II OZ 787/05

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie A. i M. K. oraz B. i C. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 419/05. WSA oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2005 r., która utrzymywała w mocy decyzję Wojewody Pomorskiego o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę wydanego przez Wójta Gminy Sierakowice. Sąd I instancji uznał, że skarżący nie wykazali we wniosku niebezpieczeństwa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a także wskazał, że decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym (stwierdzenie nieważności) co do zasady nie rodzi bezpośrednich skutków, które mogłyby stanowić przesłankę do wstrzymania jej wykonania zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący w zażaleniu podtrzymywali argumentację o "trudnych do powetowania skutków" i zagrożeniu ich egzystencji z uwagi na niemal ukończoną inwestycję i zaciągnięte kredyty. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, podzielając stanowisko WSA. Sąd podkreślił, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu, a wstrzymanie jest możliwe tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy zachodzi niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. NSA stwierdził, że zaskarżona decyzja (o stwierdzeniu nieważności pozwolenia na budowę) nie powoduje bezpośrednio takich skutków, jak np. decyzja zakazująca użytkowania czy nakazująca rozbiórkę, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie. Wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., NSA orzekł jak w sentencji.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający