II OZ 894/08

II OZ 894/08 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2008-09-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-08-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Siegień /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Ochrona zdrowia
Sygn. powiązane
IV SA/Gl 1077/07 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2007-12-20
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 174, 175 i 183 par.1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Gl 1077/07 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 grudnia 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 1077/07 odrzucił skargę B. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
Pełnomocnik B. S. adwokat J. P. w piśmie z dnia 8 stycznia 2008 r., nazwanym "zażaleniem" na postanowienie z dnia 20 grudnia 2007 r. wskazał, że Sąd wadliwie ustalił stan faktyczny sprawy oraz domagał się jego uchylenia.
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 1077/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie z dnia 8 stycznia 2008 r. Jak stwierdził w uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji, w rozpatrywanej sprawie została odrzucona skarga B. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], w przedmiocie choroby zawodowej, z powodu nieuzupełnienia w terminie braku formalnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie o odrzuceniu skargi, a więc kończące postępowanie sądowe w sprawie. Na to postanowienie przysługiwała więc skarga kasacyjna, a nie zażalenie. Tymczasem pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na przedmiotowe postanowienie, a nie skargę kasacyjną. Skoro pismo to zostało wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika Sąd zobowiązany był potraktować je zgodnie z jego brzmieniem, czyli jako zażalenie, tym bardziej, iż Sąd nie był uprawniony do merytorycznej oceny zgłoszonych w zażaleniu zarzutów pod kątem ich zgodności z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W związku z tym, iż wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowienie z dnia 20 grudnia 2007 r. mogło zostać skutecznie zaskarżone tylko przez wniesienie skargi kasacyjnej, Sąd ten uznał, że wniesienie środka odwoławczego jakim jest zażalenie, należało uznać za niedopuszczalne.
Zażalenie (błędnie zatytułowane skargą kasacyjną) na postanowienie z dnia 11 lutego 2008 r. złożył B. S. reprezentowany przez pełnomocnika adw. J. P., wnosząc o jego uchylenie w całości i nadanie skardze biegu. Jak podkreślił skarżący w uzasadnieniu zażalenia, nie nazwa pisma, ale jego treść decydują o charakterze pisma. Oznaczenie środka zaskarżenia nie może bowiem decydować o jego dopuszczalności bez zbadania jego zawartości i treści merytorycznej. Ponadto skarżący wskazał, że odrzucenie zażalenia zamyka mu drogę sądową i uniemożliwia realizację przysługujących mu uprawnień.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie z dnia 2 marca 2008 r. błędnie nazwane skargą kasacyjną nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lutego 2008 r. sygn. akt IV SA/Gl 1077/07 odrzucające zażalenie B. S. z dnia 8 stycznia 2008 r. odpowiada prawu, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia.
Podzielić należy wprawdzie pogląd skarżącego, że o dopuszczalności środka zaskarżenia nie decyduje przede wszystkim jego nazwa tylko spełnienie przez dane pismo określonych przez ustawę wymogów formalnych. Należy jednak mieć na uwadze, że wymogi formalne w stosunku do skargi kasacyjnej są bardzo rygorystyczne. Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga od skarżącego prawidłowego ich określenia w skardze kasacyjnej. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego uchybił sąd, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kasacja, która nie odpowiada tym wymaganiom, pozbawiona konstytuujących ją elementów, uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności (por. postanowienie NSA z dnia 30 marca 2007 r. sygn. akt I OZ 201/07).
Ze względu na wymagania stawiane skardze kasacyjnej, usprawiedliwione zasadą związania Naczelnego Sądu Administracyjnego jej podstawami, sporządzenie skargi kasacyjnej jest obwarowane przymusem adwokacko - radcowskim (art. 175 p.p.s.a). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. W rozpatrywanej sprawie w imieniu skarżącego środek zaskarżenia od postanowienia z dnia 20 grudnia 2007 r., którym odrzucono skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] wniósł pełnomocnik adw. J. P., nazywając ten środek zaskarżenia "zażaleniem". W jego treści nie wskazał jednak i nie przytoczył podstaw kasacyjnych, przez które należy rozumieć powołanie przepisów obowiązującego prawa, które zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Powyższe braki kasacji powodują, że była ona dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. A zatem ponieważ pismo skarżącego z dnia 8 stycznia 2008 r. nazwane "zażaleniem" na postanowienie z dnia 20 grudnia 2007 r. powyższych wymogów w zakresie powołania podstawy kasacyjnej nie spełniało, prawidłowo Sąd I instancji odrzucił "zażalenie", jako nie spełniające wymogów formalnych skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.