II PK 14/19
Podsumowanie
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku, zmieniając kierunek zasądzenia kosztów postępowania z powódki na pozwaną na pozwaną na powódkę.
Strona powodowa wniosła o sprostowanie sentencji i uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2020 r. w sprawie o karę umowną. Wniosek dotyczył oczywistej omyłki pisarskiej w punkcie dotyczącym zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, gdzie błędnie wskazano, że koszty zasądzono od powódki na rzecz pozwanej, zamiast odwrotnie. Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek w części dotyczącej sprostowania kierunku zasądzenia kosztów, wykreślając błędne sformułowanie i wprowadzając prawidłowe.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika strony powodowej o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej i rachunkowej w sentencji i uzasadnieniu wyroku z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II PK 14/19. Wyrok ten w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną pozwanej, a w punkcie drugim zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2.025,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik powódki domagał się sprostowania, wskazując na omyłkę pisarską w sentencji i uzasadnieniu, która polegała na błędnym wskazaniu kierunku zasądzenia kosztów. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 350 § 1 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, uznał, że wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w zakresie kierunku zasądzenia kosztów postępowania jest zasadny. Stwierdzono, że błędne wskazanie, iż koszty zasądzono od strony wygrywającej (powódki) na rzecz strony przegrywającej (pozwanej), było oczywistą omyłką, która powinna zostać sprostowana. W związku z tym, punkt drugi sentencji został sprostowany poprzez wykreślenie słów „od powódki na rzecz pozwanej” i dopisanie „od pozwanej na rzecz powódki”. Wniosek w zakresie sprostowania rzekomej omyłki rachunkowej został oddalony, ponieważ kwota kosztów zastępstwa procesowego została prawidłowo wyliczona zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może sprostować oczywiste omyłki pisarskie, rachunkowe lub inne niedokładności w sentencji i uzasadnieniu wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 350 § 1 k.p.c. oraz utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym sprostowanie dotyczy błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które mogą wystąpić zarówno w sentencji, jak i w uzasadnieniu wyroku.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie sentencji
Strona wygrywająca
powódka
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. Spółka z o.o. w W. obecnie M. Sp. z o.o. | spółka | powódka |
| M. J. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten stanowi podstawę do sprostowania przez sąd błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w orzeczeniu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy zasady odpowiedzialności za koszty procesu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 9 § ust. 1 pkt 2
Określa stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 10 § ust. 4 pkt 2
Określa stawki minimalne opłat za czynności radców prawnych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku dotyczącej kierunku zasądzenia kosztów postępowania. Sprzeczność sentencji z treścią uzasadnienia wyroku i wynikiem sprawy.
Odrzucone argumenty
Rzekoma omyłka rachunkowa w kwocie zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego.
Godne uwagi sformułowania
prostuje punkt drugi sentencji wyroku z dnia 5 listopada 2020 r. w ten sposób, że wykreśla słowa „od powódki na rzecz pozwanej” i w miejsce tych słów dopisuje słowa „od pozwanej na rzecz powódki” Sąd orzekając o kosztach postępowania omyłkowo wskazał, że zasądza koszty od strony wygrywającej (powódki) na rzecz strony przegrywającej (pozwanej), tym czasem prawidłowa sentencja powinna brzmieć, że zasądza koszty postępowania kasacyjnego „od pozwanej na rzecz powódki”. Powyższy błąd jako oczywistą omyłkę pisarską, należało sprostować w trybie art. 350 § 1 k.p.c.
Skład orzekający
Leszek Bielecki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Procedura sprostowania błędów w orzeczeniach sądowych, zasady ustalania i zasądzania kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przypadku sprostowania omyłki pisarskiej, nie ustanawia nowych zasad.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury sprostowania błędu pisarskiego w orzeczeniu, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera elementów zaskoczenia czy nowej wykładni prawa.
“Błąd w wyroku Sądu Najwyższego? Jak sprostować oczywistą omyłkę w orzeczeniu.”
Sektor
praca
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt II PK 14/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bielecki w sprawie z powództwa I. Spółki z o.o. w W. obecnie M. Sp. z o.o. przeciwko M. J. o karę umowną, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 24 marca 2021 r., wniosku pełnomocnika strony powodowej z dnia 4 marca 2021 r. o sprostowanie sentencji i uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. akt II PK 14/19, 1/ prostuje punkt drugi sentencji wyroku z dnia 5 listopada 2020 r. w ten sposób, że wykreśla słowa „od powódki na rzecz pozwanej” i w miejsce tych słów dopisuje słowa „od pozwanej na rzecz powódki”; 2/ w pozostałym zakresie wniosek oddala. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 5 listopada 2020 r. w punkcie 1. oddalił skargę kasacyjną pozwanej, w punkcie 2. zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 2.025,00 zł (dwa tysiące dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym. W uzasadnieniu wyroku in fine wskazano, że „zasądza się od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 2.025,00 zł (dwa tysiące dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym”. Pełnomocnik powódki wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej i omyłki rachunkowej sentencji i uzasadnienia wyroku poprzez nadanie mu brzmienia „zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.700 zł (słownie: dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym”. Sąd Najwyższy zaważył, co następuje: Wniosek o sprostowanie sentencji wyroku podlega uwzględnieniu w części. W orzecznictwie przyjmuje się, że możliwość sprostowania wyroku dotyczy zarówno sentencji, jak i uzasadnienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 1976 r., I PO 9/76, OSNCP 1976 nr 12, poz. 270). Sprostowaniu mogą podlegać niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione również w uzasadnieniu wyroku. Dlatego też wniosek w tym przedmiocie wymaga merytorycznego rozpoznania, a w razie jego bezzasadności - podlega oddaleniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNCP 1982 nr 10, poz. 155). Jak wskazano wyżej, przedmiotem sprostowania w wyroku mogą być jedynie niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art. 350 § 1 k.p.c.). Sąd orzekając o kosztach postępowania omyłkowo wskazał, że zasądza koszty od strony wygrywającej (powódki) na rzecz strony przegrywającej (pozwanej), tym czasem prawidłowa sentencja powinna brzmieć, że zasądza koszty postępowania kasacyjnego „od pozwanej na rzecz powódki”. Zasądzenie kosztów na rzecz pozwanej pozostaje zatem w oczywistej sprzeczności z oddaleniem skargi kasacyjnej wniesionej przez pozwaną oraz z treścią uzasadnienia wyroku ( in fine ). Powyższy błąd jako oczywistą omyłkę pisarską, należało sprostować w trybie art. 350 § 1 k.p.c. W odniesieniu do sprostowania rzekomej omyłki rachunkowej, wniosek podlegał oddaleniu, albowiem powódka była reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego i koszty zastępstwa procesowego zostały prawidłowo wyliczone na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. oraz § 9 ust. 1 pkt 2 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę