II OZ 829/25

II OZ 829/25 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2025-06-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-05-05
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Inne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
II OZ 8/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-04
VII SA/Wa 614/24 - Postanowienie WSA w Warszawie z 2025-03-27
II OZ 9/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-04
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono zażalenia
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K., K.P. i D.K.1 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 614/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D.K. i K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 stycznia 2024 r., nr 74/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P., 2. odrzucić zażalenie D.K.1.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 marca 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 614/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "p.p.s.a."), odrzucił skargę D.K. i K.P. (dalej: "skarżące") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 8 stycznia 2024 r., nr 74/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisów sądowych od skargi.
D.K., K.P. oraz D.K.1 wnieśli zażalenia na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W analizowanej sprawie Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarżące pomimo wezwania do wykonania prawomocnych zarządzeń z 14 listopada 2024 r. wzywających do uiszczenia wpisów sądowych od skargi, nie uiściły ich w terminie do tego przewidzianym.
Wobec powyższego nie można zaskarżonemu postanowieniu zarzucić naruszenia przepisów prawa w zakresie podstaw do odrzucenia skargi. Jak wynika bowiem z akt sprawy podstawy takie wystąpiły.
Wyjaśnić także trzeba, że okoliczności podnoszone w zażaleniu nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego postanowienia bowiem sytuacja materialna skarżących nie była przedmiotem oceny Sądu. W tym zakresie prawomocnie wypowiedział się Sąd rozpatrując wniosek o udzielenie prawa pomocy. W sytuacji kiedy wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały rozpoznane negatywnie dla stron, należało uznać, że skarżące są w stanie ponieść koszty wpisu w niniejszej sprawie.
Z uwagi na powyższe zażalenia wniesione przez K.P. i D.K. podlegały oddaleniu.
Zażalenie wniesione przez D.K.1 podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego rozstrzygnięcia. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez D.K.1 na postanowienie WSA w Warszawie jest zatem niedopuszczalne, ponieważ nie był on jego adresatem. Było ono skierowane wyłącznie do D.K. i K.P.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji, a na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. art. 197 § 2 p.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji.