II OZ 1241/05

II OZ 1241/05 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-12-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-02
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Roman Hauser /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6053 Obywatelstwo
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Cudzoziemcy
Sygn. powiązane
V SA 1729/03 - Wyrok WSA w Warszawie z 2004-10-20
II OZ 1270/05 - Postanowienie NSA z 2005-12-19
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia N. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2005 r. , Sygn. akt 2 V SA 1729/03 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu do spraw Repatriacji i Cudzoziemców w przedmiocie poświadczenia posiadania obywatelstwa polskiego postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2005 r. , Sygn. akt 2 V SA 1729/03
Wojewódzki Sądu Administracyjny odrzucił wniosek N. Z. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Urzędu do spraw Repatriacji i Cudzoziemców w przedmiocie poświadczenia posiadania obywatelstwa polskiego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był przedwczesny, ponieważ został złożony przed upływem terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Zdaniem Sądu w tym stanie rzeczy wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.
W zażaleniu na to postanowienie N. Z. wniosła o jego uchylenie w całości oraz o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2005 r. , Sygn. akt 2 V SA 1729/03.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Kwestionowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zostało bowiem wydane zgodnie z obowiązującymi i prawidłowo wskazanymi w nim przepisami.
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a./ termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi trzydzieści dni i liczy się go od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Dzień doręczenia jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia (art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Przy obliczaniu, który dzień jest dniem trzydziestym, nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie (art. 111 § 2 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Zasady te należy uzupełnić stwierdzeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 października 2004 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 grudnia 2004 r., w świetle przedstawionych powyżej zasad obliczania terminów, termin do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 10 stycznia 2005 r. Oznacza to, iż złożony przez skarżącą w dniu 6 stycznia 2004 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wymienionego wyżej wyroku był przedwczesny, a tym samym zgodnie z art. 88 p.p.s.a. jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu.
Odnosząc się dodatkowo do podnoszonej przez skarżącą kwestii doręczenia wyroku wraz uzasadnieniem wyłącznie jej pełnomocnikowi należy zaznaczyć, iż w świetle art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom. Powoduje to, iż nie można skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony, a doręczenie dokonane pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego.
Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.