II OZ 999/13

Naczelny Sąd Administracyjny2013-11-20
NSAAdministracyjneŚredniansa
prawo miejscowesamorząd terytorialnyprawo pomocykoszty sądoweuchwała rady powiatupostępowanie administracyjne

NSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania z powodu niezłożenia go na urzędowym formularzu.

Skarżący złożył skargę na uchwałę Rady Powiatu i wniosek o przyznanie prawa pomocy. WSA wezwał do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF, czego skarżący nie uczynił, składając jedynie pismo procesowe. WSA pozostawił wniosek bez rozpoznania. NSA oddalił zażalenie, podkreślając sformalizowany charakter postępowania o prawo pomocy i obowiązek złożenia wniosku na urzędowym formularzu.

Sprawa dotyczy zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, które pozostawiło bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Skarżący złożył skargę na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. dotyczącą regulaminu wyboru członka Zarządu Powiatu. Wraz ze skargą złożył wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego. WSA wezwał skarżącego do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie zastosował się do wezwania, nadsyłając jedynie pismo procesowe. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw, argumentując m.in. że uiścił już wpis i że oświadczenie majątkowe jest fikcją. WSA utrzymał w mocy postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, wskazując na art. 252 i 257 P.p.s.a. oraz sformalizowany charakter postępowania o prawo pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, stwierdzając, że wniosek o prawo pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu, a jego braki muszą być uzupełnione w terminie. Sąd podkreślił, że nie dysponuje swobodą w tym zakresie, a argumentacja skarżącego w zażaleniu nie była skierowana przeciwko zaskarżonemu postanowieniu, lecz przeciwko wcześniejszemu zarządzeniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na niewłaściwym formularzu lub z brakami, które nie zostały uzupełnione w terminie, podlega pozostawieniu bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy jest sformalizowane. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymaga złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF. Niezastosowanie się do tego wymogu, mimo wezwania sądu, skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (4)

Główne

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 197 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 252 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.

p.p.s.a. art. 257

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu PPF. Niezłożenie wniosku na urzędowym formularzu lub nieuzupełnienie braków w terminie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Argumentacja skarżącego w zażaleniu nie była skierowana przeciwko zaskarżonemu postanowieniu.

Godne uwagi sformułowania

Sąd nie dysponuje w tym zakresie żadną swobodą, bowiem przepisy prawa nakładają na niego wyraźny obowiązek rozpatrzenia tylko takich wniosków, które pozbawione są braków formalnych. jakiekolwiek próby merytorycznego kwestionowania zasadności odmowy przyznania prawa pomocy mogłyby mieć miejsce dopiero po wydaniu postanowienia rozpoznającego wniosek o jego przyznanie.

Skład orzekający

Elżbieta Kremer

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne wymogi składania wniosków o prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji niezłożenia wniosku na urzędowym formularzu lub nieuzupełnienia braków.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej związanej z prawem pomocy, która jest standardowo rozstrzygana w oparciu o przepisy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 999/13 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2013-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-10-30
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Elżbieta Kremer /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6264 Zarząd gminy (powiatu, województwa)
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne
Prawo miejscowe
Samorząd terytorialny
Sygn. powiązane
II OZ 579/13 - Postanowienie NSA z 2013-07-19
II SA/Ke 413/13 - Postanowienie WSA w Kielcach z 2013-12-23
Skarżony organ
Rada Powiatu
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 252 par. 2, art. 257, art. 184 w zw. z art. 197 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 413/13 o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w sprawie ustalenia regulaminu wyboru członka Zarządu Powiatu w B.-Z. postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na uchwałę Rady Powiatu w B.-Z. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w sprawie ustalenia regulaminu wyboru członka Zarządu Powiatu w B.-Z.
Skarżący wniósł również o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.
Ze względu na to, że przedmiotowy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, sąd wezwał skarżącego do usunięcia tego braku i wypełnienia nadesłanego formularza w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia – pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
W wyznaczonym terminie strona nie złożyła wypełnionego urzędowego formularza PPF, nadsyłając jedynie "pismo procesowe", opisujące przebieg dotychczasowego postępowania.
Zarządzeniem z dnia 18 września 2013r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania, wskazując na brak złożenia wypełnionego formularza PPF.
W ustawowym terminie skarżący wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia, w którym domagał się zwolnienia od wpisu sądowego oraz od obowiązku złożenia oświadczenia majątkowego, jak również uznania, że opłata została wniesiona. Skarżący stwierdził, że wniósł jedną skargę dotyczącą [...] uchwał Rady Powiatu w B.-Z. i w związku z tym powinien uiścić jeden wpis od skargi w wysokości 300 zł, co uczynił. W uzasadnieniu sprzeciwu wskazał, że składanie oświadczenia majątkowego "jest tylko i wyłącznie fikcją, która ma uzasadnić odmowę udzielenia zwolnienia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując na art. 252 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd wskazał, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku w tym przedmiocie od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie, tj. na urzędowym formularzu PPF. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, do chwili obecnej nie złożył wypełnionego formularza.
Od tego postanowienia skarżący wniósł zażalenie. W uzasadnieniu podtrzymał swoją dotychczasową argumentację podnoszoną w sprawie. Nie wskazał natomiast żadnych racji przemawiających przeciwko wydaniu postanowienia, na które wnosi zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Zgodnie natomiast z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie złożony na tym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. Sąd nie dysponuje w tym zakresie żadną swobodą, bowiem przepisy prawa nakładają na niego wyraźny obowiązek rozpatrzenia tylko takich wniosków, które pozbawione są braków formalnych. Sąd wezwał skarżącego do wypełnienia urzędowego formularza i jego odesłania do sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu [...] sierpnia 2013 r., a więc zakreślony termin do dokonania czynności upłynął w dniu [...] sierpnia 2013 r. Skarżący natomiast nie wykonał w terminie, ani do dnia dzisiejszego, wezwania sądu. Zasadnie zatem sąd pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu wskazać należy, że nie jest ona skierowana przeciwko skarżonemu postanowieniu, lecz przeciwko zarządzeniu wzywającemu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie, które zostało już prawomocnie utrzymane w mocy, a więc nie może odnieść zamierzonego efektu.
Wskazać należy również skarżącemu, że jakiekolwiek próby merytorycznego kwestionowania zasadności odmowy przyznania prawa pomocy mogłyby mieć miejsce dopiero po wydaniu postanowienia rozpoznającego wniosek o jego przyznanie. Na tym etapie postępowania nie jest to możliwe, gdyż warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku jest złożenie go w odpowiedni sposób, tak aby nie był on obarczony wadami formalnymi.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI