II OZ 915/06

II OZ 915/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-08-01
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Eugeniusz Mzyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Publikacja w u.z.o.
ONSAiWSA 2007 nr.3 poz.66
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk po rozpoznaniu w dniu 21 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2006 r., sygn. akt II SA/Kr 1998/02 o odrzuceniu zażalenia A. C., w sprawie ze skargę A. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 28 czerwca 2002 r., Nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia : oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt II SA/Kr 1998/02, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 28 czerwca 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła A. C., będącą radcą prawnym, która to skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2006 r.,
Na w/w postanowienie z dnia 27 marca 2006 r., zażalenie wniosła A. C..
Kolejnym postanowieniem z dnia 29 maja 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie A. C. wniesione od postanowienia z dnia 27 marca 2006 r.,
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 29 maja 2006 r., Sąd Wojewódzki podniósł, iż stosownie do art. 175 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może być zaś sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Zgodnie z art. 194 § 4 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. wskazana regulacja dotyczy również zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Artykuł 221 tejże samej ustawy stanowi o tym, iż pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wskazane w powyższym przepisie rygory odnoszą się do czynności podejmowanej przez radcę prawnego i adwokata, bez względu na pełnioną przez nich w postępowaniu rolę procesową, co jak podniósł Sąd, wynika z porównania treści § 1 i § 2 art. 175 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie Sądu Wojewódzkiego strona będąca jednocześnie radcą prawnym, oprócz korzystania z uprawnień przysługujących jej jako profesjonalnemu pełnomocnikowi, podlega jednocześnie wszystkim wymogom prawnym, dotyczącym czynności radcy prawnego. W warunkach sprawy strona – A. C., będąca jednocześnie radcą prawnym, powinna zatem była uiścić wpis stały od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej bez dodatkowego wezwania. Wpis został ustalony zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 oraz ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Pomimo powyższego wpis przedmiotowy nie został uiszczony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie z dnia 29 maja 2006 r. A. C. wniosła o jego uchylenie w całości oraz o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej z dnia 3 stycznia 2006 r. Skarżąca podniosła, iż nie ma żadnego przepisu, który by expresis verbis stanowił, że strona, która jednocześnie jest radcą prawnym – nie jest wzywana do uzupełnienia tej opłaty. Zdaniem skarżącej jest ona w sprawie przede wszystkim stroną, która ma prawo oczekiwać na wezwanie sądu do uiszczenia opłaty od wniesionego zażalenia. Ponadto strona podniosła szereg zarzutów dotyczących poprzednio wydanych w sprawie orzeczeń.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie zaś do przepisu art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Jak wynika z powołanego przepisu art. 221 p.p.s.a, określone w nim wymogi stosowane są do czynności podejmowanej przez adwokata i radcę prawnego, bez względu na to, jaką rolę procesową oni pełnią. Potwierdzenie tego faktu można wywieść z porównania treści § 1 i § 2 art. 175 p.p.s.a. Brak wskazania w § 2 tegoż artykułu adwokata i radcy prawnego jako stron uprawnionych do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej przemawia za uznaniem, iż do adwokata i do radcy prawnego, bez względu na ich role procesową, odnosi się § 1.
Tym samym strona postępowania sądowego, która jest radcą prawnym lub adwokatem, korzystając z przyznanego ustawą możliwości wniesienia środka osobiście sporządzonego, musi jednocześnie liczyć się z koniecznością spełnienia wszystkich innych wymagań, które ustawa wiąże z czynnościami radcy prawnego a w tym z konsekwencjami wynikającymi z art. 221 p.p.s.a. Powyższe tezy znajdują odzwierciedlenie również w orzecznictwie Sądu Najwyższego, który przyjmuje, że adwokat i radca prawny będący stroną postępowania składający we własnej sprawie kasację podlegającą opłacie w wysokości stałej ma obowiązek jej uiszczenia bez wezwania ze strony sądu.(por. post. SN z 10 marca 2005 r., sygn. akt III CZ 2/05, nie publ.).
Prowadzi to do wniosku, że również w niniejszej sprawie wpis od zażalenia na zaskarżone postanowienie winien być uiszczony przez skarżącą, będącą radcą prawnym, bez dodatkowego wezwania jej do opłacenia przedmiotowego, jak to trafnie przyjął Sąd Wojewódzki.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w zażaleniu zarzuty okazały się niezasadne, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.