II OZ 848/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA odrzucił zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie WSA utrzymujące w mocy odmowę przyznania prawa pomocy, wskazując na brak możliwości odwołania od prawomocnego postanowienia sądu pierwszej instancji w tym zakresie.
NSA rozpoznał zażalenia K.P. i D.K. na postanowienie WSA w Warszawie, które utrzymało w mocy odmowę przyznania K.P. prawa pomocy. Strony powoływały się na trudną sytuację finansową. Sąd Najwyższy uznał jednak, że od prawomocnego postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. (utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy) nie przysługuje środek odwoławczy. W związku z tym, zażalenia zostały odrzucone jako niedopuszczalne.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia wniesione przez K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2024 r. (sygn. akt VII SPP/Wa 111/24). Postanowienie WSA utrzymało w mocy wcześniejsze postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 sierpnia 2024 r. o odmowie przyznania K.P. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strony w swoich zażaleniach podnosiły argumenty dotyczące trudnej sytuacji finansowej oraz kwestionowały stanowisko WSA w kwestii odmowy przyznania prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), w szczególności art. 258 § 1, art. 260 § 1 i § 2, a także art. 194 § 1 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a., stwierdził, że od prawomocnego postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Sąd podkreślił, że skarżąca K.P. skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza, a D.K. również wniosła sprzeciw (choć został on odrzucony z uwagi na brak legitymacji). Złożenie kolejnych zażaleń na postanowienie sądu pierwszej instancji było zatem niedopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie wskazanych przepisów, NSA orzekł o odrzuceniu zażaleń K.P. i D.K.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, od prawomocnego postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. (utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy) nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
Uzasadnienie
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia ani sprzeciwu od postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. w sytuacji, gdy utrzymuje ono w mocy postanowienie referendarza o odmowie przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 178
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 258 § § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 260 § § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 260 § § 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 194 § § 1
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Od prawomocnego postanowienia WSA wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. nie przysługuje środek odwoławczy.
Odrzucone argumenty
Argumenty K.P. i D.K. dotyczące trudnej sytuacji finansowej i kwestionujące odmowę przyznania prawa pomocy.
Godne uwagi sformułowania
Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
Skład orzekający
Jerzy Stankowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów p.p.s.a. dotyczących prawa pomocy i środków odwoławczych od postanowień referendarza sądowego oraz WSA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyznania prawa pomocy i braku dalszych środków odwoławczych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z prawem pomocy, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 848/24 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-01-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-12-09 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych Skarżony organ Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono zażalenia Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i D.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 111/24 w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 listopada 2023 r. nr 1995/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie K.P., 2. odrzucić zażalenie D.K. Uzasadnienie Postanowieniem z 15 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 111/24 WSA w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 22 sierpnia 2024 r. o odmowie przyznania K.P. prawa pomocy w zakresie całkowitym. W zażaleniu na powyższe postanowienie z 15 października 2024 r. K.P. i D.K. powołały się na trudną sytuację finansową oraz zakwestionowały stanowisko WSA w Warszawie w zakresie odmowy przyznania K.P. prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935.) – zwanej dalej: "p.p.s.a." czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. W świetle art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z § 2 tego przepisu sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 p.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie tej ustawy, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia bądź też sprzeciwu od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. Zaznaczyć należy, że z akt sprawy wynika, iż skarżąca K.P. skorzystała z możliwości wniesienia sprzeciwu wnosząc ten środek odwoławczy od postanowienia referendarza sądowego z 22 sierpnia 2024 r. Również D.K. wniosła sprzeciw od postanowienia z 22 sierpnia 2024 r. (odrzucony z uwagi na brak legitymacji do jego wniesienia w postanowieniu z 15 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 111/24). Tym samym złożenie zażaleń, tym razem na postanowienie Sądu pierwszej instancji, utrzymujące w mocy postanowienie wydane przez referendarza sądowego, było niedopuszczalne. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z przedstawionych względów na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI