II OZ 97/06

II OZ 97/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-02-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-20
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Tomasz Zbrojewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 1022/05 o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Małopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1022/05 odmówił skarżącemu J. G. wstrzymania wykonania postanowienia Małopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 czerwca 2005 r. dotyczącego kary pieniężnej z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.
Według Sądu, skarżący nie wskazał żadnej okoliczności, która uzasadniałby wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w trybie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Ponadto na podstawie wstępnej oceny skargi Sąd uznał, że nie zachodzi prawdopodobieństwo jej uwzględnienia.
W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie, J. G. zarzucił Sądowi I instancji, iż oddalając wniosek nie wziął pod uwagę, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa. Jego zdaniem, stanowisko, że akt administracyjny musi być wykonany tylko, dlatego, że jest ostateczny kłóci się z podstawami państwa prawa. Wykonanie postanowienia doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wartość całego obiektu, którego sprawa dotyczy jest o wiele mniejsza niż naliczona kara, zaś jej uiszczenie będzie się wiązało z koniecznością zadłużenia.
Reasumując J. G. stwierdził, że skoro MWINB zaliczył jego obiekt do kategorii VIII to treść art. 55 Prawa budowlanego świadczy wprost o tym, że nie obejmuje on tego rodzaju obiektów, a w konsekwencji nie ma zastosowania art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego. Tym samym, nałożenie kary jest bezpodstawne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego na etapie postępowania przed sądem administracyjnym została unormowana przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przepis ten stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu (decyzji bądź postanowienia) lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
A zatem, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania aktu administracyjnego jest uprawdopodobnienie wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w następstwie wykonania zaskarżonego aktu.
W orzecznictwie NSA przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., [...], nie publikowane). Przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji lub postanowienia spoczywa na stronie skarżącej.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż J. G. nie wskazał okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Stanowisko skarżącego, że zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowienie jest nietrafne, i w jego ocenie narusza prawo, nie ma wpływu na wstrzymanie wykonania tego orzeczenia, gdyż ewentualna wadliwość tego aktu administracyjnego będzie przedmiotem oceny legalności dokonywanej w ramach postępowania sądowoadministracyjnego.
Konkludując, niewykazanie i nieuprawdopodobnienie w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie prawnych przesłanek umożliwiających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadnia ocenę, że Sąd ten nie naruszył prawa odmawiając uwzględnienia wniosku strony w powyższym przedmiocie. Sąd I instancji zbędnie natomiast w uzasadnieniu swego orzeczenia podniósł, iż ze wstępnej oceny nie zachodzi prawdopodobieństwo uwzględnienia skargi. Okoliczność ta nie mieści się w ramach ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, które mogą być przedmiotem oceny sądu na tym etapie postępowania. Uchybienie to, wobec braku przesłanek ustawowych do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie miało jednak wpływu na wynik postępowania.
Z tych też względów, zażalenie J. G. należało oddalić na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.