II OZ 213/23

II OZ 213/23 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2023-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-04-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Wawrzyniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Sygn. powiązane
VII SA/Wa 1682/22 - Wyrok WSA w Warszawie z 2022-12-21
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1682/22 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 czerwca 2022 r. nr 608/22 w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 października 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1682/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. (dalej "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "MWINB") z dnia 2 czerwca 2022 r. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek w niniejszej sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie wykazał, aby wykonanie tego aktu mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wiązało się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Wniosek ten nie został oparty na żadnym konkretnym stanie faktycznym, a skarżący nie wskazał chociażby potencjalnych negatywnych konsekwencji wykonania decyzji. Z uwagi na brak wykazania przesłanek, Sąd nie był w stanie rozpoznać wniosku merytorycznie, a w rezultacie ocenić czy zaistniała jakakolwiek przesłanka z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, podnosząc, że Sąd pierwszej instancji w ogóle nie dokonał rozpoznania wniosku, bowiem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonalności wynika wprost z treści skargi. W ocenie pełnomocnika w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której skarżący prowadzi magazyn płyt drewnopodobnych. Płyty przywożone są do magazynu TIR-ami w wielkich gabarytach. Natomiast odbiorcy tych płyt chcą odbierać je w takich rozmiarach w jakich potrzebują. Jest to również uzasadnione faktem ograniczeń w ruchu ciężkich samochodów ciężarowych w Warszawie. Wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza automatyczne zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie prowadzonym przez skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z 25 kwietnia 2013 r., I GSK 376/13; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega w niniejszej sprawie okoliczność, że nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania hali magazynowej może wiązać się ze znaczną szkodą dla skarżącego, utrudniając mu prowadzenie działalności gospodarczej. Z drugiej jednak strony, jak w zaskarżonej decyzji wskazał MWINB, w przedmiotowej hali magazynowej podjęto działalność produkcyjną, co zmieniło warunki bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotne oraz higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska, dotyczące wielkości lub układu obciążeń, aniżeli normy, które znajdowały zastosowanie do dotychczasowego sposobu użytkowania. Nie oceniając prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia, gdyż nie jest to przedmiotem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, należy przyjąć, że dalsze wykorzystywanie hali w celach produkcyjnych może wiązać się z zagrożeniem bezpieczeństwa, w tym przeciwpożarowego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.