II OZ 197/06

II OZ 197/06 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2006-03-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-02-09
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Andrzej Jurkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Lu 304/05 o: 1. uchyleniu w całości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 grudnia 2005 r., 2. przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, 3. odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 5 stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia oddalić zażalenie
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2005 r. sygn. akt II SA/Lu 304/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia skarżącej od opłat sądowych i odmówił jej przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu w/w postanowienia Sąd wskazał m. in., iż kwestia przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych została już rozstrzygnięta przez Sąd, bowiem postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w tym zakresie.
Pismem z dnia 26 grudnia 2005 r. skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 grudnia 2005 r.
Postanowieniem z dnia 6 stycznia 2006 r. Sąd, działając na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie i przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie, tj. w zakresie zwolnienia od wydatków. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca przedstawiając swoją sytuację materialną i rodzinną nie wykazała, aby nie mogła ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co jest warunkiem niezbędnym przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W konsekwencji Sąd uznał, iż skarżąca nie powinna być zwolniona od kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków), natomiast powinna skorzystać z pomocy adwokata.
Pismem z dnia 21 stycznia 2006 r. skarżąca złożyła zażalenia na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie i wniosła o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Dla poparcia zasadności zażalenia skarżąca przedstawiła jako dochód wynagrodzenie w kwocie 1159,92 zł oraz wydatki: na bilet miesięczny 85,68 zł, obiady dziecka 38 zł, opłata za energię elektryczną 73,10 zł, opłata za węgiel 460 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy). Opłatami sądowymi, w myśl art. 212 § 1 ustawy, są natomiast wpis i opłata kancelaryjna. Do wydatków zaś zalicza się należności tłumaczy i kuratorów w danej sprawie, koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach (art. 213 ustawy).
Mając na uwadze powołane przepisy oraz okoliczności niniejszej sprawy należy zatem uznać, że skarżącej, poza wydatkami, zostało przyznane prawo pomocy niemalże w pełnym zakresie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r. zwolnił bowiem skarżącą z ponoszenia opłat sądowych natomiast postanowieniem z dnia 6 stycznia 2005 r. Sąd przyznał jej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Mają na uwadze to , iż prawidłowo wykazano w zaskarżonym postanowieniu , że stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym wówczas gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( art.246 & 1 pkt. 1 cyt. ustawy ) , a skarżąca nie wykazała tejże przesłanki stąd też należało odmówić stronie przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie co w okolicznościach tej sprawy sprowadza się wyłącznie do odmowy udzielenia pomocy tylko co do zwrotu wydatków . Zażalenie skarżącej rozpatrywane w tej sprawie nie wskazuje na jakiekolwiek wydatki związane z przedmiotową sprawą , które strona poniosła i w związku z tym należałby się ich zwrot .
Zauważyć jednak należy, iż Sąd błędnie stwierdza w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ( strona 3 ) cytat " że skarżąca nie powinna być zwolniona z kosztów sądowych ( opłat sądowych i wydatków ) – koniec cytatu podczas, gdy z wnikliwej lektury akt sprawy jednoznacznie wynika , że postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r. skarżącą zwolniono z ponoszenia opłat sądowych a tylko nie zwolniono od ponoszenia wydatków . Jednakże wskazana wadliwość w uzasadnieniu w/w postanowienia nie wpływa na prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia w tej sprawie .
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.