II UK 90/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie występuje w niej istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości.
Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się jej przyjęcia do rozpoznania ze względu na potrzebę wykładni przepisów dotyczących odróżniania umów zlecenia i o świadczenie usług od umowy o dzieło. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów, a przedstawione wątpliwości zostały już wyjaśnione w orzecznictwie.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Wnioskodawca domagał się przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując na potrzebę wykładni przepisów prawnych dotyczących odróżniania umów zlecenia (art. 734 § 1 k.c.) i o świadczenie usług (art. 750 k.c.) od umowy o dzieło (art. 627 k.c.) w kontekście zasady swobody umów (art. 353¹ k.c.). Sąd Najwyższy, powołując się na art. 398⁹ § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. Stwierdzono, że skarżący nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego ani potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Sąd podkreślił, że zagadnienie prawne musi mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia wielu spraw, a nie tylko indywidualnej. Wskazano, że wątpliwości podnoszone przez skarżącego zostały już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego, a ustalenie treści umowy stanowi element stanu faktycznego, który nie podlega kontroli kasacyjnej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Skarżący nie sformułował prawidłowo istotnego zagadnienia prawnego, a przedstawione wątpliwości zostały już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Ustalenie treści umowy stanowi element stanu faktycznego, który nie podlega kontroli kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. [...] | inne | wnioskodawca |
| Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. | instytucja | pozwany |
| A. T. | inne | zainteresowany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
k.p.c. art. 398 § 9
Kodeks postępowania cywilnego
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie powinno zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 398 § 13
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy jest związany stanem faktycznym.
Pomocnicze
k.c. art. 734 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 750
Kodeks cywilny
k.c. art. 627
Kodeks cywilny
k.c. art. 353 § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 390 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak istotnego zagadnienia prawnego. Brak potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie. Przedstawione wątpliwości zostały już wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Ustalenie treści umowy jest elementem stanu faktycznego, niezwiązanym z kontrolą kasacyjną.
Godne uwagi sformułowania
zagadnienie prawne jest to zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego lub uregulowaniem prawnym, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych. Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, poprzez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa pozytywnego. Skarżącemu nie chodzi o wykładnię przywołanych przepisów, ale o ich zastosowanie w niniejszej sprawie. Zatem nie jest to problem prawny, który może być rozstrzygany w drodze wykładni prawa, bowiem nie chodzi o wątpliwości interpretacyjne na tle art. 627 k.c., ewentualnie na tle art. 734 § 1 k.c., czy art. 750 k.c., lecz o ich prawidłową subsumpcję.
Skład orzekający
Zbigniew Hajn
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów, a także związanie Sądu Najwyższego stanem faktycznym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury kasacyjnej i kryteriów przyjęcia skargi do rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sporu. Jest to typowe dla spraw, w których Sąd Najwyższy odmawia rozpoznania skargi.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II UK 90/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Hajn w sprawie z wniosku […] R. […] przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z. z udziałem zainteresowanych: A. T., […] o podleganie ubezpieczeniu społecznemu, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 czerwca 2013 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 13 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w […] , po rozpoznaniu sprawy z odwołania […] R. […] przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. przy udziale zainteresowanych: A. T., […] o podleganie ubezpieczeniu społecznemu, na skutek apelacji […] R. […] od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 14 grudnia 2011 r. oddalił apelację. Od powyższego wyroku […] R . […] złożyło skargę kasacyjną. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występujące w sprawie zagadnienie prawne i potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, co sprowadza się do kwestii odróżniania w obrocie prawnym umów zlecenia (art. 734 § 1 k.c.) i o świadczenie usług (art. 750 k.c.) od umowy o dzieło (art. 627 k.c.), w związku z zasadą swobody umów (art. 353 1 k.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikuje się do przyjęcia w celu jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie powinno zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy. Skarżący powołuje się na przesłankę występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, jednakże takiego zagadnienia prawidłowo nie formułuje. Podkreślić należy, że zagadnienie prawne jest to zagadnienie, które wiąże się z określonym przepisem prawa materialnego lub procesowego lub uregulowaniem prawnym, których wyjaśnienie ma nie tylko znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ale także dla rozstrzygnięcia innych. Sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. powinno przybrać postać porównywalną z formułowaniem zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości, o którym stanowi na przykład art. 390 § 1 k.p.c. Chodzi więc o przedstawienie wyraźnych wątpliwości co do określonego przepisu (normy) lub zespołu przepisów (norm), albo szerzej i bardziej ogólnie – wątpliwości co do pewnego uregulowania prawnego (instytucji prawnej). Z przedstawionego przez wnoszącego skargę istotnego zagadnienia prawnego musi jednak wynikać, jaki jest konkretny problem prawny, na czym polegają istotne wątpliwości (na przykład interpretacyjne). Sformułowane zagadnienie winno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego. Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, poprzez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa pozytywnego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 lutego 2000 r., sygn. akt II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147, z dnia 16 kwietnia 2008 r., I CZ 11/08, LEX nr 393883). Skarżący nie wykazał potrzeby wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów. Przedstawiane wątpliwości zostały już rozważone i wyjaśnione w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W tym kontekście przywołać można np. wyrok z dnia 18 kwietnia 2012 r., II UK 187/11 ( LEX nr 1169838) , w którym wskazano, że umowa o dzieło to umowa o pewien określony rezultat pracy i umiejętności ludzkich (art. 627 k.c.). W wyroku z 11 stycznia 2013 r. , II UK 155/12, niepubl., Sąd Najwyższy wskazał, że umowa, której przedmiotem jest usuwanie pestek z owoców bez gwarancji przerobienia w ten sposób określonej ilości owoców jest umową o świadczenie usług (art. 750 k.c.), a nie umową o dzieło (art. 627 k.c.). Skarżącemu nie chodzi o wykładnię przywołanych przepisów, ale o ich zastosowanie w niniejszej sprawie. Zatem nie jest to problem prawny, który może być rozstrzygany w drodze wykładni prawa, bowiem nie chodzi o wątpliwości interpretacyjne na tle art. 627 k.c., ewentualnie na tle art. 734 § 1 k.c., czy art. 750 k.c., lecz o ich prawidłową subsumcję. Wskazać także należy, że ustalenie treści umowy stanowi element stanu faktycznego sprawy, którym Sąd Najwyższy jest związany w myśl art. 398 13 § 2 k.p.c., wobec czego nie podlega ono kontroli kasacyjnej (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 1996 r., II UKN 9/96, OSNAPiUS 1997 nr 11, poz. 201; z dnia 23 stycznia 1997 r., I CKN 51/96, OSNC 1997 nr 6-7, poz. 79; z dnia 10 września 1999 r., II UKN 7/99, OSNAPiUS 2000 nr 23, poz. 865; z dnia 30 czerwca 2000 r., II UKN 614/99, OSNAPiUS 2002 nr 1, poz. 23; z dnia 27 lipca 2000 r., IV CKN 91/00, LEX nr 52450; z dnia 8 grudnia 2000 r., I CKN 1233/00, LEX nr 536988; z dnia 3 marca 2006 r., II CK 428/05, LEX nr 180195; z dnia 5 czerwca 2009 r., I UK 21/09, LEX nr 515699 oraz z dnia 18 stycznia 2010 r., II UK 149/09, LEX nr 577848). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398 9 k.p.c. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI