II OZ 818/12

II OZ 818/12 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2012-09-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-08-31
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Maria Czapska - Górnikiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6151 Lokalizacja dróg i autostrad
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Sygn. powiązane
II SA/Gd 306/12 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2012-10-22
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
II OZ 818 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. i J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 306/12 w zakresie oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. S. i J. S. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Sygn. akt II OZ 818 / 12
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżących I. S. i J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia [...] marca 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2012 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, polegającej na "Budowie dróg gminnych wraz z infrastrukturą techniczną w rejonie ulicy S. i P. w G.".
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w skardze na powyższą decyzję zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania z uwagi na powstanie nieodwracalnych szkód w interesie prywatnym skarżących, ale i znacznymi szkodami w interesie publicznym, tj. marnotrawstwem środków publicznych- naruszenie dyscypliny finansów publicznych, gdyż cel założony i objęty zaskarżoną decyzją w części dotyczącej poszerzenia ulicy S. i zapewnienia dojazdu skarżącym i właścicielom sąsiednich działek może zostać osiągnięty znacznie niższym kosztem finansowym i społecznym.
Oddalając powyższy wniosek, Sąd pierwszej instancji wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.). W ocenie Sądu skarżący nie wykazali, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, zaś skupili się na interesie publicznym i stwierdzili, że inwestycja może być zrealizowana mniejszym kosztem finansowym i społecznym. Tym samym, zdaniem Sądu, skarżący nie wykazali przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji.
Niezależnie od tego Sąd wziął również pod uwagę, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, należy zatem uwzględnić interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. oddalił wniosek skarżących.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli I. S. i J. S., zaskarżając je w całości i zarzucając mu wydanie bez wnikliwego rozpoznania wniosku złożonego w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. i z naruszeniem art. 106 § 4 p.p.s.a. Z tego też względu skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na ich rzecz solidarnie zwrotu kosztów postępowania wywołanego wniesieniem niniejszego zażalenia.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślili, że mieli prawo domagać się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, chociaż dotyczyło to tylko jej części- jedynie w odniesieniu do ich działki nr [...], która uległa podziałowi. Sąd zignorował przy tym to, iż w skardze wskazywano, że odległość pomiędzy planowaną drogą a zachodnią, przeszkloną ścianą budynku skarżących będzie wynosi 60 cm. Realizacja zatem drogi spowoduje trudne do odwrócenia skutki, jak również szereg utrudnień i uciążliwości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić też trzeba, iż rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zawartości samej skargi, a czego faktycznie strona wnosząca przedmiotowe zażalenie między innymi się domaga. Niezgodność zaskarżonej decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61§ 3 p.p.s.a., to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności rozstrzygnięcia z prawem, a zwłaszcza orzeczenie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby sądową kontrolę legalności aktu administracyjnego, jakim jest zaskarżona w sprawie decyzja (por. postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 184/05, niepubl.). Nie mogły, zatem stanowić przedmiotu oceny Sądu eksponowane tak w skardze, jak i w rozpoznanym zażaleniu okoliczności dotyczące zgodności z przepisami prawa przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.
Zwrócić również należy uwagę, podobnie jak czynił to Sąd pierwszej instancji, iż ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.), na podstawie, której została wydana skarżona decyzja ma szczególny charakter, zapewniając sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora w celu budowy drogi. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi należy uwzględnić zarówno interes społeczny i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego, polegającego na budowie drogi, jak i interes skarżącej, której przyznano prawo do odszkodowania, przez co nastąpiło zabezpieczenie interesów strony skarżącej.
Uwzględniając powyższą argumentację, jak również wskazane przez skarżących w zażaleniu okoliczności, uznać należało, iż nie pozwalały one na zakwestionowanie prawidłowości oceny Sądu pierwszej instancji, zaprezentowanej w zaskarżonym postanowieniu. Analiza legalności zaskarżonej decyzji, w tym zachowanie odpowiednich odległości od planowanej drogi do budynku skarżących, jak wskazywano powyżej, na tym etapie postępowania byłaby przedwczesna. Również uciążliwości związane z istnieniem tej drogi jak hałas, spaliny, drgania, narażenia na stłuczenia i uszkodzenia szyb nie stanowią jeszcze o potencjalnej możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutków.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.