II OZ 818/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA uchylił postanowienie WSA o sprostowaniu wyroku w zakresie kosztów postępowania, uznając, że błąd w naliczeniu kosztów nie był oczywistą omyłką podlegającą sprostowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprostował swój wyrok w zakresie kosztów postępowania, zwiększając zasądzoną kwotę z 200 zł do 457 zł, tłumacząc to błędem systemowym. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając, że błąd w naliczeniu kosztów nie stanowił oczywistej omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., a sąd niższej instancji nie był uprawniony do takiej ingerencji w orzeczenie.
Sprawa dotyczyła zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które sprostowało z urzędu wyrok tego sądu w zakresie kosztów postępowania. WSA pierwotnie w wyroku z dnia 8 lipca 2009 r. zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego R.Ł. kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów. Następnie, postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r., WSA sprostował ten wyrok, zmieniając zasądzoną kwotę na 457 zł, wskazując na błąd w systemie komputerowym. Komendant Główny Policji zarzucił naruszenie art. 156 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), argumentując, że wadliwe określenie wysokości kosztów sądowych nie jest oczywistą omyłką. Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do tego zarzutu. Sąd NSA podkreślił, że sprostowanie wyroku w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest dopuszczalne jedynie w przypadku niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Sąd NSA powołał się na wcześniejsze orzecznictwo, wskazując, że sprostowanie nie może dotyczyć sytuacji, gdy sąd nie zauważa pewnych wydatków przy sumowaniu kosztów lub je pomija. W ocenie NSA, błąd w naliczeniu kosztów, polegający na nieuwzględnieniu wynagrodzenia pełnomocnika, nie był oczywistą omyłką, a zatem WSA nie był uprawniony do sprostowania wyroku w tym zakresie. W konsekwencji, NSA uchylił zaskarżone postanowienie WSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, błąd w naliczeniu wysokości kosztów postępowania, polegający na nieuwzględnieniu wynagrodzenia pełnomocnika, nie stanowi oczywistej omyłki w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a. i nie może być przedmiotem sprostowania z urzędu.
Uzasadnienie
Sąd NSA wskazał, że sprostowanie z urzędu wyroku w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest dopuszczalne jedynie w przypadku niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Błąd w naliczeniu kosztów, wynikający z nieuwzględnienia pewnych wydatków przy sumowaniu lub ich pominięcia, nie jest oczywistą omyłką, a jedynie wadliwym ustaleniem wysokości kosztów, które nie podlega sprostowaniu w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 156 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie z urzędu wyroku, w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. można stosować wyłącznie wtedy, gdy zasądzona przez sąd kwota jest wynikiem nieprawidłowej operacji arytmetycznej (błąd rachunkowy), a nie wtedy, gdy sąd nie zauważa pewnych wydatków przy sumowaniu kosztów czy wręcz je pomija.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 156 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 185 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 224
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Reguluje kwestię orzeczeń o kosztach sądowych w toku postępowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błąd w naliczeniu wysokości kosztów sądowych nie jest oczywistą omyłką w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a.
Odrzucone argumenty
WSA był uprawniony do sprostowania wyroku w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. z uwagi na błąd systemowy przy ustalaniu kosztów.
Godne uwagi sformułowania
Sprostowanie z urzędu wyroku, w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. można stosować wyłącznie wtedy, gdy zasądzona przez sąd kwota jest wynikiem nieprawidłowej operacji arytmetycznej (błąd rachunkowy), a nie wtedy, gdy sąd nie zauważa pewnych wydatków przy sumowaniu kosztów czy wręcz je pomija.
Skład orzekający
Andrzej Gliniecki
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'oczywista omyłka' w kontekście sprostowania wyroku sądu administracyjnego dotyczącego kosztów postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji błędu w naliczeniu kosztów, a nie merytorycznej błędności orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej - sprostowania wyroku w zakresie kosztów. Choć ważna dla praktyków, nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 818/09 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2009-10-02 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-09-02 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Andrzej Gliniecki /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń Hasła tematyczne Inne Sygn. powiązane VI SA/Wa 482/08 - Wyrok WSA w Warszawie z 2009-07-08 II OZ 194/09 - Postanowienie NSA z 2009-03-04 Skarżony organ Komendant Policji Treść wyniku Uchylono zaskarżone postanowienie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 156 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Dnia 2 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 o sprostowaniu z urzędu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 po rozpoznaniu skargi R.Ł. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń w pkt. 1. uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2007 r.; w pkt. 2. Stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; w pkt. 3. zasądził od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego R.Ł. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt. VI SA/Wa 482/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował z urzędu wyrok z dnia 8 lipca 2009 r. w ten sposób, że w pkt. 3. sentencji wyroku po słowach "zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji na rzecz skarżącego R.Ł." wpisał w miejsce słów "kwotę 200 (dwieście) złotych" słowa "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych" Sąd I. instancji podniósł, że wskutek nieskorygowanego błędu w systemie komputerowym w pkt. 3. sentencji określając wysokość kosztów zasądzonych od Komendanta Głównego Policji wpisano słowa "kwotę 200 (dwieście) złotych" zamiast słów "kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych", co uzasadniało sprostowanie wyroku w trybie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a. W zażaleniu na postanowienie z dnia z dnia 14 lipca 2009 r. Komendant Główny Policji zarzucił naruszenie 156 § 1 i 2 p.p.s.a. podnosząc, że dokonane przez Sąd I. instancji sprostowanie nie znajduje uzasadnienia. W ocenie organu wadliwe określenie wysokości kosztów sądowych nie jest oczywistą omyłką, choćby wadliwość ta była najzupełniej oczywista. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 156 § 1 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie z urzędu wyroku, w trybie art. 156 § 1 p.p.s.a. można stosować wyłącznie wtedy, gdy zasądzona przez sąd kwota jest wynikiem nieprawidłowej operacji arytmetycznej (błąd rachunkowy), a nie wtedy, gdy sąd nie zauważa pewnych wydatków przy sumowaniu kosztów czy wręcz je pomija (tak: Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 697/08, LEX nr 446109). W świetle powyższego podnieść należy, że Sąd I. instancji nie był uprawniony do sprostowania wyroku w zakresie zasądzonych kosztów postępowania, gdyż na skutek błędu nie uwzględniono wynagrodzenia pełnomocnika strony. Wskazać należy, że art. 224 p.p.s.a. reguluje kwestię orzeczeń o kosztach sądowych w toku postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI