II OZ 894/25

II OZ 894/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-19
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Gd 1072/24 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2025-08-13
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 61, 184, 197
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 1072/24 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 2 września 2024 r. sygn. akt [...] w przedmiocie kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 1072/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił P. K. wstrzymania wykonania zaskarżonej przez niego decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 2 września 2024 r. sygn. akt [...] w przedmiocie kary pieniężnej za umieszczenie tablic reklamowych.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że w skardze na ww. decyzję P. K. wniósł o wstrzymanie jej wykonania podnosząc, że wstrzymanie jawi się jako w pełni zasadne, zważywszy na fakt, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku skarżącego. Podniesiono, że kwota nałożonej na skarżącego kary stanowi wobec jej wysokości zagrożenie dla uszczuplenia jego majątku na tyle, aby uzasadniało to wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji. Zarzucono, że organ nakładający karę ograniczył się jedynie do przedstawienia przebiegu postępowania oraz matematycznego wyliczenia wysokości kary pieniężnej, nie przeprowadzając pełnego postępowania dowodowego, do którego był zobowiązany, przerzucając ten obowiązek na skarżącego, podczas gdy w postępowaniu dotyczącym nałożenia na podmiot konkretnej sankcji pieniężnej to organ powinien wykazać zasadność decyzji w oparciu o pełen materiał dowodowy. Podsumowując wskazano, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do uznania, iż nie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem w sytuacji uwzględnienia złożonej skargi skarżący będzie musiał podjąć określone kroki prawne w celu uzyskania zwrotu kary pieniężnej, co będzie dla niego czasochłonne i kosztowne, a więc będzie wymagało znacznych nakładów sił i środków.
Uzasadniając odmowę uwzględnienia powyższego wniosku Sąd stwierdził, że strona skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi ograniczono się w tym zakresie jedynie do przytoczenia zapisu ustawowego wskazując, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w majątku skarżącego. Do wniosku nie załączono żadnych dokumentów, które w sposób jednoznaczny i przekonywający wskazywałyby, że wykonanie decyzji mogłoby się wiązać ze stratami dla skarżącego. Tymczasem do oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu konieczne jest dysponowanie aktualnymi i pełnymi danymi o sytuacji majątkowej strony, gdyż zweryfikowanie tego, czy jego wykonanie odbędzie się z uszczerbkiem dla jej majątku, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź spowoduje trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej aktualnym stanie majątkowym, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych zasobach pieniężnych, obciążeniach, czy ponoszonych wydatkach. Brak powyższych informacji i dokumentów uniemożliwił Sądowi ocenę, czy kwota 1.852,42 zł, do której zapłaty zobowiązano skarżącego w decyzji organu pierwszej instancji, jest wydatkiem, który na tyle obciąży jego zasoby finansowe, że spowoduje trudne do odwrócenia skutki w jego majątku.
Zażaleniem P. K. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, ponieważ może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których powyżej mowa. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. We wniosku należy wykazać, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju lub też spowoduje trudne do odwrócenia skutki, czyli skutki których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie skarżący nie przedstawił takiej argumentacji, która uzasadniałaby wstrzymanie wykonanie zaskarżonej decyzji. Mając bowiem na względzie jej przedmiot, którym jest zobowiązanie skarżącego do uiszczenia kary pieniężnej w wysokości 1852,42 zł należy wskazać, że konsekwencje wykonania objętej wnioskiem decyzji na kondycję finansową skarżącego mogłyby stanowić podstawę do zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdyby skarżący przedstawił stosowne dokumenty obrazujące jego sytuację finansową. Przesłanką warunkującą wstrzymanie wykonania decyzji nie jest bowiem jakakolwiek szkoda (w tym majątkowa), lecz musi ona być znaczna. Bez możliwości odniesienia konsekwencji finansowych uiszczenia przedmiotowej kwoty do sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego nie można przyjąć, że wykonanie obowiązku nałożonego ww. decyzją spowoduje takie uszczuplenie w jego majątku, które można będzie uznać za znaczną szkodę, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tych okolicznościach za zasadną uznać należy odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.