II OZ 845/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na zarządzenia Przewodniczącego WSA w Rzeszowie dotyczące wpisu sądowego od skarg na uchwałę Rady Miejskiej, uznając brak podstaw do zastosowania przepisu o wspólnym postępowaniu.
Skarżący wnieśli zażalenia na zarządzenia Przewodniczącego WSA w Rzeszowie, które nakazywały im uiszczenie wpisu sądowego od skarg na uchwałę Rady Miejskiej w K. w sprawie zmian w statucie. Pełnomocnik skarżących powołał się na art. 214 § 2 P.p.s.a., argumentując, że sprawa powinna być traktowana jako wspólne postępowanie, co pozwoliłoby na uiszczenie jednego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia, stwierdzając, że przepis ten nie ma zastosowania, gdyż skarżący nie wykazali wspólności uprawnień, a jedynie podobną podstawę faktyczną i przedmiot zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia wniesione przez T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2008 r. Zarządzenia te nakazywały każdemu ze skarżących uiścić wpis sądowy w wysokości 300 złotych od skarg na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] w przedmiocie zmian w statucie Miasta i Gminy K. Pełnomocnik skarżących, powołując się na art. 214 § 2 P.p.s.a., wnosił o uchylenie tych zarządzeń, argumentując, że sprawa powinna być prowadzona w trybie wspólnego postępowania, co oznaczałoby konieczność uiszczenia tylko jednego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia. Sąd wyjaśnił, że art. 214 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy pismo procesowe wnoszone jest przez kilka osób, których uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, a nie tylko podobne. Sąd podkreślił, że skarżący nie wykazali takiej wspólności uprawnień, a fakt posiadania mandatów radnych i przynależności do tego samego klubu radnych świadczył jedynie o podobnej podstawie faktycznej, a nie o wspólności praw i obowiązków. Dokumentacja sprawy również nie potwierdzała współuczestnictwa materialnego. Sąd uznał, że jednorodność treści i przedmiotu skarg świadczy jedynie o związku między sprawami, co umożliwia ich wspólne rozpoznanie na podstawie art. 111 P.p.s.a., ale nie uzasadnia zastosowania art. 214 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, przepis art. 214 § 2 P.p.s.a. ma zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy skarżący wykazują wspólność uprawnień i obowiązków związanych z przedmiotem zaskarżenia, a nie tylko podobną podstawę faktyczną lub identyczny przedmiot skargi.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że wspólność uprawnień oznacza sytuację, gdy przedmiotem jest to samo uprawnienie, a nie uprawnienie takie samo. Posiadanie mandatów radnych i przynależność do tego samego klubu radnych świadczy jedynie o podobnej podstawie faktycznej, a nie o wspólności praw i obowiązków. Dokumentacja sprawy nie potwierdziła również współuczestnictwa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 214 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący wspólnego postępowania, gdy pismo procesowe wnoszone jest przez kilka osób, których uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 220 § 1 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego.
p.p.s.a. art. 111
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Umożliwia wspólne rozpoznanie spraw pozostających ze sobą w związku.
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonych zarządzeń.
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonych zarządzeń.
p.p.s.a. art. 198
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonych zarządzeń.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 2 § 1 pkt 3
Określa wysokość wpisu sądowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wspólności uprawnień i obowiązków skarżących, co wyklucza zastosowanie art. 214 § 2 P.p.s.a.
Odrzucone argumenty
Zastosowanie art. 214 § 2 P.p.s.a. ze względu na podobną podstawę faktyczną i przedmiot skargi.
Godne uwagi sformułowania
o wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest to to samo uprawnienie a nie uprawnienie takie same Przykładem takiej sytuacji kiedy uprawnienie kilku osób jest tożsame a nie identyczne czy też podobne jest sytuacja, kiedy skargę wnoszą osoby będące np współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania.
Skład orzekający
Jerzy Bujko
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów P.p.s.a. dotyczących wspólnego postępowania i rozróżnienie między wspólnymi a podobnymi uprawnieniami skarżących."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w sądach administracyjnych, związanej z wpisem sądowym i wspólnym rozpoznawaniem spraw.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy interpretacji przepisów proceduralnych w kontekście kosztów sądowych, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Dane finansowe
WPS: 300 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 845/08 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2008-08-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-07-23 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Bujko /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6260 Statut 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Koszty sądowe Sygn. powiązane II SA/Rz 231/08 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2009-04-01 Skarżony organ Rada Miasta Treść wyniku Oddalono zażalenia Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 111, art. 214 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Rz 231/08 w zakresie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skarg T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmian w statucie Miasta i Gminy K. postanawia oddalić zażalenia. Uzasadnienie Zaskarżonymi zarządzeniami z dnia 30 czerwca 2008 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. wezwał T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. przez reprezentującego ich pełnomocnika - J. F., do uiszczenia (przez każdego z nich) wpisu, którego wysokość ustalono na kwotę 300 złotych na mocy § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, w sprawie z ich skarg na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...]. w przedmiocie zmian w statucie Miasta i Gminy K.. Zażalenia na powyższe zarządzenia wniósł w imieniu T. G., J. F., A. N., J. R., S. M., J. S., E. W. i D. P. występujący w ich imieniu pełnomocnik, który powołując się na art. 214 § 2 p.p.s.a., wniósł o ich uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia podlegają oddaleniu. Odnośnie wskazanego w zażaleniu przepisu art. 214 § 2 p.p.s.a., na którym autor zażalenia opiera uzasadnienie uchylenia wydanych zarządzeń o wpisie, należy stwierdzić, iż przedstawiona wyżej norma nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Zaznaczyć należy, iż zastosowanie art. 214 § 2 p.p.s.a. może - zgodnie jego brzmieniem - mieć miejsce gdy pismo procesowe wnoszone jest przez kilka osób, których uprawnienia i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Sytuacja taka ma miejsce wówczas gdy przedmiotem jest wspólne uprawnienie a skarżący mogą występować tylko wspólnie. Wynika z tego, iż o wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest to to samo uprawnienie a nie uprawnienie takie same (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2006 r. publ. w ONSAiWSA 2007/2/33). Przykładem takiej sytuacji kiedy uprawnienie kilku osób jest tożsame a nie identyczne czy też podobne jest sytuacja, kiedy skargę wnoszą osoby będące np współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej nieruchomości wywodzą swe uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Autor zażalenia nie podaje natomiast z jakiego faktu strony niniejszego postępowania wywodzą swój przymiot współskarżących. Faktem, który mógłby na to wskazywać lecz nie został wyartykułowany w zażaleniu jest to, iż każdy ze skarżących posiada mandat radnego a nadto przynależy do tego samego klubu radnych. W takim wypadku mielibyśmy jednak to jedynie do czynienia z taką samą podstawą faktyczną, a nie wspólnością praw i obowiązków skarżących. Także dokumentacja zebrana w sprawie nie potwierdza w żaden sposób współuczestnictwa materialnego skarżących uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...]. Za uiszczeniem jednej opłaty solidarnie przez wszystkich skarżących nie może przemawiać z kolei fakt, iż ich skargi mają jednorodną treść i przedmiot. Świadczyć może to jedynie o tym, że pozostają one ze sobą w związku co umożliwia ich wspólne rozpoznanie na podstawie art. 111 p.p.s.a. i taka też sytuacja zaistniała na gruncie przedmiotowej sprawy. Ze wskazanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenia na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.