II OZ 881/25

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał zażalenie wniesione przez Y. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (WSA) z dnia 19 września 2024 r. WSA odmówił wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej Warszawa - Okęcie z dnia 9 lutego 2022 r., która dotyczyła zobowiązania strony do powrotu. Podstawą odmowy przez WSA było zastosowanie się do uchwały NSA z dnia 13 listopada 2023 r. (sygn. akt II GPS 2/22). Uchwała ta stanowi, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym zainicjowanym skargą na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania lub stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, nie jest dopuszczalne wstrzymanie wykonania decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący Y. A. zarzucił WSA błędną wykładnię przepisów, w szczególności art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., poprzez bezrefleksyjne powołanie się na uchwałę NSA oraz naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. poprzez brak własnych wywodów prawnych w uzasadnieniu. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił wiążącą moc uchwał NSA dla wszystkich składów orzekających sądów administracyjnych, zgodnie z art. 269 § 1 P.p.s.a. Wskazał, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował się do uchwały, gdyż przedmiotowa skarga dotyczyła dokładnie takich przypadków, jakie zostały objęte jej zakresem (uchybienie terminu do wniesienia odwołania i odmowa przywrócenia terminu). NSA stwierdził, że Sąd I instancji miał prawo zastosować się do uchwały lub przedstawić zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi NSA, a jego decyzja w tym zakresie nie mogła być podważona w drodze zażalenia. Wobec prawidłowego zastosowania wiążącej uchwały, ocena stanu faktycznego sprawy nie była konieczna. W konsekwencji NSA oddalił zażalenie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający