II OZ 788/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNSA oddalił zażalenie na postanowienie WSA odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia WINB o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego, uznając brak wykazania przez skarżącego przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Z. W. złożył skargę na postanowienie WINB wstrzymujące użytkowanie części budynku magazynowego. WSA odmówił wstrzymania wykonania tego postanowienia, uznając, że skarżący nie wykazał przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki). Z. W. wniósł zażalenie, twierdząc, że sąd I instancji błędnie ocenił przesłanki. NSA oddalił zażalenie, podkreślając, że ciężar wykazania tych wyjątkowych przesłanek spoczywa na skarżącym, a podniesione przez niego argumenty gospodarcze i rodzinne nie spełniają tych wymogów.
Sprawa dotyczy zażalenia Z. W. na postanowienie WSA w Poznaniu, które odmówiło wstrzymania wykonania postanowienia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia 12 stycznia 2006 r. w przedmiocie wstrzymania użytkowania części budynku magazynowego jako hurtowni materiałów budowlanych. WSA uzasadnił swoją decyzję brakiem wykazania przez skarżącego przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wniósł zażalenie, argumentując, że sąd I instancji błędnie ocenił przesłanki. Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił zażalenie. Sąd podkreślił, że art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi wyjątek od zasady, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, i wymaga od skarżącego udowodnienia zaistnienia szczególnych zagrożeń. NSA stwierdził, że podniesione przez Z. W. okoliczności, takie jak potrzeba prowadzenia działalności ze względów gospodarczych i rodzinnych czy skorzystanie z kredytu, nie spełniają wymogów dla uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, ponieważ nie wskazują na szkody, których nie dałoby się naprawić lub skutków, których nie dałoby się odwrócić. W związku z tym NSA orzekł o oddaleniu zażalenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie wykazał zaistnienia tych przesłanek.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że ciężar wykazania wyjątkowych przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na skarżącym. Podniesione argumenty gospodarcze i rodzinne nie spełniają wymogów, gdyż nie wskazują na szkody nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności może nastąpić, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na skarżącym.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 184
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 197
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie wykazał przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (znaczna szkoda, trudne do odwrócenia skutki).
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżącego dotyczące względów gospodarczych, rodzinnych i kredytu nie spełniają wymogów z art. 61 § 3 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek do wstrzymania wykonania aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) oraz ciężar dowodu spoczywający na skarżącym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia o wstrzymaniu użytkowania obiektu budowlanego, ale zasady interpretacji art. 61 § 3 p.p.s.a. są ogólne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady proceduralne dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, choć stan faktyczny nie jest wyjątkowo ciekawy.
“Kiedy sąd wstrzyma wykonanie decyzji? Kluczowe przesłanki i ciężar dowodu.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII OZ 788/06 - Postanowienie NSA Data orzeczenia 2006-08-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-07-03 Sąd Naczelny Sąd Administracyjny Sędziowie Alicja Plucińska- Filipowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz Hasła tematyczne Administracyjne postępowanie Budowlane prawo Nadzór budowlany Sygn. powiązane II SA/Po 247/06 - Wyrok WSA w Poznaniu z 2006-10-27 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono zażalenie Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 184 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 25 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Po 247/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Z. W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Uzasadnienie II OZ 788/06 U Z A S A D N I E N I E W dniu 16 lutego 2006 r. Z. W. wniósł skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2006 r. w przedmiocie wstrzymania użytkowania jako hurtowni materiałów budowlanych części pomieszczeń budynku magazynowanego płodów rolnych. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia stwierdzając w uzasadnieniu, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61§3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", natomiast strona skarżąca we wniosku nie tylko nie wykazała zaistnienia takich okoliczności, ale również nie podała w przybliżeniu wysokości ewentualnej szkody. W ocenie Sądu wykonanie obowiązku wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego w określony sposób oraz przedłożenie oceny uciążliwości obiektu dla otoczenia nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Z. W. podnosząc, iż ustalenia Sądu I instancji rozpatrującego wniosek skarżącego pod kątem oceny zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa są nietrafne, ponieważ we wniosku tym wskazano jakie konsekwencje wywoła wykonanie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach. Przepis art. 61 § 3 ppsa daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej (gospodarczej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Tam natomiast, gdzie ich wzruszenie w postępowaniu sądowym przywraca stan zgodny z prawem bez powyższych zagrożeń, sięganie po środki ochrony tymczasowej nie jest uzasadnione. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że stanowisko Sądu I instancji jest w pełni zasadne skoro skarżący nie wykazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ppsa. Podniesione w skardze do Sądu I instancji takie okoliczności jak potrzeba prowadzenia określonej działalności ze względów gospodarczych i rodzinnych czy też skorzystanie z kredytu na przedmiotową działalność mogły być potraktowane ewentualnie jako wyjaśnienie przez stronę przyczyn korzystania z obiektu budowlanego nie odpowiadają natomiast wymogom dla uzasadnienia wniosku o zastosowanie przez Sąd art. 61 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i z tej przyczyny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa. .
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI