II OZ 832/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające sprostowania wyroku, uznając, że pominięcie w sentencji osoby, której skarga została wcześniej odrzucona, nie jest oczywistą omyłką.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sprostowania wyroku w ten sposób, aby dodać do sentencji imię i nazwisko E.T., wskazując, że jej skarga została wcześniej prawomocnie odrzucona, a w jej miejsce wstąpił G.T. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pominięcie E.T. w sentencji wyroku nie było oczywistą omyłką, lecz celowym działaniem, ponieważ w dacie wydania wyroku nie miała ona już statusu skarżącej. W związku z tym zażalenie G.T. zostało oddalone.
Sprawa dotyczyła zażalenia G.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które odmówiło sprostowania sentencji wyroku z dnia 8 listopada 2024 r. (sygn. akt II SA/Kr 1368/19). Wniosek o sprostowanie dotyczył dodania do sentencji imienia i nazwiska E.T. po słowach „w sprawie ze skargi”. Sąd pierwszej instancji uzasadnił odmowę tym, że E.T. była pierwotnie skarżącą, jednak po wejściu w jej miejsce G.T., jej skarga została odrzucona. Wobec tego, w dacie wydania wyroku, E.T. nie posiadała już statusu skarżącej, a jej pominięcie w sentencji nie było oczywistą omyłką, lecz celowym działaniem sądu. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie, podzielił stanowisko WSA. Przypomniano, że zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może sprostować jedynie niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, a nie zmieniać lub uchylać orzeczenie. Sąd wskazał, że E.T. wniosła skargę na uchwałę Rady Gminy Uście Gorlickie dotyczącą zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Kwestia braku jej legitymacji do zaskarżenia została prawomocnie przesądzona wyrokiem z 4 listopada 2020 r., w którym Sąd odrzucił jej skargę, wskazując na brak jej praw rzeczowych do działek oraz brak naruszenia jej interesu prawnego. W miejsce E.T. wstąpił G.T., który nabył własność działki. Wyrok z 8 listopada 2024 r. uzupełniał wyrok z 4 listopada 2020 r. i dotyczył merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie G.T. NSA stwierdził, że pominięcie E.T. w sentencji wyroku z 8 listopada 2024 r. nie było wadliwością, a brzmienie sentencji było zgodne z zamiarem sądu, ponieważ sąd nie orzekał merytorycznie w sprawie E.T., której skarga została odrzucona. W związku z tym zażalenie G.T. zostało oddalone.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pominięcie w sentencji wyroku osoby, której skarga została wcześniej prawomocnie odrzucona, nie stanowi oczywistej omyłki, lecz jest celowym działaniem sądu, jeśli w dacie wydania wyroku osoba ta nie miała już statusu skarżącej.
Uzasadnienie
Sąd może sprostować jedynie oczywiste omyłki, a nie zmieniać lub uchylać orzeczenie. Jeśli skarga została prawomocnie odrzucona, a w jej miejsce wstąpił inny podmiot, pominięcie pierwotnego skarżącego w sentencji wyroku merytorycznie rozstrzygającego sprawę innego podmiotu nie jest wadliwością, lecz zgodnym z prawem działaniem sądu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia orzeczenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 156 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu lub na wniosek strony/uczestnika.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pominięcie E.T. w sentencji wyroku nie było oczywistą omyłką, lecz celowym działaniem sądu, ponieważ jej skarga została wcześniej prawomocnie odrzucona.
Odrzucone argumenty
Zażalenie G.T. domagające się sprostowania wyroku poprzez dodanie E.T. do sentencji.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia pominięcie w sentencji wyroku [...] E.T. nie miało charakteru oczywistej omyłki lecz było celowym zabiegiem
Skład orzekający
Jerzy Stankowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących sprostowania błędów w orzeczeniach sądowych, w szczególności rozróżnienie między oczywistą omyłką a celowym działaniem sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie jedna osoba wstępuje w miejsce drugiej, a skarga pierwotnego skarżącego została odrzucona.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej związanej ze sprostowaniem wyroku, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 832/25 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2025-06-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-05-05 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym) Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane II SA/Kr 1368/19 - Postanowienie WSA w Krakowie z 2020-02-11 Skarżony organ Rada Gminy Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 oddalające wniosek o sprostowanie sentencji wyroku w sprawie ze skargi G.T. na uchwałę Rady Gminy Uście Gorlickie z dnia 27 marca 2018 r. Nr XXXVI/360/2018 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy "Uście Gorlickie I" – w miejscowości Wysowa – Zdrój i Ropki postanawia: oddalić zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z 18 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił sprostowania wyroku tego Sądu z 8 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 w ten sposób, aby po słowach "w sprawie ze skargi" dodać imię i nazwisko E.T. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że we wstępnej fazie postępowania sądowego E.T. była skarżącą jednakże po wejściu w jej miejsce G.T. jej skarga została odrzucona. Wobec powyższego, skoro w dacie wydania wyroku, tj. 8 listopada 2024 r. E.T. nie miała już statusu skarżącej, to jej pominięcie w sentencji ww. wyroku nie miało charakteru oczywistej omyłki lecz było celowym zabiegiem. Zdaniem Sądu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania jakoby Sąd, formułując komparycję wydanego w niniejszej sprawie wyroku, dopuścił się jakichkolwiek niedokładności (nieścisłości) w rozumieniu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł G.T., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie Sądu pierwszej instancji odpowiada prawu. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 28 kwietnia 2011 r., II GSK 346/10, LEX nr 786109; z 3 września 2013 r., II OZ 665/13, LEX nr 1364265). Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników. W niniejszej sprawie skarżący domagał się sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19, w zakresie zamieszczenia w treści sentencji wyroku po słowach "w sprawie ze skargi" imienia i nazwiska E.T. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy E.T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia nieważności Uchwały Rady Gminy Uście Gorlickie Nr XXXVI/360/2018 z 27 marca 2018 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy "Uście Gorlickie l" - w miejscowości Wysowa - Zdrój i Ropki w części tekstowej i graficznej, odnoszącej się do nieruchomości nr [...] i [...] położonych w W. Kwestia braku legitymacji skarżącej do zaskarżenia Uchwały została prawomocnie przesądzona w wyroku z 4 listopada 2020 r. Sąd Wojewódzki odrzucając skargę E.T. wskazał, że nie przysługują jej żadne prawa rzeczowe do działek nr [...] i [...], a działania podjęte celem odzyskania działki [...] nie stanowią o naruszeniu aktualnego, realnego, konkretnego interesu prawnego skarżącej. Jednocześnie wskazano, że w miejsce skarżącej wstąpił G.T., który w toku postępowania sądowego nabył własność działki nr [...]. Następnie, w związku z treścią postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2021 r., sygn. akt II OZ 469/21 oraz wyroku z 26 lutego 2024 r., sygn. II OSK 2628/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w dniu 8 listopada 2024 r. uzupełnił wyrok z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 poprzez orzeczenie o oddaleniu skargi G.T. w zakresie działki nr [...]. Uzupełnienie wyroku z 4 listopada 2020 r. (z uwagi na prawomocnie odrzuconą skargę E.T.) zawierało merytoryczne rozstrzygnięcie dotyczące jedynie G.T. Jak wskazał Sąd pominięcie w sentencji wyroku z 8 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/19 E.T. nie stanowi niedokładności, czy też oczywistej omyłki, lecz jest zamierzonym działaniem, bowiem w tej dacie Sąd nie orzekał merytorycznie w sprawie ze skargi E.T., która to skarga – jak już wyżej podkreślono – została odrzucona. Pominięcie E.T. nie było zatem wadliwością, a brzmienie sentencji wyroku z 8 listopada 2024 r. jest zgodne z zamiarem Sądu. Nie sposób zatem stwierdzić, że odmawiając sprostowania wyroku Sąd pierwszej instancji naruszył prawo. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI