II OZ 97/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia na postanowienie WSA utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.
Sprawa dotyczyła zażaleń wniesionych na postanowienie WSA, które utrzymało w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Powodem było nieuzupełnienie przez wnioskodawczynię braków formalnych, w tym nieprzesłanie formularza PPF. NSA uznał, że od prawomocnego postanowienia WSA w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje środek odwoławczy do NSA, a zażalenie wniesione przez osobę niebędącą wnioskodawcą było niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia D.K. oraz K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 320/24. Postanowienie WSA utrzymywało w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 3 października 2024 r., które pozostawiło bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy z powodu nieuzupełnienia przez wnioskodawczynię braków formalnych, w tym nieprzesłania formularza PPF. NSA stwierdził, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy, a sprzeciw od jego zarządzenia jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny. NSA podkreślił, że od prawomocnego postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie przysługują dalsze środki prawne do NSA. Ponadto, sąd wskazał, że zgodnie z art. 252 § 3 p.p.s.a., zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy, co oznaczało, że zażalenie wniesione przez K.P., która nie była wnioskodawczynią, było niedopuszczalne. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzucił oba zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, od prawomocnego postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie przysługują dalsze środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Uzasadnienie
Przepisy p.p.s.a. stanowią, że sprzeciw od zarządzenia referendarza w przedmiocie prawa pomocy jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Od postanowień WSA wydanych w tych sprawach nie przewidziano dalszych środków odwoławczych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 252 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
p.p.s.a. art. 258 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy.
p.p.s.a. art. 260
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprzeciw od zarządzeń referendarza sądowego wstrzymuje ich wykonalność; rozpoznawany przez WSA jako sąd II instancji.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 257
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 258 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wymienia zarządzenia i postanowienia referendarza sądowego, od których przysługuje sprzeciw.
p.p.s.a. art. 178
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przewiduje odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalnej.
p.p.s.a. art. 194 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa środki zaskarżenia od postanowień WSA, nie przewidując dalszych środków od NSA w tym przypadku.
p.p.s.a. art. 197 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od prawomocnego postanowienia WSA w przedmiocie prawa pomocy nie przysługuje środek odwoławczy do NSA. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy może wnieść tylko wnioskodawca.
Godne uwagi sformułowania
Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w zakresie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
Skład orzekający
Tomasz Bąkowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie braku możliwości dalszego zaskarżenia postanowień WSA w przedmiocie prawa pomocy oraz zasady dopuszczalności zażalenia przez wnioskodawcę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury związanej z prawem pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy specyficznych kwestii związanych z prawem pomocy, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiego grona odbiorców, ale istotną dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 97/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-02-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-01-14 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Tomasz Bąkowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Hasła tematyczne Prawo pomocy Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenia Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 252 § 3, art. 258 § 1, art. 258 § 2 pkt 6-8, art. 260 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K. oraz K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 320/24 utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 320/24 w sprawie ze skargi D.K. oraz K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2024 r., nr 112/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odrzucić zażalenia. Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 320/24, utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 3 października 2024 r. w sprawie ze skargi D.K. oraz K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 stycznia 2024 r., nr 112/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Powołanym wyżej zarządzeniem straszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w oparciu o art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na nieuzupełnienie przez wnioskodawczynię braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, pozostawił bez rozpoznania przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia 27 listopada 2024 r. Sąd podniósł, że w rozpoznawanej sprawie D.K. nie wykonała powyższego zarządzenia i nie nadesłała formularza PPF, wobec tego wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. W konsekwencji, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 p.p.s.a., postanowił o utrzymaniu w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 3 października 2024 r. Pismem z 18 grudnia 2024 r., zatytułowanym jako "skarga kasacyjna", D.K. oraz K.P. wniosły zażalenia na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniesiono argumentację wskazującą na niezasadność odmowy "udzielenia pomocy i zwolnienia z kosztów sądowych", jak również kwestionującą czynności organu wskazując na zasadność wniesionej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia podlegają odrzuceniu. Stosownie do treści art. 258 § 1 p.p.s.a., czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Zgodnie z art. 260 p.p.s.a., wniesienie sprzeciwu od zarządzeń lub postanowień referendarza sądowego, wymienionych w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a. (zarządzenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, postanowienia o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy oraz o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, a także postanowienia o przyznaniu zawodowemu pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy), nie powoduje automatycznej utraty mocy takiego orzeczenia, ale stosownie do art. 260 § 2 p.p.s.a., wstrzymuje jego wykonalność. Sprzeciw jest rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny, który w takich przypadkach orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego (M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2024, art. 260). Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego w zakresie pozostawienia wniosku bez rozpoznania, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 p.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z treścią art. 252 § 3 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy. Oznacza to, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie prawa pomocy wydane w stosunku do D.K. mogła wnieść tylko sama wnioskodawczyni jak w niniejszym przypadku – D.K. W związku z tym, skoro K.P. nie była wnioskodawczynią w tej sprawie, to wniesione przez nią zażalenie było niedopuszczalne i również z tej przyczyny podlegało odrzuceniu. Na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2, z kolei na zasadzie art. 178 p.p.s.a. przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI