań Sądu 
Najwyższego w powołanym zresztą w kasacji wyroku  z dnia 5 lutego 2002 r. IPKN 
832/00). Sąd Najwyższy stwierdził m.in., że odwołanie kierownika wojewódzkiej 
samorządowej jednostki organizacyjnej przez zarząd  województwa jest podstawą 

 
 
3 
dokonania czynności w ramach stosunku pracy, np. uzasadnia wypowiedzenie 
umowy o pracę, ale nie jest z nią  równoznaczne.  Kasacja nietrafnie interpretuje 
ten fragment uzasadnienia wyroku w ten sposób, iż zdaniem Sądu Najwyższego 
odwołanie jest równoznaczne   z obowiązkiem  wypowiedzenia umowy o pracę 
odwołanemu z  funkcji pracownikowi i w każdym wypadku stanowi uzasadnioną 
podstawę  wypowiedzenia. Zarówno w tym orzeczeniu, jak i w sprawach 
dotyczących odwołania  z funkcji członków zarządu spółek kapitałowych Sąd 
Najwyższy podkreślał,  że nie zachodzi automatyczna zależność  między 
pozbawieniem funkcji a  rozwiązaniem stosunku pracy. Stanowisko  judykatury w 
tym przedmiocie należy uznać za utrwalone.  
 
W pozostałym zakresie kasacja zawiera polemikę z ustaleniami Sądu 
Okręgowego, co nie spełnia wymagań przepisu art. 393 § 1 k.p.c. 
Z powyższych względów, na podstawie art. 393 w związku z art. 3937 § 1 
k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.