II OZ 867/24

Naczelny Sąd Administracyjny2025-01-23
NSAAdministracyjneŚredniansa
prawo pomocyzażalenieniedopuszczalnośćpostanowienie referendarzaWSANSApostępowanie administracyjneroboty budowlane

NSA odrzucił zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie WSA utrzymujące w mocy odmowę przyznania prawa pomocy, uznając je za niedopuszczalne z różnych przyczyn proceduralnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy D. K. w sprawie dotyczącej stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. D. K. i K. P. wniosły zażalenie (zatytułowane 'skarga kasacyjna') na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie D. K. jako niedopuszczalne, wskazując, że ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego. Zażalenie K. P. zostało odrzucone jako niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, gdyż nie była ona adresatką postanowienia WSA.

Sprawa dotyczyła zażalenia wniesionego przez D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które utrzymało w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy. Postanowienie WSA zapadło w kontekście sprawy dotyczącej stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenia, stwierdził, że zażalenie D. K. jest niedopuszczalne, ponieważ przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego, a takie postanowienia stają się prawomocne z chwilą wydania. Z kolei zażalenie K. P. zostało odrzucone jako niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, gdyż K. P. nie była adresatką zaskarżonego postanowienia WSA, a jego skutki prawne dotyczyły wyłącznie D. K.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego, które stają się prawomocne z chwilą ich wydania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 260 § 1 P.p.s.a., postanowienia WSA zapadłe po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego kończą merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Orzeczenia te stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

P.p.s.a. art. 194 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia WSA tylko wtedy, gdy ustawa wyraźnie to przewiduje lub na postanowienia wskazane w tym przepisie.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 260 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Postanowienia WSA zapadłe po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego kończą merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

P.p.s.a. art. 168 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Orzeczenia WSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze.

P.p.s.a. art. 178

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przewidziano odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej.

P.p.s.a. art. 197 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

P.p.s.a. art. 197 § § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak przewidzianych prawem środków odwoławczych od postanowień WSA wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego. Postanowienie WSA dotyczące prawa pomocy, wydane po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego, jest prawomocne z chwilą wydania. Zażalenie wniesione przez osobę niebędącą adresatem postanowienia jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych.

Godne uwagi sformułowania

ustawa nie przewiduje środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia

Skład orzekający

Roman Ciąglewicz

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących dopuszczalności zażaleń na postanowienia WSA w przedmiocie prawa pomocy oraz kwestii podmiotowych wnoszenia środków zaskarżenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z prawem pomocy i postanowieniami referendarzy sądowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy dopuszczalności zażalenia, co jest istotne dla praktyków, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Kiedy zażalenie nie przysługuje? NSA wyjaśnia kluczowe zasady dopuszczalności środków odwoławczych.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II OZ 867/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-12
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Roman Ciąglewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 194 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 234/24 o utrzymaniu w mocy postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 234/24 w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r. nr 20/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie D. K.; 2. odrzucić zażalenie K. P.
Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 234/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 10 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 234/24 o odmowie przyznania prawa pomocy D. K. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 stycznia 2024 r. nr 20/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie (zatytułowane "skarga kasacyjna") wniosły D. K. i K. P..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej: "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w tym przepisie. Ustawodawca nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 § 1 P.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Nie jest to bowiem przypadek, o którym stanowi art. 258 § 4 P.p.s.a.
Tym samym wniesione w niniejszej sprawie przez Dorotę K. zażalenie należy uznać za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1.
Zażalenie wniesione przez K. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne z innej przyczyny. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez K. P. na postanowienie WSA w Warszawie z 5 listopada 2024 r. jest niedopuszczalne, ponieważ K. P. (pomimo tego, że również była skarżącą w sprawie głównej o sygn. akt VII SA/Wa 540/24) nie była adresatką tego postanowienia. Była nią wyłącznie D. K.
Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 2 sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI